Sample Book Page Title 55ปี วัดพระธรรมกาย หน้า 122
หน้าที่ 122 / 334

สรุปเนื้อหา

This summary provides an overview of the key points discussed on the page including essential themes, characters, and insights that link the text with broader contexts. The content covers various aspects necessary for understanding the overall message of the book. For more information, visit dmc.tv.

หัวข้อประเด็น

- main idea 1
- main idea 2
- main idea 3

ข้อความต้นฉบับในหน้า

มีพ่อ มีพระ มีภารกิจ สิ่งที่ทำให้ยอดสร้างบารมีมาได้จนถึงปัจจุบันนี้ อันดับแรก คือ มีหลวงพ่อท่านสร้างบารมีมา ถึงหลวงพ่อคือคืออันนี้คือธรรมะจะดีขึ้น ด้วยกิจธรรมะนั่งธรรม แล้วเราจะมีความสุขในทุกๆ วัน เมื่อใจเราเข้าใจคำว่า โลกสวยงามนั้นเป็นอย่างไร ตอนที่เป็นสามเณร พอเห็นธรรมะแล้ว เรามองเห็นดอกไม้ยืนต้นกว่าเดิม ในมีสีสันท่วงซึ่งกัน คือเราจะเห็นคุณหนูซึ่งปกติเราไม่เห็น แต่ว่าเราเข้าถึงธรรมอะไร ก็ดูสวยงามไปหมด สว่างไสว ใจเรามีความสุข ใจเราเปลี่ยน เห็นอะไรดีๆ ก็ให้มันมีว่า ถึงตายไปก็ไม่ทอถรก พอได้ปรียบธรรมะประโยชน์ ๙ แล้ว หลวงพ่อให้เขียนบทเทคนิธรรมะเพื่อประชาชน ต้องไปส่งนบหลวงพ่อ ๓ ครั้งในหนึ่งสัปดาห์ หลวงพี่เขียนบทเทคนิธรรมะให้หลวงพ่อในห้อง ห้องของหลวงพ่อเรียน ๙ ไม่มีอะไรมา จนถึงเขียนให้เป็นที่ชื่นธรรมของท่าน แล้วกันบันทึกเทปที่นั่งเตียงธรรมะด้วยบันทึกด้วย ตอนนั้นก็ประทับใจที่ได้รับอนุญาตอยู่กับหลวงพ่อ ตอนหลังได้มีโอกาสเป็นพระอาจารย์ใหญ่ จึงได้มาสอนงานส่งนบหลวงพ่อเรื่อย ๆ ช่วงนั้นท่านสร้างมาหารอย่างมหรามมาขึ้นดี สร้างสาธารณกุศล เวลาอันนี้งานที่ต้องรายงานท่าน ท่านก็ให้รายงานตอนท่านฉันถึงอาคารภาวนาๆ ท่านฉันไปเราก็รายงานไป ได้อยู่ใกล้กับหลวงพ่อแล้วมีความสุข มืออยู่คู่หนึ่ง ตอนนั้นได้ไปทำหน้าที่สอนธรรมะก็คตได้ เขากำลังสร้างถนน มีถุงลูกกรงกองอุปกรณ์ก่อสร้างอยู่บนถนน พอรถขึ้นไปส่งก็จะกลับ อยู่ ก็มีวิสวนาม เราเราหลบเลยพลิกคว่ำด้านข้างทาง แล้วมาหยุดอยู่บนลูกกรงพอต ศรีษะหลวงพี่แตกดีหน่อย โชคดีว่าตอนที่รถพลิกคว่ำ หลวงพี่ดำริธรรมอยู่ เพราะหลวงพ่อบอกว่า อยู่ไหนก็ต้องดิรธรรมให้ได้ตลอด มีพ่อ มีพระ แล้วก็ต้องมีภารกิจ เพราะทุกภารกิจเราทำ คือ การสร้างบารมี ไม่ว่าจะเราจะอยู่ส่วนไหนขององค์กรก็ต้อง ให้พยายามทำตรงนั้นให้ดีที่สุด เป็นบุญของเรา หลวงพี่เคยให้โอวาทกับพนักงานและเจ้าหน้าที่ว่า “เราโชคดีนะ คนข้างนอกเขาทำงานได้เงิน แต่เราทำงานทั้งได้เงินและได้บุญด้วย” เรื่องเล่าจากรุนพูนบิก ๑๒๑
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More