ประวัติชีวิตและการทำบุญ : หน้า 100/132

วาสไปแล้ว ซึ่งก็สร้างความปลาบ ปลื้มใจมาโดยตลอด คาใจน่าสู่ความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ กันบ้าง แม้ในปัจจุบันก็ยังใส่บาตร อย่างไร มาทำความรู้จักกับประ กันอย่างสม่ำเสมอเรื่อยมา วัติชีวิตที่น่าสนใจของเจ้าของ ทอดกฐิน ทอดผ้าบ้านั้น แต่ ปริศนาคำถามกันก่อน ท่านจบการ ก่อนไม่ไปเลย เพราะเห็นว่าเป็น ศึกษาจากโรงเรียนนายเรืออากาศ การหาเหตุไปเที่ยวกัน แต่ภาย เมื่อปี ๒๕๐๒ แล้วได้เข้ารับราช- หลังก็เข้าใจว่าเป็นบุญใหญ่ (การ การในกองทัพอากาศ ก่อนที่จะ ทอดกฐินเป็นกาลทานจะมีพีธีทอด เข้าทำงานในบริษัทการบินไทย กฐินได้จะต้องครบองค์ประกอบคือ ท่านอยู่ในใจมาตลอดเวลา และ ตั้งแต่ตำแหน่งนักบินที่ ๓ จน กระทั่งตำแหน่งสุดท้ายที่ท่านได้ หลังจากที่ออกพรรษาแล้วภายใน สร้างสรรค์ผลงานดีๆ ไว้คือ ผู้ อำนวยการใหญ่อาวุโส ฝ่ายรักษา มาตรฐานและความปลอดภัย ทางด้านการปฏิบัติธรรมท่าน ก็ให้ความสนใจและชอบเมื่อตอน อายุ ๔๐ ปีไปแล้วนี่เอง แต่สำหรับ หลวงพ่อวัดปากน้ำภาษีเจริญ ค้นพบวิชชาธรรมกายนั้น หลวงพ่อ อยู่ในช่วงระยะเวลาที่กำหนดคือ ตลอดชีวิต กำหนด ๑ เดือน และแต่ละวัดจะ มีการทอดกฐิน ได้เพียงครั้งเดียวใน หนึ่งปี ประกอบกับจะต้องมีจำนวน “...สมัยก่อนหลวงพ่อวัดปากน้ำ ท่านดังมาก ใครๆ ก็นับถือ ผมก็ รู้สึกเคารพนับถือท่านและวิชชา- ธรรมกายที่ท่านค้นพบและผมสำนึก อยู่เสมอว่ารอดชีวิตอยู่มาได้ก็เพราะ แม้วิถีชีวิตครอบครัวตั้งแต่ พระภิกษุจำนวน ๔ รูปขึ้นไปและ เล็กจะอยู่โรงเรียนวัด ได้ใกล้พระไป ต้องจากพรรษาในวัดนั้นจึงจะรับ ท่าน อย่างเช่นตอนอายุราว ๒๐ ปี เป็นหนุ่มอยู่เป็นนักบินขับไล่ฝูง ๑๓ ทําบุญสวดมนต์เป็นภาษาบาลีแต่ก็ กฐินได้ ด้วยเหตุนี้นี่เอง การร่วม ทำไปด้วยไม่รู้ความหมายอะไร จะ บุญทอดกฐินจึงถือเป็นบุญใหญ่ แบบ เอฟ ๘๖-เอฟ ต้องขึ้นบิน มาเข้าใจเรื่องศีลเรื่องธรรมก็ตอน เมื่อท่านเข้าใจว่าเป็นบุญใหญ่ก็ ประจำ ก็ระลึกถึงท่านตลอดเวลาก็ ที่ใช้ชีวิตเป็นนายทหารที่โรงเรียน ร่วมบุญเรื่อยมาเมื่อได้รับทราบข่าว คลาดแคล้วไม่มีเหตุร้ายอะไร รวม นายเรืออากาศ ได้ฟังเทศน์ฟัง สำหรับงานบุญอื่นๆ ก็ร่วมบุญอยู่ ทั้งอีกครั้งหนึ่งเกิดอุบิตเหตุรถยนต์ ธรรมอย่างสม่ำเสมอ ได้เริ่มทำบุญ เสมอๆ ครั้งหนึ่งที่สร้างความ ก็รอดมาได้ ตอนนั้นนึกว่าตายแน่ๆ ทำทานตามกำลังอย่างเช่นวัดใกล้ๆ ประทับใจปลื้มใจมาจนถึงปัจจุบัน แต่ก็นึกถึงหลวงพ่อวัดปากน้ำอย่าง บ้านดูเหมือนจะเริ่มทำหน้าที่กัลยา คือเคยเป็นเจ้าภาพงานบวชพระอยู่ เดียว รู้สึกว่ามีสาเหลืองสว่างไสว ณมิตรไปโดยไม่รู้ตัว เพราะเป็น หลายๆ รูป และจ่าได้ว่า รูปหนึ่ง ผ่านไปวูบหนึ่ง รู้สึกตัวอีกครั้งก็ บ้านแรกที่เริ่มใส่บาตรในตอนเช้า ที่เคยเป็นเจ้าภาพบวชให้ เมื่อ ๒๐ ปลอดภัยแล้ว ทั้งรถทั้งคนก็ไม่ ทำให้เพื่อนบ้านระแวกนั้นก็ใส่บาตร ปีก่อน ปัจจุบันท่านได้เป็นเจ้าอา- เป็นอะไรมาก.... คำถามใดในโลกที่บังเกิดขึ้นเพื่อต้องการแสวงหาค่าตอบและเป็นประโยชน์ แก่มวลมนุษยชาติอย่างจะนับจะประมาณมิได้ ก็ดูเหมือนจะไม่มีประโยชน์อะไรแก่เราเลย หากค่าาถามนั้นไม่ได้ถูกแสวงหาคำตอบจากเรา และเข้าใจเสียให้ถ่องแท้มาลงมือแสวงหาค่าตอบ ด้วยการประพฤติปฏิบัติธรรมด้วยตนเอง วารสารกัสยาณมิตร ๗๘ มี น า คม ๒๕๗®