จากใจลูก : หน้า 93/132

จากใจลูก โดย ย้ อง ปุ น จากดวงใจลูกที่รักแม่มากที่สุดในโลก ( ก ร ะ ซิ บ ) ถึง...1\^0กา คุณแม่เป็นอย่างไรบ้างตอนนี้ก็เข้าสู่เดือนกันยายน มาได้ครึ่งเดือนแล้วเวลามันก็เดินไปตามปกติแต่บางช่วง นกลับรู้ กว่าผ่านไปเร็ว บางช่วงก็ผ่านไปช้า บางที นุ่นก็จำไม่ได้ว่า วันที่ผ่านมาทำอะไรไปบ้าง ทำให้นุ่น ได้เห็นคุณค่าของการจดบันทึกตอนนี้เอง ส่วนมากจด ข้อคิดและกิจกรรมในแต่ละวันค่ะ บังจดไม่ได้ทุกวัน แล้ว แต่ว่าวันไหนจะได้ข้อคิดอะไรการจดบันทึกเป็นสิ่งสํา คัญเหมือนกันค่ะ เพราะทำให้ได้ทบทวนตัวเองและฝึก ความ ด้วยเพราะบางครั้งนุ่นก็ต้องจดย้อนหลังแต่เสีย ดายว่านั่นไม่ค่อยได้อ่านบันทึกนัก จะมาอ่านก็ตอนที่ เขียนจดหมายถึงคุณแม่นี่แหละค่ะ จะได้เล่ากิจกรรมให้ คุณแม่ฟังว่า นุ่นทำอะไรไปบ้างได้อย่างไม่ตกหล่นไงคะ เมื่อหนึ่งวันก่อนอาทิตย์ต้น เดือนที่ผ่านมา หลวงน้าวิชเชลโก ได้เมตตาให้หนังสือ “คำสอนของ ยาย” แก่นักเรียนอภิญญา นุ่นก็ได้ มาอ่านค่ะอ่านแล้วรู้สึกว่าหนังสือ เล่มนี้ดีมาก แต่นั่นยังอ่านไม่ละเอียด นักแต่ก็ชอบคำสอนตอนหนึ่งของ พานที่ว่า "การนั่งธรรมะ ก็เหมือน กําปั้นทุบ กินเพราะว่าอะไรๆ ทุก อย่างก็ต้องอาศัยดิน จะมีบ้านก็ พฤศจิกา ช น ๒๕๔๐ ๙๑ วารสารกัลยาณมิตร