ข้อความต้นฉบับในหน้า
หนึ่งดังขึ้นเป็นสัญญานของความ ธรรมชาติ” พี่ทุกคนเชื่อแล้วว่าน้อง
พร้อมเพรียง
เธอ และนั้นหมายถึงธรรมะอัน
หิวจริงๆ และคงไม่มีค่า บรรยายใด สว่างไสวที่จะติดตัวยุวกัลยาณมิตร
“กราบ” ณ บรรยากาศที่เงียบ ของน้องจะบอกให้พวกเรารู้ได้ดีไป ไปตลอดกาลนาน ซึ่งการพัฒนา
สงบและสำรวมนั้น ทุกคนก้มกราบ
หลวงพี่โดยพร้อมเพรียงกัน
“ป๊อด..ดดๆ ..ปัด..ดด!” เสียง
กว่า “เสียงและกลิ่น” ที่พวกเราได้
จากจุดนี้แหละที่จะทำให้เด็กเป็นผู้
ใหญ่ที่สมบูรณ์และมีคุณธรรมลีบไป
ยินและดมกันโดยทั่วถึงกัน....
ช่วงสุดท้ายของบรรยากาศ
ส่วนเกินนั้นฟังดูกังวานล่มลีกไปดาม การอบรมยุวกัลยาณมิตรปิดฉาก
ลำดับ ถ้าเดาไม่ผิดเสียงนั้นดังมา
แบบ 1-132 ธกเng ในสไตล์ยุว
จากท้ายห้อง เหล่ายุวในระแวกนั้น ที่ทั้งคนทั้งพระต่างสนุกสนาน ด้วย
เริ่มสบดากันแต่ก็ยังรักษาอาการ
สํารวมไว้
“กราบ” เสียงนำ กราบดังขึ้นอีก
ครั้ง และทุกคนก็ก้มกราบหลวงพี่
พร้อมกัน
“อ๊อก ...ก...ก..อ๊อด...ด...ด...!”
เสียงแปลกแต่คุ้นเกิดขึ้นอีกครั้ง
แม้เป็นเสียงที่แตกต่างไปจากเสียง
การแสดงของศิลปินตัวน้อยที่ทยอย
กันออกมาวาดลวดลายสลายความ
เครียดให้แขกผู้มีเกียรติได้ฮาได้โฮ
กันแบบสุดๆ ...ส่วนมากฝ่ายชาย
๏เจ้าเด็กฟีย แสมบนถมหน้า ซ
เป็นการแสดงละครธรรมะที่เน้นถึง
คุณธรรมน้ำมิตรของสหายจอมยุ บ ถ้าปปาก จดูสมิง
ทธ์ทั้งหลาย และปิดท้ายด้วยข้อ
คิดเดือนจิตเดือนใจแบบที่ใครก็คิด
แรก ซึ่งฟังดูเปิดเผยกว่าแต่ทุกคน ไม่ถึง ส่วนฝ่ายหญิงก็ไม่ยอมแพ้ แต่ธรรมะหมูยปิดเยี่ยมกระเทียมดฉง
ก็มั่นใจว่ามีต้นกำเนิด เลียงมาจาก
คนๆ เดียว กัน คราวนี้พวกเรา
แม้จะตัวน้อยตัวนิดแต่ก็มีสปิริต
แสดงละครชีวิตสะกิดข้อคิดมุม ช่างเข็มปังทีสุดซมดมซี่ปีจริง
เปลี่ยนจากการสบตาอย่างสำรวม มองสะท้อนสังคมฝากท่านผู้ชม
มาเป็นหันมามองหน้าเจ้าของเสียง
กลับบ้าน และปิดท้ายด้วยพิธีรวม
แน่กาบมักชอบงอแง แสเหสาไหล
นั้นพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย ใจบายศรีสู่ขวัญอันทำให้น้ำตาลูกผู้
และดูเหมือนเจ้าอของแหล่ง ชายและผู้หญิงต้องหลั่งรินกับแบบ
กำเนิดเสียงจะเริ่มรู้สึกตัวกับเจ้า ซาบซึ้งตรึงใจใน วาระที่ต้องจำ แต่ภายในใจกระจ่างกลางหยุดกึ่ง
หันที่ใครจะออกอาการใดมากไป อบรม
เลียงสุดวิสัยที่เกิดขึ้น และยังไม่
พรากจากกันเพราะหมดเวลาการ
กว่านี้ เสียงกราบก็ดังขึ้นอีกครั้ง
เรื่องราวของเหล่ายุวกัลยาณ
เมื่อทุกคนกราบหลวงพี่เสร็จ เป็น
มิตรยังไม่จบลงง่ายๆ วีรกรรม
ปิงค์พระใหญ่ไสสว่างกว่าทุกส่ง
ครั้งสุดท้ายแล้ว น้องผู้หญิงที่อยู่ ของพวกคุณเธอทั้งหลายจะไม่จาก ใจใสปิงยอดเยี่ยมยิ่งมาเบีย
ข้างหน้าหนูน้อยต้นกำเนิดเสียงก็ หายไปไหน ความซนความสนุกจะ
หันมายิ้มอย่างให้กำลังใจ ในขณะ ยังคงอยู่คู่การอบรมตลอดไป
ที่คนอื่นๆ กลิ้งไปแล้วตามๆ กัน
เพราะเรารู้ว่าสิ่งนั้นจะน่า มาซึ่ง
“ไม่เป็นไรน้อง....ตดเป็นเรื่อง ความบริสุทธิ์สดใสให้อยู่ในใจของ
๒๕๔๑ ๖๑
พฤษภาคม
วาวสารกัลยาณมิตร