The Art of Mindfulness : หน้า 170/334

พระธรรมกายก็เปรียบเหมือนทั้งหมดของชีวิตผม ที่หล่อหลอมให้เราเป็นนักสร้างบารมีที่มีดีและเข้มแข็ง สำหรับความประทับใจที่มีต่อหลวงพ่อธัมมชโย ผมมีโอกาสปฏิบัติธรรมบทที่ดอยสุเทพ ในช่วงนั้นหลายครั้ง แท ละครั้งที่ได้พบได้เจอ ท่านจะถามอยู่เรื่องเดียวคือ “นิ่งธรรมะ เป็นยังไงจ๊ะ” เจอทุกครั้งท่านก็ถามประโยคเดิม ๆ คือ เรื่อง การปฏิบัติธรรม จิตใจท่านเป็นแต่เรื่องที่อยากจะให้เราเข้าถึงพระธรรมกายให้ได้ ส่วนเรื่องของการขยายวิชาธรรมกายท่านจะคิดโครงการระดับจักรวาลให้เราได้โอกาสได้สร้างบุญมหาบุญใหญ่ เช่น โครงการบวงพระ ฯ รูป โครงการกฐิน ฯ รูป โครงการตักบาตรพระ ฯ รูป โครงการถวายสังฆทาน ฯ รูป โครงการเด็กดี วิสาสร ฯ รูป แต่ละครั้ง ถ้ามีหลวงพ่อสมองชายน ก็จะไม่มีโครงการใหญ่ ๆ แบบนี้ให้เราได้โอกาสเก็บเกี่ยวบุญใหญ่ ๆ จะหาใครที่เป็นเสมือนท่าน ไม่มีอีกแล้ว พวกเราจึงโชคดีงามกว่าชวดดีมากที่ได้โอกาสพบเจอ มารวมสร้างบารมีไปกับท่าน สำหรับความประทับใจที่มีต่อหลวงพ่อทัตตชีโว ท่านเป็นครูอาจารย์ที่ยิ่งกว่าครูอาจารย์ คือ ท่านมีความเมตตาอารี ทอดสรรพวิชาให้เราอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ท่านถ่ายทอดจนกว่า จะหมดภูมิวิริยะธรรมที่ท่านมี ชื่นชมหมดใจหมดพุนั้นเลยทีเดียว ท่านจะอธิบายขยายความจนกว่าเราจะมองเห็นแจ้งและเข้าใจในธรรมมัน ๆ อย่างอ่อน สำหรับความประทับใจที่มีต่อคุณยายอาจารย์ฯ ทุกครั้งที่เจอท่าน ท่านจะพร่ำสอนให้รักบุญ กลับบำให้เห็นธรรมยะ ๆ มีบุญยะ ๆ จะได้ลงตนเองได้ การสอนตนเองได้นั้นสำคัญมาก ๆ ท่านจะบอกให้เราอยู่ในบุญในทุกช่วง ทุกวันที่ ทุกวินาที จะบอกพวกเราไม่ให้โลภโลดจากศูนย์กลางกาย ไม่ให้หลุดจากบุญและบุญของหลวงพ่อ หลวงปู่ฯ เวลาจะรับบุญใว้จะเล็กน้อย