จากดวงใจลูกที่รักแม่มากที่สุดในโลก : หน้า 92/132

จากดวงใจลูกที่รักแม่มากที่สุดในโลก (กระซิบ) แต่ว่ายังต้องคอยลืมตาในเวลาที่ รู้สึกง่วง นุ่นนั่งสมาธิแล้วก็อธิษ ฐานจิตและอุทิศส่วนกุศล นุ่นมา นั่งนึกๆ ถึงองค์พระประจำตัว ของนุ่นที่จะประดิษฐานที่ธรรมกาย- เจดีย์ คือตอนนั้นนุ่นมององค์พระธรรมกายที่สภา- ธรรมกายสากลอยู่ค่ะ แล้วก็คิดว่า เราก็ได้เป็นเจ้าของ องค์พระแบบนี้ด้วย คิดแล้วรู้สึกปีติค่ะ นี่นั่นจึงจะได้ มาคิดอย่างนี้ครั้งแรกนะคะ ปกติก็ได้เพียงแต่รับรู้ว่า คุณแม่ทำให้แล้วนะ แล้วก็จบไม่ได้รู้สึกอะไร แต่พอ มานึกอีกทีรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก จะมีคนเป็นแบบนุ่น บ้างไหมนะ พูดถึงเรื่องธรรมกายเจดีย์ หลวงพ่อท่านบอกว่า ใครที่ช่วงนี้ทุ่มมากก็จะได้บุญแบบส่งผลมาก แต่ท่าน ไม่ได้สนับสนุนให้กู้เงินมามากๆ เพื่อท่าบุญ ท่านบอก ว่า มีเท่าไหร่ท่าเท่านั้น แล้วก็ไปชวนคนอื่นมาทำบุญ แทน นุ่นคิดว่า ถ้าเรายังมีทรัพย์ เราก็ทำไป ถ้าไม่มี ทรัพย์ เราก็ยังมีอย่างอื่นอีกเยอะ เช่น เรายังมีปาก มี เสียง มีร่างกายสมบูรณ์พร้อม มีกำลังใจ เราก็ใช้ ประโยชน์จากสิ่งที่เรามีไปบอกบุญ ไปชวนคนอื่นได้ ที่สําคัญคือตอนนี้เรายังมีเวลาชีวิตอยู่ ถ้าเราหมด เวลาชีวิต ก็เท่ากับไม่มีทุกอย่าง ตอนนั้นก็คงต้องรอ ให้บุญบาปส่งผลอย่างเดียว แหม ! นั่นยังไม่ค่อยอยากเขียนเลยว่า นุ่นคิด อะไรได้บ้าง กลัวว่า ถ้าไม่ทำตามที่คิดได้ ก็จะกลาย เป็นดีแต่คิดกับเขียน นั่นก็พยายามทำเท่าที่ท่านได้นะคะ เท่าที่นั่นมีกำลังใจจะทำแต่บางทีก็ได้ยินคนว่ากันว่า มนุษย์ทำได้ทุกอย่าง คนเราทำได้มากกว่าที่คิดเสียอีก สงสัยอันนี้ต้องดูผู้น่าบุญนะคะ เก่งกันทั้งนั้นเลยค่ะ วาวสารกัลยาณมิตร ๗๐ มี น า ค ม ๒ ๕ ๕ ๑