ความจริงของชีวิต : หน้า 32/132

ใดวๆพพระ [เดระ โดยพระธรรมกิตติวงศ์ (กองดี สุรเตโช ป.ธ.๙ ราชบัณฑิต) ชีวิต ที่เป็นจริง ทุกฺขเมว หิ สมฺโภคิ ทุกฺข์ ติภูรติ เวดิ จ นาณฺฌตฺร ทุกฺขา สมฺโภคิ นาณฺณสฺร ทุกฺขา นิรฃผดี ฯ สํ.ส. ๑๕/๐๗๐/๐๔๖ วารสารกัลยาณมิตร ทุกข์เท่านั้นเกิดขึ้น ทุกข์เท่านั้นตั้งอยู่และเสื่อมไป นอกจากทุกข์แล้ว ไม่มีอะไรเกิดขึ้น ไม่มีอะไรดับ พระท่านว่ามนุษย์โลกนี้ถูกอวิชชาคือความไม่รู้หุ้มห่อครอบคลุมไว้ จึง ทำให้หลงผิดเข้าใจผิดไป ทำให้ไม่เข้าใจชีวิตตามความเป็นจริง จึงพากัน เศร้าโศก ระทมทุกข์หมองไหม้ไปตามๆ กัน ในเมื่อความจริงของชีวิต ปรากฏขึ้นแก่ตนหรือแก่คนที่ตนรัก เช่น เมื่อตนต้องประสบกับความแก่ ความเจ็บ หรือคนที่ตนรักต้องมาตายจากไป หรือสิ่งที่ตนหวงแหนต้องมา สูญหายไป ก็เกิดความกลุ้มใจ เกิดความเศร้าเสียใจ เกิดความเสียดาย เป็นต้น ที่เป็นดังนี้ก็เพราะไม่เข้าใจหรือไม่รับรู้ถึงความเป็นจริงของสิ่งต่าง ๆ นั่นเอง อัน “ความจริง” ในโลกนี้ ท่านแยกไว้เป็น ๒ อย่างคือ จริงโดยสมมติ หรือที่ภาษาพระเรียกว่า สมมติสัจจะ อย่างหนึ่ง กับ จริงโดยปรมัตถ์ หรือ ปรมัตถสัจจะ อย่างหนึ่ง ทั้งสองจริงนี้ต่างก็เป็นจริงเหมือนกัน แต่จริงอย่าง MO พ ฤ ษ ภ า ค ม ๒๕๔๑