กิเลสและใจชั่ว : หน้า 76/132

ต่างๆ นานา ตั้งแต่หลงกลัวจนเกินเหตุ หลงอิจฉาตาร้อน หลงงมงายไร้เหตุผล หลงมักใหญ่ใฝ่สูง ฯลฯ สิ่งที่บดบัง “ใจ” ให้ มืดมิดคิดไม่ชอบต่างๆ นานาน พระสัมมา สัมพุทธเจ้าทรงให้ชื่อว่า “กิเลส เพราะฉะนั้น ถ้าจะถามว่ากิเลสคืออะไร กิเลสคือธาตุชั่วร้ายที่มีแฝงอยู่ในใจ ตั้งแต่ ครั้งที่เรายังอยู่ในท้องพ่อท้องแม่เหมือน โรคร้ายที่แฝงในร่างกายทารกตั้งแต่อยู่ใน ครรภ์อย่างนั้น ครั้งใดที่ใจหลุดออกจากศูนย์ กลางกายก็จะทำให้ขาดสติ ลืมตัว เปิดโอกาส ให้เจ้ากิเลสตัวร้ายแสดงอาการกำเริบเสิบสาน ด้วยการบีบคั้น บดบังใจให้มืดมิด แล้วคิด แต่ในสิ่งชั่วๆ ที่เราเรียกสั้นๆ ว่า “ใจชั่ว” อุปมาเหมือนอะไร เหมือนเด็กวัยรุ่น อยู่ บ้านกับพ่อกับแม่ได้รับการคุ้มครองป้อง กันอย่างดี ก็เป็นเด็กดี แต่พอหลุดออก จากบ้านถูกโจรลักพาไปบ้าง ถูกเพื่อนชั่วพา ไปเล่นการพนันบ้าง ยิ่งถูกพาตัวไปไกลเท่า ใดนานเท่าใดกลับมาก็จะยิ่งจำไม่ได้ เพราะ ไปทำเลวๆ เกินคาด คนชั่วคือคนอย่างไร คนชั่วคือคนที่ถูก กิเลสครอบง่าห่อหุ้มใจให้มืดมิดอยู่เป่นนิจ เป็นผลให้คิดชั่ว พูดชั่ว ทำชั่วเป็นปกติ ใจดี คือ ใจอย่างไร ineE Lett ตอกเสาเข้มสร้างธรรมกายเจดีย์ แสงหิ่งห้อย ใจใครมีความสว่างขนาดดวง จันทร์ ก็ใช้ได้เต็มที่ขนาดดวงจันทร์ กิเลสแม้จะมีติดตัวมาตั้งแต่ในท้องพ่อแม่ ใจดี คือใจที่อยู่กับเนื้อกับตัวตลอดเวลา ไม่ได้คิดเตลิดไปไหน ระวังการกิน การอยู่ ก็ยากจะกำเริบเสิบสาน หรือถึงจะกำเริบเสิบ ระวังกิริยามารยาท ระวังไม่ให้กระทบ สานก็ไม่มาก เดี๋ยวก็รู้ตัว แล้วก็แก้ไขให้ร้าย กระทั่งใคร มีความระมัดระวังทำมาหากินใน กลายเป็นดีได้ เหมือนผู้ใหญ่ แม้จะถูกผู้ร้าย ทางสุจริต เมื่อระมัดระวังอย่างนี้ ก็ทำให้มี ข่มขู่บังคับ บุกรุก ทำลายหนักหนาสาหัส สติพอประมาณ ความสว่างที่อยู่ในใจ อย่างไร ก็สามารถประคับประคองตนเองให้ เท่าใดก็ใช้ได้เต็มที่ตามที่ตัวมี เช่นใจใครมี ปลอดภัยได้ฉะนั้น คนประเภทนี้คือคนที่มี ความสว่างขนาดแสงหิ่งห้อย ก็ใช้ได้ขนาด ความคิดดีๆ หรือใจดีๆ แบบชาวบ้าน วารสารกัลยาณมิคว ๗๔ มีนาคม ๒๕๔®