Untitled : หน้า 176/334

แรงบันดาลใจ การตัดสินใจเข้าวัดสร้างบารมี จุดที่ทำให้ตัดสินใจสร้างบารมีได้คือ เมื่ออยู่สมาธิ ได้มีโอกาสทำกิจกรรมกับชมรมพุทธ มาสวดมนต์ นั่งสมาธิ แล้วก็มาเจอเพื่อน ฯ ในมหาวิทยาลัย มาเข้าวัดปิดทองด้วยกัน ทำให้เรารู้สึกว่า ที่นี่เป็นสถานที่ ถามใจอยู่ภายในอานวยจึงจะเหมือนกับวัยรุ่นทั่วไป คือ เรียน เที่ยว สนุกสนาน ถ้าท่านส่งเสริมได้จะอย่างพวกพี่ก็จะมีพฤติกรรมนุ่งนี้...อืม! ก็ดีนะ จนกระทั่ง เข้าชุมชนธรรมจาก ทำเจอเพื่อนสนิทนักศึกษาต่างมหาวิทยาลัย ประมาณ ๕๐๐ กว่าคน ซึ่งไม่แปลกว่าจะมีคนอย่างเรามาบวชกันมากขนาดนี้ ตอนนั้นได้เรียนรู้หลักธรรมในพระพุทธศาสนา ได้รู้จริง สมาธิจริง ๆ คืออะไร เป็นอย่างไร และได้ลองปฏิบัติอย่างถูกต้อง ถูกวิธี เพราะที่ผ่านมาเริ่มใช้เป็นผิดบ้าง ถูกบ้าง จึงทำให้มั่นใจว่า ธรรมะของพระพุทธองค์ เป็นสิ่งที่สามารถปฏิบัติได้ และก็เข้าถึงได้ เห็นผลได้ และไม่ใช่แค่ตำราอย่างเดียว เพื่อน ๆ ที่มาด้วยกัน เขาปฏิบัติได้ดีเท่าเดียวกัน แสดงให้เห็นว่า ธรรมะนั้นที่ไม่ได้ใกล้เกินอิ่ม จากจุดตั้งตนตอนนั้น ทำให้เราใช้ชีวิตอย่างมีเป้าหมาย ตามโสโลแกนว่า “เราเกิดมาสร้างบารมี” และ “ธรรมมะคือเป้าหมายของชีวิต” เมื่อจบโครงการอบรมธรรมทายาท กลับมารับหน้าที่ครูอาสายตา เข้าร่วมเรียนด้วย ชวนเพื่อนฯ นิสิตนักศึกษา ด้วย อยากให้เขามาเหมือนที่เราเจอ ชวนทำทาน รักษาศีล สวดมนต์ นั่งสมาธิ แล้วก็มีเข้าวัด มาบวช มาอบรมธรรมทายาทา ในตอนนี้ทำงานอยู่ชมรมพุทธ เรากำหนดหน้าที่เผยแพร่ รู้สึกสุขสมานใน การสร้างบารมี หลวงพ่อผู้นำการสร้างบารมี ได้เห็นภาพที่หลวงพ่อท่านเป็นผู้นำในการสร้างบารมีมาโดยตลอด ตั้งแต่เวลาเป็นประธานสงฆ์ นำสงฆ์สมัยในวันอาทิตย์ที่หลังจากกล่าวบรรยาย หรือในช่วงที่ต้องเจอกับวิกฤตการณ์ต่าง ๆ เช่น ปี พ.ศ. ๒๕๔๒ ซึ่งเจอว่าที่ไม่ดีในส่วนงานของชมรมพุทธจัดสอบทางก้าวหน้า ช่วงนั้นเราทำงาน