ความรู้สึกและการค้นหาความสุข : หน้า 94/132

แต่นั่นก็ทำไม่ได้เหมือนเค้า คง ต่างกันที่ใจ นุ่นรู้สึกว่า ตัวนั้นรู้ ว่าสิ่งไหนดี ของจริง สำหรับเรา และสิ่งไหนไม่ใช่ของจริง แต่บาง ครั้งนั้นก็อยากลืมเรื่องนี้ แล้วนั่นก็ ถามตัวเองว่าทำไมต้องอดทน ให้ทนจริงๆ นั่นก็ทนได้ เกือบทุกเรื่อง แต่ไม่ค่อยอยากจะทนน่ะค่ะ ไม่ดีเลยใช่ ไหมคะ บางครั้งนุ่นอยากจะไม่ท่า และไม่เป็นอะไรเลย ไม่ อยากตัดสินใจท่าอะไร อยู่ที่ไหนก็ต้องมีทั้งสุขและทุกข์ ความเพลินทำให้เราลืมความทุกข์ แต่ก็ไม่นานนักใช้ ไหมคะ จริงๆ ไม่น่าถามเลยนั่นก็รู้คำตอบอยู่แล้วค่ะ บางทีนั่นก็อยากลืมไปให้หมดทุกเรื่องเลย นั่นเขียน อย่างนี้ ไม่ได้ใจตกนะคะ อย่าพึ่งตกใจ มันเป็นความ รู้สึกที่ถามตัวเองเท่านั้นค่ะ ถ้าจะให้มีความสุขล้วนๆ เราคงต้องหยุดให้สนิท กว่านุ่นจะถึงจุดนั้นได้ ยังนึก ภาพไม่ค่อยออกเลยค่ะ แต่จริงๆ แล้ว นุ่นก็ไม่มีความ ทุกข์สักเท่าไหร่นะคะ มีแป๊ปเดียวแล้วก็หายไป มีอยู่ ไม่กี่เรื่องเท่านั้น ส่วนมากจะเฉยๆ ค่ะ ก็เหมือนกับทุกคน นุ่นว่าสิ่งที่นุ่นอยากได้ ก็คงจะเป็นจุดที่หยุดได้ สนิทเพราะ นุ่นต้องการสภาวะที่เป็นอิสระ เป็นสุข ไม่ มีความกลัวหรือสิ่งใดมาบีบคั้นให้เป็นทุกข์ใจ มีแต่ ความสุขอย่างเดียว แต่กว่านั้นจะถึงจุดนี้ได้ นั่นยังนึก ภาพไม่ออกเลยค่ะ นุ่นไม่มีความมั่นใจ รู้สึกว่าท่า ไม่ ได้ยังไงบอกไม่ถูก ทำให้บางทีนั่นก็อยากลืมอยากให้ ตัวเองเลือกทางที่ไม่ลำบาก อยากจะเพลิดเพลินอย่าง ที่คนอื่นเขาเป็นกัน แต่นั่นเป็นเพราะเขาไม่รู้ความจริง ของชีวิต นั่นรู้แล้วก็คงจะเพลินไปไม่ได้ตลอด แต่คน เราจะไม่ทำอะไรเลยก็คงจะไม่ได้ ต้องทำลักอย่างและ ก็ต้องเป็นสิ่งที่ดีสำหรับตัวเราด้วย ดีในความรู้สึกของ เราอาจจะไม่เหมือนคนอื่นก็ได้ใช่ไหมคะ ในวันปีใหม่ที่ผ่านมา คุณแม่ก็คงจะได้รับของ ขวัญที่นุ่นส่งไปให้แล้ว เป็นเทปเพลงธรรมะเพลงใหม่ ให้คุณแม่ฟังสบายๆ ใจอยู่ในกลาง เหมาะสำหรับการ เริ่มต้นปีใหม่ที่ดี คุณแม่คงจะได้ฟังเพลง เมื่อใดใจสูง แล้วสินะคะ ที่มีเนื้อเพลงเกี่ยวกับใจของคน ที่ว่ายิ่งใจ สูงเราก็จะมีความคิดความเห็นที่กว้างไกลออกไปมากขึ้น ถ้าหากว่าทุกคนในโลกใจสูงด้วยกันหมดก็จะมีแต่ สันติสุข เลิกเบียดเบียนกัน นุ่นดีดว่าใจของมนุษย์เป็น สิ่งที่สำคัญที่สุด เพราะการกระทำและคำพูดของเรา มันจะเริ่มที่ใจก่อน ความคิดอ่านของเราก็เช่นเดียวกัน ดีดถูกเห็นถูกได้ก็ต้องลูที่ใจว่าบริสุทธิ์แค่ไหน พระเดชพระคุณหลวงพ่อ ใจทำนบริสุทธิ์มาก กว้าง ขวางมาก ความคิดเห็นของท่านจึงถูกต้อง กว้างไกล เกินกว่าที่ใครๆ จะเห็นตามได้ทัน บางคนก็ต้องรอไป หลายปีกว่าจะเห็นภาพตามท่านได้ นั่นดีกว่า สิ่งใดที่ท่าน บอกให้ลูกๆ ท่า ก็ควรจะทำ ตามไปเลย แม้ว่าความ เห็นของเราอาจจะยังไม่ตรงกับท่านก็ตาม อ้อ! นุ่นกาลังนึกเรื่องหนึ่งที่หลวงพ่อเคยพูดไว้ ท่านเล่าว่า เมื่อก่อน สมัยที่ยังไม่มีวัด ยังเป็นทุ่งนาอยู่ หลวงพ่อพ่านก็ยัดพื้นที่ มีโยมคนหนึ่งยืนอยู่ข้างๆ หลวงพ่อก็ชี้ให้โยมดูว่า ต่อไปตรงนั้นจะเป็นโบสถ์ เป็น หอระฆัง ฯลฯ โยมฟังแล้วหัวเราะ บอกหลวงพ่อเป็น ภาษาอังกฤษว่า หลวงพ่อ ฝันมากไปแล้วละ หลวงพ่อ ท่านก็ไม่ได้พูดอะไร แต่นั่นว่า ถ้าโยมคนนั้นได้มาเห็น วัดดอนนี้ก็คงจะดี จะได้ทราบว่าหลวงพ่อไม่ได้ฝัน ถ้า ฝันก็เป็นฝันที่เป็นจริง อย่างตอนนี้นั่นว่า เราอาจจะยังนึกภาพธรรมกาย วารสารกัลยาถพัตร 2 นา คม ๒๕๔๑