จิตใจและกิเลส : หน้า 33/132

ซึ่งหมายความว่า จิตที่ไม่มีกิเลสผสม ส่วนพวกกิเลส น้ำก็น้ำ แต่ปลามันอาศัยอยู่ในน้ำ เพราะฉะนั้นพอ เช่น โลภะเรียกว่าเป็นของจรมา เมื่อมาพ้องพาน โยนปลาขึ้นมาบนบกมันก็จะดิ้นพราดๆ หาทางลงน้ำ จิตก็ย้อมจิตให้เป็นไปตามสภาพอันชั่วช้าของกิเลส จิตมันก็คุ้นกับกิเลสเหมือนปลาคุ้นกับน้ำ แต่กิเลสก็ นั้นๆ จิตระคนด้วยราคะ หรือโลภะ มีสีแดง ระคน มีหลายรูปแบบ มี ๓ ตัวใหญ่คือ โลภะ โทสะ โมหะ ด้วยโทสะ สีดำ ระคนด้วยโมหะ ขุ่นเหมือนผมหรือ เป็น ๓ อย่างด้วยกัน น้ำล้างเนื้อ สิ่งเหล่านี้พระองค์ใช้ตาธรรมกายมอง เห็นจริงๆ พวกเราเหล่าสาสนิกชน เมื่อเรียนภาวนา แล้วขอให้มองอย่างนี้ว่า เมื่อเชื้อโรคชนิดนี้ เข้าไปทำลายร่างกายคนเรา เช่น เชื้ออหิวาด เมื่อ เพ่งถึงขนาด จะเห็นจริงด้วยตนเอง การปฏิบัติกิจทาง เข้าไปทำร้ายร่างกายก็ทำให้ร่างกายของคนเรา ภาวนานั้นก็คือพยายามกลั่นเอากิเลสออกเสียจากจิต แปรปรวนไปท้องเสียถ่ายไม่ยอมหยุด เชื้อมาเลเรีย ให้จิตใจบริสุทธิ์ อันได้ชื่อว่ากิริยาจิต กิริยาจิตเช่นนี้ ก็เป็นเชื้อโรคอีกอย่างหนึ่ง เข้าไปในร่างกายมนุษย์ เป็นอัพยากฤตแล้ว ต่อนั้นไปจะเป็นจิตที่ควรแก่ ได้ก็ทำลายร่างกายทำให้เป็นไข้จับสั่น เชื้อไข้เลือด การทุกอย่าง” ออก พอเข้าไปในร่างกายมนุษย์ได้ ก็ทำให้เกิด สำหรับย่อหน้านี้ขอให้มองว่าสิ่งที่น่าสนใจตรงนี้ อาการเลือดออกเป็นๆ เชื้อโรคทั้ง ๓ ชนิดนี้เมื่อ คือ ที่พระเดชพระคุณหลวงพ่อบอกว่า ถ้าจิตระคน โจมตีร่างกายแล้วก็ทำให้เกิดอาการวิปริตแตกต่าง ด้วยราคะ จิตก็จะมีสีแดง ถ้าระคนด้วยโทสะ จิตก็ กันได้ฉันใด กิเลสทั้ง ๓ ชนิด คือ โลภะ โทสะ โมหะ จะมีสีดำ ถ้าระคนด้วยโมหะ จิตก็จะมีสีขุ่นเหมือน ต่างก็เป็นกิเลส เป็นเชื้อโรคทางใจ ก็เข้าไปโจมตีใจ โคลนตมหรือน้ำล้างเนื้อ ให้มีรูปลักษณะที่วิปริตไปต่างๆ ได้ ฉันนั้น กิเลสที่มีชื่อว่า โลภะ เมื่อโจมตีแล้วทำให้น้ำ จิตกับกิเลสคนละอันกัน ไม่ใช่สิ่งเดียวกันเหมือน ร่างกายของเรากับเชื้อโรค คนละอันกันนะ ร่างกาย เลี้ยงของใจกลายเป็นสีแดง กิเลสที่มีชื่อว่าโทสะ ของเรานั้นประกอบด้วยเลือดด้วยเนื้อก็อย่างหนึ่ง บ่อนทำลายใจด้วยการบีบคั้น แล้วก็หมักดองทำให้ เราเกิดมาได้มีเชื้อโรคบางอย่างเข้าไปเกาะกินตัวเรา แล้วเชื้อโรคก็อีกอย่างหนึ่ง แต่โดยเหตุที่ว่า ทันทีที่ น้ำที่หล่อเลี้ยงใจซึ่งธรรมดาเคยใสกลายเป็นสีดำหรือ กิเลสที่มีชื่อว่าโมหะ เมื่อเข้าไปบ่อนทำลายทำ ตั้งแต่อยู่ในท้องแม่ แทรกอยู่ในร่างกายของเราแล้ว ร้ายจิตใจ ก็ทำให้น้ำเลี้ยงจิตมีสีเหมือนโคลนตม ก็เลยทำให้บางคนหลงเข้าใจผิดว่าเชื้อโรคต่างๆ หรือน้ำล้างเนื้อ สีจะออกคล้ำๆ ว่า เพื่อนๆ เป็นอันเดียวกับตัวเราแต่ความจริงไม่ใช่ มันแยกกัน กิเลสเมื่อเข้าไปทำลายจิตใจแล้วย่อมทำให้น้ำ กิเลสก็เหมือนกัน กิเลสกับจิตของเราคนละอัน เลี้ยงของใจมีสีผิดปกติไป เพราะฉะนั้นเมื่อเวลาดา กัน แต่ว่ากิเลสก็ได้สอดแทรกเข้ามาในใจตั้งแต่ตัว ของเรามองอะไร รับภาพอะไรมา ประสาทตาก็ส่ง เรายังอยู่ในครรภ์มารดาแล้ว ก็เลยทำให้มีผู้เข้าใจ ไปที่ใจ แต่เนื่องจากใจเป็นสีแดงบ้าง เป็นสีตาบ้าง ผิดคิดว่ากิเลสกับจิตเป็นอันเดียวกันแยกจากกันไม่ได้ เป็นสีเหมือนโคลนตมเหมือนน้ำล้างเนื้อบ้าง ด้วย จริงๆ แล้วแยกกันได้เพียงแต่ว่า เนื่องจากถูกกิเลส อำนาจกิเลส ก็เลยทำให้เห็นไม่ตรงไปตามความ ห่อหุ้มตั้งแต่เล็กจนโต จิตก็เลยคุ้นกับกิเลสเหมือน เป็นจริงคือ เห็นผิดๆ เมื่อเห็นผิดๆ ก็เลยทำให้จำ กับปลาคันน้ำ ปลากับน้ำนะคนละอย่างกัน ปลาก็ปลา ผิดๆ เมื่อจำผิดๆ ก็ทำให้คิดผิดๆ เมื่อคิดผิดๆ ก็ มีนาคม ๒๕๗® ** วารสารกัลยาณมิตร