ข้อความต้นฉบับในหน้า
เมื่อได้รับและเข้าใจถึงปฏิทินทางหลวงพ่อและคุณยายที่สร้างวัด ดังนั้นหลังจากเรียนจบหรือปิดภาคเรียน หลาย ๆ ท่านยินดีในคุณงามในคุณค้ำ ซึ่งก็สร้างวัดในคุณเร 6 ไม่ใช่เรื่องง่าย ทุนรอนก็ไม่มาก ต้องใช้ความรู้ความสามารถรอดำรารอย่างมาก ต้องฝึกฝนเองอย่างหนัก ทั้งชี้เรื่องคุณธรรม ความรู้ ความสามารถเพื่อใช้นำทางหา หาคำดี ๆ หรือหาคำขวัญดีๆ เข้าห้องของคุณธรรม
ธรรมะยาทันจะ 6 จะเข้มแข็งและก้าวในภายปฏิบัติธรรม หลังจากการอบรมธรรมะภาคฤดูร้อนแล้ว หลวงพ่อท่านจึงได้ทำคณะศิษย์ในจำนวนหนึ่ง ไปบ้านอยู่วัดกัน ท่านได้ตั้งชื่อบ้านให้ว่า “บ้านอี๋อื้อ” โดยกัด คคนที่อยู่บ้านนี้ต้องเป็นชายโสด ต้องถือศีล สวดมนต์ ท้าวธรรม คำวัดเช้า ท้าววัดเย็น นั่งสมาธิทุกวัน คนที่เรียนจบแล้ว ก็ไปร่วมงาน คนที่ไม่จบ ก็ไปเรียนหนังสือจากมหาวิทยาลัยต่าง ๆ พอถึงวันศุกร์ เสาร์ อาทิตย์ ทุก ๆ สัปดาห์จะรวมกลุ่มกันเข้าเวรเพื่อช่วยกันเตรียมชั้นห้องการบรรจุอาทิตย์ ส่วนอาทิตย์ยังเรียนหนังสืออยู่ที่มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ บางเขน จะว่าได้ก็จะได้พักวันศุกร์ เสาร์ อาทิตย์ พอถึงวันศุกร์เย็น ต้องให้กันและกันเที่ยวสุดท้าย ประมาณ ๒ โมงเย็น ถ้าเลยเวลา ๒ โมงเย็นไม่ได้รอแล้วก็จะหด ต้องเดินทางจากตลาดบางขึ้น
ชี้อาคารของลาว นำบ้าง
แสงไฟพนตนไม่มี ทั้งมืดทั้งกล แต่งบิดก็เร่งจะเตรียมเสื้อสำหรับถวายพระอาทิตย์เข้าคอกและพระมาด้วย ต้องทิวของกันและรังรัง อีกทั้งเวลาเข้าไปในคอกต่าง ๆ ก็ต้องระมัดระวัง เพราะว่าบ้านเขาเลี่ยงสู่กันนี้ เดินไปก็ต้องเก็บก้อนหิน เช่นไม่ใช้งานทาง ติดมือไปด้วย เพื่อเอาไว้สูบให้มานกลัวหรือคนใดหนีไปก็ต้องสู้กันอย่างเรียบยาก เพื่อให้ได้โอกาสสร้างบุญ สร้างความดี พวกเราช่วยรับบุญต่าง ๆ ที่จัดนี้จึงเป็นวันอาทิตย์ ตอนคำก็พากันกลับมาที่บ้านอี๋อื้อ ทำอย่างนี้ทุกครั้ง ทุกเดือน ทุกปี การนี้จบการศึกษาในปี พุทธศักราช ๒๕๕๙ ก็ได้บวชอี๋อื้อโดยตลอดด้วยอาราม
แม้จะลำบากอย่างไร ธรรมะยาทุกคนก็อยากมาวัด เพราะอยากจะมาอบบุญ อยากพบเจอหลวงพ่อ เจอคุณยายทุกวันอาทิตย์ เพราะเมื่อได้เจอท่านแล้ว ท่านจะให้ธรรมะ ให้กำลังใจ ด้วยให้รมำใดในการคิด มีคำถามในใจในการต่อสู้ชีวิตเพื่อสร้างบุญสร้างความดี หลวงพ่อ คุณยายท่านสอนว่า กำลังใจ เราจะสร้างได้ดีที่สุด จากการนั่งธรรมะ ต้องนั่งธรรมะให้ได้ทุกวันให้ต่อเนื่อง ไม่งั้นธรรมะ ไม่มีกบุญ นี้สำคัญเดียว ต้อง "อยู่ในบุญ" ให้ได้ตลอดยาวต่อเนื่อง
คุณยายท่านบอกว่า ท่านก็สร้างวัดมาได้ด้วยบุญ เพราะฉะนั้นท่านไม่เคยขาดแม่ท่านไม่ได้มีโอกาสเรียนหนังสือแต่ เขาสร้างวัดสร้างโมกใหญ่โตมา จากมุนก้อนแรก ๓,๐๐๐ บาทเท่านั้น สร้างจนสำเร็จ สารูชนมามีธรรมกันเยอะแยะ พวกเราทุกคนก็ต้องดูคุณยายเป็นต้นแบบ แล้วอาจคุณธรรมของท่านมาฝึกปฏิบัติ เมือเราก็ได้อย่างท่าน เราจะเป็นอย่างท่าน