การทำบุญและการแก้กรรม : หน้า 114/132

เสร็จใหม่ๆ เลยเข้าใจว่าเป็นบุญจากสร้างองค์พระ ส่วนเรื่องเจ็บป่วยก็ทำนองเดียวกัน เป็นโรครักษา ไม่หาย แสดงว่าเป็นโรคเกิดจากกรรม พอดีขณะสร้าง องค์พระ กรรมที่ตามทันอยู่เกิดหมดกำลังลง ทำให้ ความชั่วอะไรให้ทำ เพราะแค่นึกชั่วๆ เช่นนึกโกรธ ก็ จะเกิดความเร่าร้อน เผาจนหัวใจไหม้จุติทันที สวรรค์ จึงเป็นดินแดนที่ต้องมีศีลเป็นปกสิวิสัย จึงมีความดีหรือบุญกุศลที่กระทำ ได้ในสวรรค์ หายป่วย หรือมินะนั้นกรรมกำลังเบาบางอยู่แล้ว พอ เพียงอย่างเดียว คือการภาวนา ทีนี้ถ้าไม่ได้ฝึกฝนไว้ ได้บุญเพิ่มมากระทันหันบาปก็หมดกลายเป็นอโหสิกรรม อย่างดีในขณะเป็นมนุษย์ การภาวนาก็ยากมาก หายจากโรค เพราะสวรรค์เป็นดินแดนที่น่าเพลิดเพลินเจริญใจ มี แต่ถ้าเป็นโรคเกิดจากจิต เกิดจากดินฟ้าอากาศ ที่ แต่สรรพสิ่งที่เป็นอิฏฐารมย์ เทวดานางฟ้ามักหลง อยู่อาศัย หรือเกิดจากการบริโภคอาหารผิดๆ ใช้บุญ แก้ไขไม่ได้หรอกค่ะ ต้องแก้ไปตามสาเหตุ เท่าที่ป่า พบคนส่วนใหญ่เป็นโรคอะไร ก็คอยเหมาให้เป็นโรคที่ เพลิดเพลินเที่ยวเล่น การภาวนาให้เกิดปัญญาจึงเป็น เรื่องน่าเบื่อหน่าย ขนาดเมืองมนุษย์มีเรื่องทุกข์ร้อน มากมาย คนเราก็ยังไม่ชอบภาวนา แล้วดินแดนที่มีแต่ เกิดจากกรรมไปเสียหมด แล้วก็ไม่คิดไปทำบุญแก้กรรม ความสุข สัตว์ในภูมินั้นจะไม่ประมาทได้ยังไง ด้วยตนเองหรอกนะคะ กลับเที่ยวคอยขอร้องให้คน โน้นคนนี้ทำพิธีช่วยบ้าง ขอบุญคนอื่นมาช่วยบ้าง ช่าง น่าอายจริงๆ กรรมชั่วของตัวเองแท้ๆ จะให้คนอื่นแก้ ตัวเองซิต้องแก้ให้ตนเอง คือแก้ด้วยการทำบุญเพิ่มให้ มากๆ นั่นแหละ ทำทาน รักษาศีล ทำจิตภาวนา ไม่ ควรไปขอให้ใครช่วย พอเป็นเทวดาท่าบุญเพิ่มไม่ได้ เห็นมนุษย์มี โอกาสทำก็อยากได้บุญบ้าง ทีนี้ก็ต้องยอมเป็นเทวดาขี้ ขอแล้ว ดังนั้นในระยะนี้ พวกเราหลายคนจึงมีผีหรือ เทวดาชนิดต่างๆ มาขอบุญสร้างองค์พระกันเสมอๆ ที่ป่าเล่าๆ ให้ฟังมาหลายราย เรียกว่าขนาดหัวหน้าผี หัวหน้าเทวดาก็ยังมาขอ พอตนเองขอได้แล้ว ได้ใจ นี่ป่าพูดในฐานะที่เรากำลังเกิดเป็นมนุษย์กันอยู่ มี ยังมาขอเพิ่มให้พวกพ้องของตนอีกด้วยขี้เ โอกาสสร้างบุญกุศลเพิ่มให้ตนเองได้ ก็ลงมือทำเอา ป้าเองก็ถูกขอมาแล้วหลายราย ป้าก็รวบรวมทำ เองเดี๋ยวนี้ ตอนนี้เรามีมือมีเท้า มีสติปัญญาทํามาหากิน บุญสร้างองค์พระให้เรื่อยมา นี่ยังค้างอยู่อีกตั้งหลายราย ให้ได้เงินทองสมบัติที่เกิดจากบุญของตนเองเท่านั้น เป็นเทวดาทั้งนั้น ก็จะค่อยๆ ทยอยทำบุญให้ เมื่อใด ทางวัดปิดรับบริจาคเทวดาองค์ไหนป่ายังไม่มีเงินทำให้ ไป หรือมิฉะนั้นก็กลายเป็นวัสดุอื่นที่ใช้ประโยชน์ไม่ได้ ก็ถือเป็นโมฆะ อดได้ไปก็แล้วกัน ช่วยไม่ได้ ป่าไม่ใช่ คนทำมาหากินแล้วนี่ จะเอาเงินที่ไหนมานักหนา อาศัย ไปหยิบไปใช้ของผู้อื่นไม่ได้ เพราะของเหล่านั้นจะหาย ไปเสีย ครั้นจะทําความดีด้วยการรักษาศีล ในสวรรค์ไม่มี คนโน้นให้นิด คนนี้ให้หน่อย พอเศรษฐกิจของบ้าน เมื่อเข้าตาจน เสี่ยงเป็นเสี่ยงตาย การนึกถึงพระธรรมกาย ย่อมเป็นพุทธานุสติ เกิดกุศลจิตเพิ่มทันที บาปกรรมซึ่งเป็นฝ่ายอกุศลตามมาทันอยู่ขณะนั้น ย่อมอ่อนกำาลังลงเป็นอัศจรรย์ วารสารฟัลยาโน้ตว ๑๑๒. เนา คม ๒๕๕๑