ป.ธ.๔ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 2599 / 3068

707-729 (ค.ศ. 164-186) พระโลกษรมเน้นการแปลคัมภีร์มหายาน ซึ่งได้กลายมาเป็นแหล่งคัมภีร์มหายานที่สำคัญในยุคแรกของจีน เช่น ครุ่งคงสมาธิสูตร (Shou Lenyant Sanmei jing 首楞嚴三昧經) ปรัชญุตินน (สมาธิ) สูตร (Banzh

ในช่วง ค.ศ. 164-186 พระโลกษรมีบทบาทสำคัญในการแปลคัมภีร์มหายาน ส่งผลให้เกิดแหล่งคัมภีร์สำคัญในยุคแรกของจีน เช่น ครุ่งคงสมาธิสูตร และปรัชญาปรามิตาสูตร พร้อมด้วยการมีส่วนร่วมของพระและนักแปลคนอื่นๆ ที่ผลั

หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ ประวัติการแปลพระไตรปิฎกเป็นภาษาจีน" (出三藏記集 T.2145) ที่ฉนาโดยพระเชงไช้ (僧祇) การเผยแผ่พระพุทธศาสนาในยุคแรกๆ นั้น นักเผยแผ่นต้องประสบกับปัญหาในการเลือกใช้

บทความนี้เสนอหลักฐานการแปลพระไตรปิฎกเป็นภาษาจีน ซึ่งดำเนินการโดยพระเชงไช้ โดยเน้นที่อุปสรรคในการเลือกใช้คำศัพท์และเทคนิคการแปลที่เรียกว่า “เก่ออ๋อ” ที่ช่วยให้การเผยแผ่พระพุทธศาสนาเป็นไปได้ง่ายขึ้นสำหร

หลักฐานธรรมชาติในคัมภีร์ทูตโบราณ 1 ฉบับวิชาการ ภาพรวมข้างบนนี้ให้ข้อมูลหลายประเด็นที่มีความสำคัญต่อการศึกษา ประวัติศาสตร์การเผยแพร่พระพุทธศาสนา กล่าวคือ 1) กลุ่มคัมภีร์ส่วนใหญ่ที่พบในเขตคันธาระโบราณม

บทความนี้นำเสนอหลักฐานการศึกษาเกี่ยวกับคัมภีร์พระพุทธศาสนาในคันธาระโบราณและเอเชียกลาง โดยให้ข้อมูลว่า คัมภีร์ในเขตคันธาระมีอายุมากกว่ากลุ่มคัมภีร์ในเอเชียกลาง 2-3 ศตวรรษ และแสดงให้เห็นถึงการใช้ภาษาคาน

ประเด็นของความสอดคล้อง อาจแยกได้เป็น 3 หัวข้อหลัก ได้แก่ 1. ความสอดคล้องในหลักปฏิบัติทั่วไป ศึกษาหลักฐานที่มีความสอดคล้องกับวิชาธรรมภายในคำสอนหรือหลักปฏิบัติทั่วไป 2. “ธรรมภายใน” ในค้นธาระ เอเชียกลาง

บทความนี้สำรวจความสอดคล้องในหลักปฏิบัติทั่วไป โดยเน้นการศึกษาคัมภีร์โบราณในภาษาคานธร ซึ่งพบว่ามีความสอดคล้องกับหลักธรรมและการปฏิบัติทางจิตใจ จุดมุ่งหมายคือการเข้าใจองค์ความรู้ที่เน้นการปฏิบัติธรรมในบร

หลักฐานธรรมาภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ ประเด็นของหลักคำสอนทั่วไปที่สอดคล้องกันระหว่างคัมภีร์ที่พบในภูมิภาคนี้กับหลักการของวิชชาธรรมภาย มีหลายแน่มุม ดังต่อไปนี้ 3.1.1. พระพุทธองค์ทรงเป็น "พุ

บทความนี้สำรวจหลักธรรมในคัมภีร์พุทธโบราณที่มีอายุระหว่าง พ.ศ. 544-593 โดยเน้นที่คำสอนเกี่ยวกับพระพุทธองค์ในฐานะที่เป็น 'พุทธะ' ที่ไม่ติดอยู่ในโลก และเนื้อหาที่ตรงกันกับโทษสูตรในอังคุตตรนิทายาลี นอกจาก

เนื้อหาของพระสูตรนี้นัยที่สอดคล้องกับหลักการในวิชาชาญธรรม ก็คือ เมื่อครั้งสรู้เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าแล้ว พระพุทธองค์ทรงเป็นหนึ่งเดียวกับ “พุทธะ” คือผู้ทรงภายใน ทรงหลุดพ้นจากความยึดติดในกายมนุษย์ กายท

เนื้อหาของพระสูตรนี้แสดงถึงความสัมพันธ์กับหลักการในวิชาชาญธรรม โดยการหลุดพ้นจากกิเลสในกายมนุษย์และกายทิพย์ ทั้งนี้พระพุทธเจ้าทรงเป็นหนึ่งเดียวกับพุทธะ ซึ่งหมายถึงการหลุดพ้นจากอัตตาและการยึดติดในรูปแบบ

หลักฐานธรรมาภิในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ ธรรมดานี้ มนุษย์สามัญธรรมดานี้มีพ่อแม่เป็นเดนเกิด ลูก อาศัยพ่อเป็นเหตุและอาศัยแม่จึงเกิดขึ้นได้ ถ้าไม่เป็นเช่นนั้นเกิด ไม่ได้ แต่พระสิทธัดตราภูมิอยู่ในถ

เนื้อหาในพระสูตรเกี่ยวกับธรรมกายซึ่งสอดคล้องกับหลักการวิชาธรรมกาย อีกทั้งยังกล่าวถึงการทำความเพียร 4 อย่างตามคำสอนในคัมภีร์คานธารีและพระไตรปิฎก สำหรับผู้อ่านภายในเนื้อหานี้จะพบข้อมูลเกี่ยวกับความสำคัญ

ปรสาท (สังวรปรสาท) คือความเพียรในการสำรวมอินทรีย์ไม่ให้ยึดถือในเวลาที่ตาเห็นรูป หูได้ยินเสียง เป็นต้น เพราะจะเป็นเหตุให้ความเพ่งเลี้ยงอยากได้หรือความทุกข์เข้ารองงำใจ อินทรีย์วรรณะ (อนุรักษะปรสาท) คือ

บทความนี้นำเสนอถึงแนวทางการพัฒนาความเพียรในการสำรวมอินทรีย์และรักษาสมาธิ ตามที่สอนโดยพระมงคลเทพมุนี โดยเน้นการสำรวมตา หู จมูก ลิ้น กาย และใจ ไม่ให้ความรู้สึกต่อสิ่งภายนอกมีผลกระทบต่อจิตใจ ด้วยการเพียร

หลักฐานธรรมาภายในคัมภีร์พิทักษ์โบราณ 1 ฉบับวิชาการ ถ้าเห็นแล้วก็ไม่ปล่อยละทิ้ง นอน กิน ดื่ม ทำพูด คิด อาจาจจะ ปัสสาวะ ชำเลืองไว้เสมอ มองอยู่เสมอ ใจจดอยู่เสมอ ไม่ผลอดกันละ ไม่ให้ใจลดดีเดี่ยวจากจรรธรรม

เนื้อหาเกี่ยวกับการเจริญโพชฌงค์ 7 ประการที่พระมงคลเทพมุนีสอน เป็นการสะท้อนถึงความสำคัญของการนำหลักธรรมในการปฏิบัติ ไม่ว่าจะเป็นการนั่ง, นอน, เดิน หรือยืน ต้องรักษาจิตใจให้หยุดและไม่ผลอด เพื่อการเข้าถึ

หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิจารณ์การยกตัวอย่างบทปูรหัสที่ต้องเพียรสละ ซึ่งคัมภีร์กล่าวถึงกามวิกฤต พยาบาทวิกฤต วิหิงสาวิกทิสัก และบทปูรหัสทั้งหลาย ส่วนในคำสอนของพระมงคลเทพมุนีกล่าวถึงอธิบา

บทความนี้เป็นการวิเคราะห์หลักฐานธรรมในคัมภีร์พุทธโบราณ ซึ่งเสนอการวิจารณ์การยกตัวอย่างบทปูรหัสที่เกี่ยวข้องกับกามวิกฤตและพยาบาทวิกฤต พร้อมอธิบายความในคัมภีร์และการตีความจากพระมงคลเทพมุนี ที่ไว้ใจในแนว

นั่นและนำเสนอในคัมภีร์นิรน fre, นี้เป็นเนื้อหาคำอธิบายของพุทธบางนิกรที่ในปัจจุบันนาคารจัดกระจายอยู่ในคัมภีร์ของนิกรายต่างๆ โดยไม่มีนิกรายใดร้างไว้อย่างครบถ้วนหรือตรงกันทั้งหมด องค์การ การที่คัมภีร์นิ

คัมภีร์นิรนเทสฉบับนี้มีการอธิบายคำสอนที่อตกลุ่มยังเป็นที่คัดลอกตั้งแต่ปี พ.ศ. 553-573 โดยแสดงถึงต้นฉบับที่มีผู้เผยแพร่คำสอนต่างๆ ของพุทธ ไม่ว่าคำสอนจะถูกเผยแพร่ในท้องถิ่นก่อน พ.ศ. 500 หรือไม่ก็ตาม ส่ว

หลักฐานธรรมชาติในคัมภีร์ทุเถโบราณ 1 ฉบับวิชาการ 3.1.4. ต้องทั้งรู้ทั้งเห็นจึงกำจัดเลสได้ คัมภีร์ภาษา คานซารี่ที่กล่าวถึงนี้10 มีอายุจาก ค.ศ. 683 (ค.ศ. 140)11 เนื้อหาที่เกี่ยวข้องตรงกันกับวิชาสูตรหรือ

บทความนี้สำรวจและวิเคราะห์คัมภีร์คานซารี่ที่มีอายุย้อนกลับไปถึง ค.ศ. 683 ซึ่งมีเนื้อหาที่สอดคล้องกับวิชาและทฤษฎีทางศาสนาในพระไตรปิฎก โดยเฉพาะความเกี่ยวข้องกับหลักธรรมในวิชาธรรมกาย การเปรียบเทียบข้อควา

คำแปล: กิฏฐุทั้งหลาย เรากล่าวความสิ้นไปแห่งอาสวะทั้งหลาย สำหรับผู้ที่ร้าย ผู้ที่เห็นอยู่ มิโสสำหรับผู้ที่ไม่รู้ มิใช่สำหรับผู้ที่ไม่เห็น เราอ่อนกล่าวความสิ้นไปแห่งอาสวะทั้งหลาย... สำหรับผู้ที่อยู่ เห็

บทความนี้กล่าวถึงความสิ้นไปแห่งอาสวะสำหรับผู้ที่อยู่และเห็น รวมถึงแนวคิดเกี่ยวกับคำว่า 'พุโธ' ที่รวมความรู้และการเห็นในธรรมไว้ พระมงคลเทพมุนีอธิบายว่าสถานะแจ้งรู้ทั้งรู้และเห็นเป็นสิ่งสำคัญในพระธรรมคำ

หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ วิญญาณทั้งนั้น พอเข้าถึงธรรม กายธรรมละเอียด ก็มีญาณ (ธ. 887) ข้อความว่า ชนฺตา ปสฺสตา นันฺน พบเสมอในพระไตรปิฎกบำลี ในข้อความที่พระพุทธสาวกกล่าวถึงพระสัม

บทความนี้วิเคราะห์หลักฐานธรรมในคัมภีร์พุทธโบราณ การเข้าใจว่าการเห็นคือเงื่อนไขสำคัญในกระบวนการแสวงหาความรู้แจ้ง ถูกบันทึกไว้ในพระไตรปิฎกบำลีและคัมภีร์ธารเก่าแก่ โดยมีการสอนให้ปล่อยวางขันธ์ 5 ที่ไม่ใช่

หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์ฑูตโบราณ 1 ฉบับวิชาการ ในท่านองเดียวกัน พระมงคลเทพมุนีได้แสดงธรรมให้เห็นชั้น 5 ตามความเป็นจริงและเบื่อหน่ายในทุกข์ ให้ติรสระลึกถึงอามนั่นไว้เนื่อง ๆ เพื่อให้เหน่ายและหลุดจากควา

บทความนี้สำรวจการสอนของพระมงคลเทพมุนีเกี่ยวกับความไม่เที่ยงของบุญขันธ์ทั้ง 5 และการหน่ายจากทุกข์ตามที่กล่าวในพระคัมภีร์ พร้อมย้ำว่าการเข้าใจคำสอนนี้สามารถนำไปสู่การปล่อยวางและจิตบริสุทธิ์ และเราต้องมี

หลักฐานธรรมาภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ สัญญาแต่ละประการมีเนื้อหาหลากขยายความไวไม่เกินหนึ่งย่อหน้า ดังนี้ สมาธิประกอบด้วยสัญญาในความไม่มามเป็นไฉน ? ภิกษุในธรรมวินัยนี้อยู่ที่ใคร่ไม้เรือนวังห

บทความนี้นำเสนอการศึกษาสมาธิในบริบทของสัญญาจากคัมภีร์พุทธ โดยเฉพาะการพิจารณาความไม่สะอาดของร่างกายและความตาย ซึ่งส่งผลต่อจิตใจของบุคคลที่รับรู้ตามความเป็นจริง ให้เห็นถึงธรรมชาติที่แท้จริงของสิ่งต่างๆ

ไม่ยินดี ข่มและฝึกจิตของตนให้เชื่อ ให้ควรแก่ภารงาน... หลังจากนั้น เมื่อเห็นสวน สระ สนาม ป่าเขาที่รื่นรมย์ เป็นต้น ก็ให้ฝึกทำใจอย่างนั้น... หลังจากนั้นข้างบน ข้างล่าง ด้านขวาในทุกด้าน ก็ฝึกทำใจอย่างนั้

เนื้อหาเกี่ยวกับการฝึกจิตให้เชื่อมั่นและไม่หวั่นไหว โดยใช้ความเมตตาและสมาธิ เป็นการรวบรวมคำสอนจากพระไตรปิฎกและคัมภีร์ต่างๆ และเสนอแนวทางปฏิบัติในการสร้างจิตที่แข็งแกร่ง การเจริญอสุภกรรมฐานได้รับความนิ

ปฏิกูลสมิการปัพพะ ข้อกำหนดด้วยข้อปฏิกูลแห่ง ร่างกายของคนเรา แห่งฟัน หนัง เนื้อ ตามบาบีว่า อาต ภิ อิมสม ภาย เศาฯโลมามาย ทูปฏิกูล นั้นไม่ทราบด้านเลยปฏิกูล แห่งร่างกายนี้ไม่ใช่สัตว์ บุคคล ตัวตน เรา เขา ท

บทความนี้พูดถึงปฏิกูลในร่างกายมนุษย์ รวมถึงองค์ประกอบของร่างกายที่เป็นดิน น้ำ ไฟ ลม และการทำความเข้าใจเกี่ยวกับร่างกายของเราในมุมมองที่ละเอียดกว่า นอกจากนี้ยังเตือนเกี่ยวกับความสำคัญของการไม่ประมาทและ

หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ 3.1.7. ผู้เมื่อติดในสิ่งต่าง ๆ ย่อมมุ่งตรงสู่พระนิพพาน ในคัมภีร์ภาษาคาราเดียกลุ่มเดียวกัน ยังมีอธิบายที่เนื้อหาคล้ายคลึงกันกับข้างบน คือสอนให้ไม่ติดใ

เนื้อหานี้กล่าวถึงการมุ่งสู่พระนิพพานด้วยการไม่ติดข้องในสิ่งต่าง ๆ โดยเสนอแนวทางจากคัมภีร์ภาษาคาราเดีย เปรียบเทียบกับท่อนโพซี่ในแม่น้ำเพื่อแสดงถึงอุปสรรคที่ทำให้ไม่สามารถหลุดพ้นได้ การติดอยู่ในสิ่งทั้

หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์ทุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ ไม่ให้ความยินดีเข้าไปประทุมร้ายใจหยุดนิ่งเสียด ให้ใจหยุดเสียดหยุดนิ่งแหละ ถูกต้องร่องรอยความประสงค์พระพุทธศาสนา ที่ได้แนะนำไว้ในครั้งก่อนๆ แล้วว่า อิ อิ

เนื้อหานี้สำรวจเกี่ยวกับหลักธรรมในคัมภีร์ทุทธโบราณที่มีอายุประมาณพุทธศตวรรษที่ 6-7 คำสอนเน้นการให้ความสำคัญกับการหยุดนิ่งและการปล่อยอารมณ์เพื่อเข้าถึงสมาธิ โดยยกตัวอย่างคำสอนเก่าแก่ที่ยืนยันหลักการรัก