ป.ธ.๔ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 2601 / 3068

3.2.2.1 สติปัญญาลัสัตว์๔ สิโตสะ46 คัมภีร์นี้เป็นคาถาสรรเสริญคุณพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ที่ประพันธ์โดย มาตถาคม (ดู 3.1.9) เป็นคาถาที่นิยมมากในหมู่ชาวพุทธในอินเดีย (Hoernle 1916a: 59) และในเอเชียกลาง (H

คัมภีร์นี้เป็นคาถาสรรเสริญคุณพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ประพันธ์โดยมาตถาคม มีเนื้อหาที่ถูกแปลเป็นภาษาเทียบและภาษาจีน และคัดลอกสำเนาภาษาสันสกฤตหลายฉบับ โดยพบจากเอเชียกลางในรังกาอัครทวีป การค้นพบข้อความที่เกี่

ฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ บทสรรเสริญนี้ กล่าวถึงพระพุทธองค์ว่าทรงประกอบด้วยพระธรรมกายและพระรูปกาย ทั้งพระรูปภายในและพระธรรมภายนอกมีเพื่อประโยชน์ของผู้อื่น คือตรงแสดงพุทธธรรมกายแก่ผู้

บทความนี้กล่าวถึงการระบุพระรูปกายและพระธรรมกายที่พระพุทธองค์มี โดยเน้นถึงการมีพระธรรมกายเพื่อประโยชน์ของผู้อื่นและวิชาชาธรรมกายที่ตอบสนองต่อทั้งประโยชน์ตนและผู้อื่น ข้อมูลจากพระมงคลเทพมุนีให้ความสำคัญ

กิเลสได้อีก ๕ คือ รูปากคะ อ รูปากะ มานะ อุทธัจจะ อวิตกะ วิจิกิจฉา ซึ่งเลื่อนขึ้นจากพระอนาคามี เป็นพระอรหันต์ จิตของพระองค์บริสุทธิ์ถึงพ่อ ปราศจากกิเลสทั้งมวล จึงได้พระเนมิตตนว่าสุด (ธส. 42) สำหรับเรื

บทความนี้กล่าวถึงการกำจัดกิเลสจำนวน 5 ประการที่ส่งผลต่อการพัฒนาจิตให้ถึงความบริสุทธิ์และการตรัสรู้ของพระพุทธเจ้า รวมถึงการสร้างบารมีและแสดงธรรมเพื่อประโยชน์ผู้อื่น พระองค์มีธรรมภายในที่สำคัญในการเป็นผ

หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ ไปได้ว่าขวาพุทธในยุคของการแต่งโคลส์ธรรมเสร็จพระพุทธคุณบนนี้จะทราบเรื่องนี้ดีอยู่แล้ว แต่เพื่อจะเน้นพระมหากรุณาต่อหมู่สัตว์ จึงแสดงไว้เพียงเรื่องของประโย

บทความนี้กล่าวถึงการสำรวจหลักฐานธรรมในคัมภีร์พุทธโบราณจากเอเชียกลาง ซึ่งมีคุณค่าสำหรับการศึกษาเรื่องพระพุทธคุณและคำสอนที่เกี่ยวข้องกับการแสดงความกรุณาต่อหมู่สัตว์ โดยเน้นไปที่หลักคำสอนที่เป็นประโยชน์ต

คัมภีร์ที่รวบรวมไว้ในหนังสือเล่มนี้บ่งคำว่า ธรรมกายอยู่ 13 แห่ง นอกจากจะกล่าวถึงพระรูปกายและพระธรรมกายของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า แล้ว ยังมีประเด็นอื่นๆ อีกดังนี้¹ - ธรรมกายคืออตตตา และสัญญตา (p. 301; จาก

คัมภีร์นี้รวมข้อมูลเกี่ยวกับธรรมกายในพุทธศาสนา จำนวน 13 แห่ง โดยอธิบายความหมายต่างๆ เช่น ธรรมกายคืออตตตาและสัญญตา การสร้างบารมีของพระโพธิสัตว์ และมุมมองที่เกี่ยวข้องกับวิชาธรรมกายโดยตรง ซึ่งแสดงให้เห็

พบชึ้นส่วนคัมภีร์นี้จากกิริลิต (Dutt et al 1984: 185-214) อันเป็นสถานที่ที่มักจะพบคัมภีร์ของมูลสรวัติวาท และที่บามิยน (Hartmann 2006) ซึ่งเชื่อกันว่าเคยเป็นแหล่งเผยแผ่ของมหาสงขิต-โลโกตรวาท54 ซึ่งส่วนท

การศึกษาเกี่ยวกับคัมภีร์มูลสรวัติวาทที่พบในกิริลิตและบามิยัน ชี้ให้เห็นถึงอายุการศึกษาและองค์ความรู้ในพุทธศาสนา โดยเฉพาะเมื่อพิจารณาส่วนที่พบจากพื้นที่ทั้งสอง ที่มีความคล้ายคลึงกันในเนื้อหา หากแต่แตกต

หลักฐานธรรมาภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ ด้วยความถือกฎต่อสัตว์โลก พระผู้นำโดยวิเศษ จักทรงนำเหล่าสัตวหลายแสนชีวิตไปสู่คุณวิษณุแล้วจากนั้น จักทรงเสด็จเข้าสู่พระนิพพาน เนื่องความของคาถานี้มีความ

บทความนี้กล่าวถึงแนวคิดธรรมกายในพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะการพบความสำคัญของธรรมกายกับพระสัมมาสัมพุทธเจ้า และการเชื่อมโยงระหว่างการสรรพสัตว์ไปสู่คุณวิษณุ รวมถึงกล่าวถึงความเข้าใจเรื่องธาตุแท้แห่งความเป็นพุท

หลายพระสูตรซึ่งอาจเรียกรวมกันว่าพุทธวจนรรมสายตาคตสะระ (Tathagatagarbha Literature) กล่าวถึงธรรมชาติของสรรพสัตว์ว่ามีศักยภาพในการตรัสรู้ เพราะธรรมชาติจริงแต่งนั้นมีความสะอาดบริสุทธิ์ แต่มักถูกหุ้มเคลือ

พระสูตรตาคตคตรซึ่งเขียนขึ้นในปลายพุทธศตวรรษที่ 7-8 กล่าวถึงธรรมชาติที่แท้จริงของสรรพสัตว์ว่ามีความบริสุทธิ์แท้ โดยถูกหุ้มด้วยกิเลส ตาคตคตรนี้สื่อว่า ไม่ว่าสัตว์มีการบังเกิดหรือไม่ ตาคตตาจะยังคงอยู่เสม

หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ ในเอเชียกลางมีการค้นพบต้นฉบับคัมภีร์หาปริณิรขสูตรฉบับมหายาน จริกในภาษาสันสกฤตแบบผสม อักษรพราหมี ทั้งหมด 36 ชิ้น (Habata 2009: 551) เป็นชิ้นส่วนจากใบลาน

การค้นพบชิ้นส่วนต้นฉบับคัมภีร์หาปริณิรขสูตรในเอเชียกลางจากกาฏาหลิลด์ เป็นหลักฐานสำคัญที่บ่งบอกถึงการเผยแพร่พระสูตรและวรรณกรรมพุทธในช่วงพุทธศตวรรษที่ 12-14 ชิ้นส่วนคัมภีร์นี้มีอายุและได้รับการแปลเป็นภา

ปราศจากการเกิด การเจริญเติบโต ความเจ็บป่วย ความตาย ยาว สั้น ดำ และ ขาว ตลอดกาล มันไม่เป็นเช่นนั้น ไม่เป็นเช่นนี้ ไม่เป็นความรู้ ไม่เป็นความไม่รู้ ถึงแม้ว่าพระพุทธเจ้าจะปรากฏ หรือไม่ปรากฏขึ้นในโลกนี้ พ

เนื้อหานี้กล่าวถึงธรรมกายของพระพุทธเจ้า ซึ่งมีความหมายสองด้าน เป็นกายที่เกิดจากกุศโลบายและเป็นสังขตธรรม รวมถึงกายที่แท้จริงซึ่งเป็นนิจจัง สุขัง และบริสุทธิ์ โดยเน้นว่ากายพระพุทธเจ้านั้นไม่มีความสูญสลา

หลักฐานธรรมมาภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ ส่วนประเด็นที่ว่า ธรรมายนัเป็นนิจจริง สุขัง อัตตา ก็ตรงกันกับหลัก การของวิชาธรรมายังที่พระมงคลเทพมุนีกล่าวไว้ว่า “อะไรเสาเป็นนิจจริง สุขัง อัตตา? ก็คื

เนื้อหาในคัมภีร์พุทธโบราณเน้นการแสดงธรรมที่เป็นนิจจริง สุขัง อัตตา โดยพระมงคลเทพมุนีได้กล่าวถึง ธรรมายนั ที่มีคุณสมบัติเป็นนิจจริง ในขณะเดียวกัน พระสูตรยังแสดงว่า รูปายนของพระพุทธองค์นั้นถูกสร้างขึ้นจ

หลักฐานธรรมาภายในคัมภีร์พุทธโธราณ 1 ฉบับวิชาการ ในหลักการของวิชชาธรรมกาย ก็มีกล่าวถึงคุณสมบัติของธรรมกายที่ตรงกันกับคุณสมบัติของนิพพานเช่นกัน ดังที่ท่านกล่าวไว้ว่า ธรรมกายเป็นนิ่งจัง สุขัง อัตตา (ร.ร

บทความนี้ศึกษาถึงคุณสมบัติของธรรมกายที่สอดคล้องกับนิพพานตามวิชชาธรรมกาย โดยอ้างอิงจากพระไตรปิฎกบาลี การวิเคราะห์นี้ได้ชี้ให้เห็นว่าธรรมกายมีคุณสมบัติเช่นความนิ่ง ความสุข และความเป็นอัตตา รวมถึงการแสดง

หลัการฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธปร ะวาณ 1 ฉบับวิชาการ ข้อความนี้ กล่าวถึงธรรมยาของพระพุทธเจ้าเปนอนิจจาย คือไม่พึงคิด หรือไม่อาจหยั่งถึงได้ด้วยการใช้ความคิด คาดคะเน หรือการให้เหตุผลด้วยตรรกะใดๆ ซึ่งหากถื

บทความนี้กล่าวถึงธรรมยาของพระพุทธเจ้าเป็นอนิจจาย ซึ่งไม่สามารถเข้าใจได้ด้วยการใช้ความคิดหรือการให้เหตุผล โดยยกตัวอย่างอ้างอิงจากพระไตรปิฎกและคำสอนของพระมงคลเทพมุนี เพื่อแสดงให้เห็นถึงคุณค่าที่แท้จริงข

หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ ที่เป็นกายสูงสุด เป็นธรรมกาย เป็นกายแห่งสิ้นสุดที่เป็นกายสูงสุด รูปภายก็เป็นเช่นนั้น เหตุไฉนจึงกล่าวเช่นนั้น เพราะว่ารูปภาย [รูปกาย] เกิดจากกรรมที่ยังไม

บทความนี้สำรวจหลักธรรมในคัมภีร์พุทธโบราณเกี่ยวกับธรรมกาย โดยเน้นถึงความเป็นหนึ่งของธรรมภายในและคุณสมบัติที่สำคัญ เช่น ความเที่ยง ยั่งยืน ถาวร ซึ่งเกี่ยวข้องกับแนวคิดเรื่องนิพพาน การแสดงออกของธรรมกายใน

พระสูตรรมหายานอื่น ๆ ซึ่งนำมาจะง่ายต่อการทำความเข้าใจมากกว่า และคงเป็นที่นิยมศึกษาน้อย because ปรากฏฎันฉบับคัมภีร์ภาษาสันสกฤตจากเนปาลถึง 4 ฉบับ และยังมีฉบับแปลเป็นภาษาจีน ภาษาทิเบต ภาษามองโกลา ภาษาญี่

พระสูตรรมหายานเป็นคัมภีร์ที่พบจากเนปาลและแปลเป็นหลายภาษา เช่น จีน และทิเบต เนื้อหาสำคัญเกี่ยวกับหลักการสุขตา โดยเปรียบเทียบร่างกายกับบ้านร้างที่มีโจรซ่อนอยู่ ในข้อความที่มีการตีความมาอย่างชัดเจนและเข้

หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโธรวาณ 1 ฉบับวิชาการ ข้อความตอนท้ายบทที่ 15 กล่าวถึงการตรัสพระโพธิญาณและเข้าถึงพระธรรมภายด้วยการสดับฟังพระสูตรนี้ (ตอนท้ายบทที่ 15)... เม ศรุต สุตม์โมทิ จ ยากภิปราเยน มี โพ

เนื้อหาในบทที่ 15 และ 16 ของคัมภีร์พุทธโธรวาณ 1 กล่าวถึงความสำคัญของการฟังพระสูตรเพื่อเข้าถึงพระธรรมภายในที่นำไปสู่การบรรลุพระโพธิญาณ โดยเฉพาะการทำความเข้าใจที่เกิดขึ้นกับการตั้งใจฟัง การเข้าถึงธรรมอั

(คาถาที่ 6 ของบทที่ 16) ธรรมาธูปรวงศ์ จ ปราณบุรี ยาส ตานุตตร ยอดธรรมาวุธ สตูป คมภิรึ สรุปธิวิตี้ ฯ ตตรร จ สตูปมุขเฏียํ สมุน ป(ศยด ศากายมุนี ชิน อิทิ ปรากฏคนตํ มโนช เณจ สุวรรณ จ) (Thomas 1916d: 114) ค

บทนี้กล่าวถึงการเข้าสู่ธรรมชาติที่แท้จริงและการเห็นพระพุทธเจ้าในรูปแบบของรูปปั้นทองคำ ซึ่งเป็นการหยุดยั้งความโลภ โกรธ และหลง โดยการสัมผัสประสบการณ์ภายในที่เกิดจากการปฏิบัติทางจิต การบรรยายนี้เกี่ยวข้อ

หากเปรียบเทียบข้อความในบทสังเกตุธนิกาย กับบทบัญญัติจีนสังยุคตาม คะจะพบว่า "ธรรม" ในสองความหมายที่กล่าวไว้ในพระไตรปิฎกายั้น ระบุไว้ในบาลาภาษาจีนด้วยข้อความที่แตกต่างกัน กล่าวคือ มรรคในฐานะของสภาวธรรมที

การเปรียบเทียบความหมายของ 'ธรรม' ระหว่างบทสังเกตธนิกายกับบทบัญญัติจีนสังยุคเผยให้เห็นความแตกต่างในการตีความระหว่างสองแนวทาง การระบุถึง 'ธรรมกาย' และการปฏิบัติธรรมอย่างถูกต้องสอดคล้องกับหลักการธรรมกายโ

หลักฐานทางกายาในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ พุทธธะนั่นแหละท่านเป็นผู้ตรัสตรัสรู้ธรรมทั้ง 4 เข้าเป็นพระพุทธเจ้าขึ้นที่เดียว เป็นเนมิทนามเกิดขึ้นเรียกว่าพุโธ (ธ. 421) ความหมายของ "ธรรมกาย" ที่เก็บร

บทความนี้สำรวจหลักฐานทางกายาในคัมภีร์พุทธโบราณ โดยเฉพาะการตีความธรรมกายและความสำคัญของพระอริยสงฆ์ในมหาปรินิรวาณสูตร ซึ่งเป็นข้อมูลที่สำคัญสำหรับผู้ศึกษาธรรมะและการปฏิบัติในแนวทางพุทธศาสนา เนื้อหานี้ตั

หลุดพัน และถึงพร้อมด้วยธรรมกาย เคารพและให้เกียรติกัน และกันทั้งพระเธอและพระนวะ ได้แก้ (พระผู้เข้าถึง) โสดา ปัตติมนรร โสดาปัตติผล สหัสคามิรร สหัสคามิผล อนาค มิรร อนาคามิผล เป็นบรุษคู่ แตงบุคคล เป็นพระส

ข้อความนี้อธิบายถึงคุณธรรมของพระสงฆ์สาวกตามที่ปรากฏในพระไตรปิฎก โดยมีการชี้ให้เห็นความดีและคุณสมบัติของพระสงฆ์ที่เป็นที่ควรนับถือและเคารพ พระสงฆ์สาวกแห่งพระผู้มีพระภาคเจ้าถือเป็นบุคคลที่มีการปฏิบัติดี