การสร้างวัดและคุณธรรมในชุมชน : หน้า 67/334

คุณธรรมต่าง ๆ ไม่เกิดเอง ต้องฝึกผ่านงาน การสร้างวัดเป็นเรื่องใหญ่ เพราะมีผลต่อทุกคนในชุมชนนี้ ทั้งเด็ก ผู้ใหญ่ หญิงและชาย ไม่ใช่ว่ามีทรัพย์แล้วจะสร้างวัดได้สำเร็จ เพราะต้องสร้างคนในชุมชนให้เป็นมิตรแก่ไปพร้อม ๆ กัน ทั้งชุมชน หลงพ่อบ่อยเสมือนที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2545 บวชแล้ว อีก 3 เดือนต่อมาหลงพ่อ Charsetmโย และคุณยายมอบหมายให้หลวงพ่อเปิดอบรมการเจริญสมาธิให้แก่ลิลและนักศึกษา ชายกฐาพวิทยาลัยดังกล่าว ซึ่งตอน้ำเรียกว่าว่า การอบรมธรรมะทาย โดยอบรมผู้ต่อสู้นในแต่ละปี เรื่องมา ทั้งที่เรียบตันก็มีปัจจัยเพียง 4,600 บาท ไม่ใช่เพียง วัดพระธรรมกายจะสามารถขาย และเผยแพร่พระพุทธศาสนาวิจารณาธรรมภายได้กว่าล้านคนด้วยทุนเพียงเท่านี้ อยากบอกอีกเรื่องคือ ตั้งแต่เริ่มสร้างวัดเราดูปรัชญธรรม คือ การหมุนประชุมกัน เนื้ออนาคตเป็นหัวใจสำคัญในการระดมความคิด สติปัญญาการงาน สมัยเริ่มสร้างวัดใหม่ ๆ หลังฉันเข้าใครมีเรื่องอะไรบ้าง สู่กันฟังพูด ช่วยกองัน หากมีงานใดก็ต้องร่วมแรงร่วมใจ กันทำก็จะสารบรรเทาวัดธรรมดาคนต่างรังเดียวกันในทีมของตน ตั้งความรวบรวม พลังใจไม่ย่อท้อต่อว่าจะอย่างไร ก็วาดตามานั้น งานส่วนของแผนกของตนเองก็แยกกันทำเหมือนฉันว่าไป แต่พอถึงเวลาส่วนส่วนรวมก็ต้องรวมกันให้เหมือนกันเท่านั้นแล้ว งานก็สำเร็จ เกิดความผิดพลาดน้อยมาก ถ้าหากว่า มีภาพหนักก็ต้องใช้แรงงานมาก เช่น มีงานเทปูนพื้นโลงหรือนั่งใกล้ ๆ ซึ่งต้องระดมกำลังกันอย่างต่อเนื่อง หลวงพ่อจึงเชิญชวนชาวบ้าน พอถึงเวลาต้องปกคุมงาน ช่วยอุทิศเป็นภูมิคุ้มกันให้ลูก ๆ ไม่เท่านั้น เขาเอางานแล้ว หลังสร้างงานหลวงพ่อก็ไปเยี่ยมเขาทุกบ้าน ไปขอใจใจ ไม่วุ่นแต่บอกว่าไม่บานานาคนงานที่เป็นลูกของเรานเอง เพื่อจะได้รู้และช่วยแก้ไขปัญหาทุกโศกโรคภัยให้ครอบครัวด้วย เมื่อเราช่วยกันทำงาน นอกจากงานจะสำเร็จด้วยดี สิ่งที่ได้รับกลับมาเป็นผลสำเร็จได้ เปลี่ยน คือ เกิดคุณธรรมต่าง ๆ ขึ้นในใจ เป็นไปได้ไม่ใช่เฉพาะคนเลย ๆ แค่ค่านิยมรำ หรือฟังเทคนิคแล้วคุณธรรมจะเกิด หลวงพ่อคนงานสวมมงคลตั้งแต่ตนเองไม่ได้บวช หลังบวชแล้วก็เป็น