No Input Provided : หน้า 98/334

ที่หลวงพ่อใช้เทคนิคอบรมธรรมะทาน และสารูปพิเศษว่ายในช่วงบ่ายวันอาทิตย์เมื่อ ๑๙ ปีแล้ว เริ่มอ่านตั้งแต่พระวินัยไปทิละเล่ม จนกระทั่งองค์พระสูตร เรื่องไหนตรงกับมนคฺชีวิตใด ก็บันทึกเก็บรวบรวมเอาไว้เป็นหมวดหมู่ สัมโมทนียกถา สมบัติอันล้ำค่า จากหลวงพ่อทั้งสอง อ่านพระวินัย และพระสูตรอยู่หลายรอบ นำเรื่องที่นั่งที่เก็บเอาไว้มาตรวจทาน เขียนสรุปร สาระสำคัญใหม่ จัดหมวดหมู่ละลงครบ ๓๙ มงคล ครอบคลุมเนื้อหาในพระไตรปิฎก หลายพื้นที่ จนกระทั่งได้เนื้อหาที่ต้องการ ต่อมามีความคิดว่า จะจัดทำเป็นหนังสืออรรถธรรม ฉบับมงคลชีวิต เพื่อให้พระรุ่นน้อง ๆ ที่มาตามในเบื้องหลัง สามารถค้นหาเรื่องที่ต้องการในพระไตรปิฎกไปใช้ได้อย่างสะดวก รวดเร็ว โดยอ้างอิงพระไตรปิฎกฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย และฉบับ ปุ๋ย แสงฉาย จากการที่ได้อ่าน และต้องวิเคราะห์ว่า เรื่องที่อ่านจะจัดเอาในมงคลไหน ต้องสรุปสาระ สำคัญเนื้อหาธรรมยาว ๆ หลาย ๑๐ หน้า ให้เหลือ ๖-๕ บรรทัด ทำซ้ำ ๆ อย่างนี้หลายพันเรื่อง ทำให้ได้ทักษะในการจับประเด็น และย่อความ เพื่อรองรับการกิจจากหลวงพ่อทัตติชโล ซึ่งเป็นพื้นฐานสำคัญในการกล่าวสลมโมทนียกถา ส่วนความสะสมสะสมของการใช้ถ้อยคำ ได้มา จากหลวงพ่ออัมพย์โย อาจกล่าวได้ว่า ทักษะในการกล่าวสัมโมทนียกถา เป็นสมบัติล้ำค่าได้มาจากหลวงพ่อ ทั้งสอง ปลื้มใจทั้งผู้กล่าว และอิ่มใจทั้งผู้ฟัง ชีวิตมนุษย์มีเวลาจำกัด ๑๙ ปีเต็ม ที่เติบโตมากับวัดพระธรรมกาย สังเกตเห็นโครงการต่าง ๆ ที่คุณครูไม่ใหญ่ สถานปนั่น ส่วนมากเป็นโครงการที่ทำต่อเนื่อง ถยายได้ถยายไม่ได้ ก็รักษา