บทบาทของเทคโนโลยีในชีวิตประจำวัน : หน้า 237/334

ชีวิตอาสาถลกมืดร "มีครั้งหนึ่ง วันนี้เป็นวันที่หลวงพ่อเรียกรวมอาสาถลกมืดร ที่สำนักงานกลายมืดร (สมาคม : สมาคมนิสิตเก่ามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ บางเขน) ในช่วงเย็นภายหลังพวกอาสาถลกมืดรกลับมาจากการทำหน้าที่ เมื่อเข้าไปกราบท่าน หลวงพ่อพูดคุยกับพวกเราอย่างเบาบาง ถามถึงประสบการณ์การทำหน้าที่ ท่านตอบคำถามและให้กำลังใจ ทำให้พวกเรามีแรงบันดาลใจดีใจในการทำหน้าที่หน้าวัน หายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้ง ขากลับพวกเรารับสัมผัสมวล 60 คน เมื่อเข้าไปประชุมหัวข้อ “มองเห็นแต่ไม่อยู่ในสายตาเป็นหน้ากล้องเพราะโดนพายุพอรอเข้าไปถึงที่พัศเป็นเพียงแค่แคร็กในกล่องเครื่อง เขาคงมีเครื่องยนต์ในเครื่องชนิดหนึ่งเป็นครูคน อื่นลนอแน่นแล้ว ผูกกลดแขน พอกลับเข้าไปที่ที่เห็นสภาพที่พักโดนพายุคือก่อไม่อยู่เอง และปีติใจมาถึง เริ่มต้น เรารู้สึกอยากจะร้องไห้เพราะพายุพัดหลังคาเต็มที่ ผ้าใบขาดหมด กลดที่กางไว้เป็นระเบียบเรียบร้อยไปอยู่รวมกันหมด เสื้อผ้าที่รีไปรวมกัน ไม่มีสภาพที่วันนี้จะนอนก็ได้ แต่วันนั้นพวกเรากลับมีกำลังใจช่วยกันเก็บปกความเดือดร้อน และปรับที่นอนในคืนวัน เรียกได้ว่าหลวงพ่อท่านรู้เหตุการณ์ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ท่านทำให้เราบินมาก่อนเจอสถานการณ์ท้่พายุเข้า เราเลยพร้อมที่จะปรับตัวทุกแบบ หลวงพ่อท่านเป็น “สุดยอดของผู้นำมาก”