Untitled : หน้า 218/334

วัดพระธรรมกาย ภูมิลำเนาแห่งศรัทธาและการเผยแผ่ อนุสรณ์รุ่นแรกได้กล่าวว่า ในบูญบิก (พ.ศ. ๒๕๓๑-๒๕๓๒) เมื่อครูอาจารย์และหมู่คณะย้ายจากบ้านธรรมะประสิทธิ์ที่จันทบุรีมายังแผ่นดินนี้ จนถึงอำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี เมื่อปี พ.ศ. ๒๕๓๒ ขณะนั้นเรียกชื่อว่า “ศูนย์พุทธจักรปฏิบัติธรรม” ซึ่งได้รับความเห็นชอบจากกระทรวงศึกษาธิการ และมหาเถรสมาคม ให้เป็นวัดในวันที่ ๒ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๓๓ และในวันที่ ๒๙ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๓๘ ให้ตั้งเป็นวัดได้อย่างสมบูรณ์ตามประกาศกระทรวงศึกษาธิการ ใช้ชื่อว่า “วัดอรัญญ์ธรรมภิรักษ์” (เปลี่ยนเป็นชื่อวัดพระธรรมกาย) เพื่อให้ลดล่องกัณการเผยแผ่วิชชาธรรมกายในวันที่ ๒๙ เมษายน พ.ศ. ๒๕๔๓ ในปี พ.ศ. ๒๕๔๖ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา ประกาศในราชกิจจานุเบกษาในวันที่ ๖ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๒๕ และผุดพุทธสถานในวันที่ ๒๙ เมษายน พ.ศ. ๒๕๔๒ *ซึ่งได้รับความเห็นชอบจากกระทรวงศึกษาธิการและกระทรวงสาธารณสุข ให้เป็นวัดในวันที่ ๒ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๓๑ และในวันที่ ๒๙ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๓๒ ได้ฉลองเป็นวัดอย่างเป็นทางการประกาศกระทรวงศึกษาธิการ ใช้ชื่อว่า “วัดอรัญญ์ธรรมภิรักษ์” (เปลี่ยนเป็นชื่อวัดพระธรรมกาย) เพื่อให้ลดล่องกัณการเผยแผ่วิชชาธรรมกายในวันที่ ๒๙ เมษายน พ.ศ. ๒๕๔๓ ในปี พ.ศ. ๒๕๔๖ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา ประกาศในราชกิจจานุเบกษาในวันที่ ๖ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๒๕ และผุดพุทธสถานในวันที่ ๒๙ เมษายน พ.ศ. ๒๕๔๒ ศาทธรรลุสถานที่ตั้งมั่นคง โดยครูบาอาจารย์ ๒๑๙ ปี ๑๙