ความรัก : หน้า 104/132

จากยอดดอย โดย กันตจิต ความรัก ทรง ก ล ม ดาามริกเป็นสิ่งที่ทุกผู้ทุกนามผีปมี บางคนริกแดดเอง ริกอย่างนี้เรียก “รักเห็นแก่ด้า มาโดนรักแด่คู่ครอง รักแด่ครอบครัว ก็จัดเป็นความรักแนม "หางริก" บางคน คนรอบตัวเพิ่มขึ้นไปอีกนิดก็เป็น "รักที่ยิงไม่กาง" นางดนเอกที่จะริก จัดเป็นดาวฝริกแนน “ลำเอียงริก" ดาามริกเหล่านี้เป็นความริกแดนๆ ทั้งสัน เป็นเพียงเศษแห่งริก ความรักกว้างๆ เป็นอย่างไร เป็นความงนิดไหน ทุกคนสามารถเข้าถึงดานางนิดนี้ได้หรือไม่ อย่างไร รักหลากแบบ บางคนมองความรักไว้เพียงชาติเดียว มุ่งสะสมสมบัติ ชื่อเสียง เกียรติยศ ไม่ศึกษาธรรมะของ พระพุทธองค์ ทําให้ไม่รู้บุญ บาป ไม่รู้ดีรู้ชั่ว ถ้าจะสุขก็ สุขเพียงเล็กน้อยสุขได้อย่างเก่งก็แค่ชาติเดียว ชาติต่อไป อาจจะทุกข์อย่างมหันต์ก็ได้ บางคนรักตัวเอง ๒ ชาติคือชาตินี้กับชาติหน้าจึงจัด เป็นบัณฑิตได้ระดับหนึ่ง บุคคลประเภทนี้จะทำความดี เผื่อไว้ชาติหน้า บางคนรักตัวเองทุกชาติ รักที่จะข้ามพันห้วงแห่ง ทุกข์เข้าสู่ฝั่งพระนิพพาน จึงจัดเป็นบัณฑิตอย่างยิ่ง บุคคลประเภทนี้จะ ท่าความดีอย่างยิ่งยวด บางคนนอกจากรักคัวเองทุกชาติแล้ว ยังปรารถนาให้สรรพสัตว์ทั้ง หลายมีสุข พ้นทุกข์ เฉกเช่นเดียวกับตน มีความเมตตากรุณาแก่เหล่า สัตว์โดยทั่วหน้า บุคคลประเภทนี้จะเป็นใครอื่นไปไม่ได้นอกจากพระโพธิ สัตว์เจ้าเท่านั้น ความรักอย่างนี้จัดเป็นความรักสูงสุด ความรักสูงสุด ความรักสูงสุด ต้องเป็นความรักที่เท่าเทียม ไม่เลือก ชนชั้นวรรณะเป็นรักที่ไร้อคติ เป็นความรักกว้างขวางที่แผ่ขยายไปอย่าง วาวสารกัลยาณมิตร 1๑๐๒ พฤษภาคม ๒๕๔®