No content provided : หน้า 155/334

รอรับคนลาน สู่ล้านธรรมะพระมหาธรรมกายเจดีย์ ความประทับใจครั้งนี้คือ หลวงพ่อให้ฟังงานฉลองสมณิชชัน แต่เราพบคุณเด็กช่างกล จบ ม.ปล. มาเรียนต่อดูปริญญาตรี คุณนายอาจารย์บอกไว้ว่าหวังว่าที่จะชอบอย่างน้อยต้องสอบปริญญาตรี ก็ต้องไปเรียนให้จบ พื้นฐานเป็นอาสาสมัคร แต่ได้รับหมายให้ไปทำงานบนงานแบบเหมือนกันว่าต้องไปอาสาคนอื่น ต้องใช้ศิลปะวัฒนศิล มันยากสำหรับเรา ถ้าให้ไปทำที่ต่อมันง่ายกว่ เราต้องไปอาสา แต่เมื่อหลวงพ่อก็สกิดก็ต้องทำ ชะที่ทำงานงานอาสาเป็นไรเฟรม ต้องดูแลตัวเอง แทรกเตอร์ คุณแม่ คุมดร คุมดร ต้องปรับตัวลาย ประการ แม่เราได้เรียนวิชาวรรณ เราไม่ได้เรียนศิลปะ เราไม่ได้เรียนศิลปะ เราไม่ได้เรียนสาขาใดมา เราไปทำที่เป็นสงา คิดซะว่าเราไม่เคยมีความรู้เลย จะตอบได้ยังไง ตั้งติดตรงไหน เราก็ถามเพี อง เช่น คนนนตรีเป็นสิล ค้าง เกิดจากเราทำไมเคยอะไรตอบเราไม่ได้เลย เราไม่รู้เรื่องอะไรเลย ติดตรงไหน เราก็ถามเพี อง เช่น คนนนตรีเป็นสิล ค้าง เกิดจากเราทำไมเคยอะไรตอบเราไม่ได้เลย เราไม่รู้เรื่องอะไรเลย ติดตรงไหน เราก็ถามเพี อง เช่น คนนนตรีเป็นสิล ค้าง เกิดจากเราทำไมเคยอะไรตอบเราไม่ได้เลย เราไม่รู้เรื่องอะไรเลย ติดตรงไหน เราก็ถามเพี อง เช่น คนนนตรีเป็นสิล ค้าง เกิดจากเราทำไมเคยอะไรตอบเราไม่ได้เลย เราไม่รู้เรื่องอะไรเลย ติดตรงไหน เราก็ถามเพี อง เช่น คนนนตรีเป็นสิล ค้าง เกิดจากเราทำไมเคยอะไรตอบเราไม่ได้เลย เราไม่รู้เรื่องอะไรเลย ติดตรงไหน พอสุดท้าย พระมหาธรรมกายเจดีย์ก็ถือเป็นจุดให้ได้เห็นว่า สิ่งที่หลวงพ่อพูดเป็นความจริงทุกอย่าง ท่านพูดล่วงหน้าเป็น ๑๐ ปี ดังนั้นจึงไม่ควรจะไปไหนแล้ว ขออยู่กับหลวงพ่ออย่างนี้ เพราะจะถ้าหากปล่อยพ่อออกอะไรมา ทำ เลย ไม่ต้องมาเอะ ม้ะอะ ว่าจะไง วาดตามกัน แล้วมันก็สำเร็จง่าย ๆ ๑๕๔ ๑๓๙ วัดพระธรรมกาย