การบอกบุญและการทำหน้าที่ประธานรอง : หน้า 116/132

๑,๐๐๐,๐๐๐ ยิ่งบอกบุญใหญ่ เรายิ่งต้อง ขยายใจของเราให้ใหญ่ตามไปด้วย ตอน นั้นมีน้องในทีมแก้วจักรพรรดิอีก ๒ คน คือน้องจินดากับน้องพรรณีช่วยกัน ก็นึก อธิษฐานขยายใจให้กว้าง คำว่าข้อแม้ เงื่อนไข ข้ออ้าง ขอให้พังทลายไปจากใจเรา แล้วให้ดวงใจของหลวงพ่อของคุณยายมา สวมในวิญญาณเรา เราต้องทำให้ได้...แล้ว ไปขอพรคุณยาย “คุณยายเจ้าขา ขอให้ลูก บอกบุญได้กองโตเยอะๆ ” คุณยายมองหน้า แล้วบอกว่า “ทำได้” แถมด้วยโอวาทของ พระอาจารย์ประจำทีม (พระชาติชาย ตักกา สรโณ) ว่า “เสือย่อมไม่จับเนื้อจิ้งหรีดกิน เป็นเสือต้องจับเนื้อทราย กินเนื้อทราย จึงจะสมศักดิ์ศรีเสือ” ก็ตัดสินใจบอกเพื่อน ให้เป็นประธานรอง ซึ่งตอนนั้นเขามีเงินแค่ ๑๐บาท เขาก็รับโดยไปยืมเงินเพื่อนบ้านมา ๕๐,๐๐๐ บาท ต่อมาอีก ๒ เดือน ได้เงิน ถวายปัจจัยแด่พระเดช แต่เกิดเป็นคนพูดติดอ่าง มีปัญหามาก โดย พระคุณหลวงท่อ เฉพาะในการเรียน เวลาจะเรียกคุณครู ณ ศาลาดุสิต คุณครูอยู่หน้าห้อง ดิฉันอยู่หลังห้องก็เรียก วัดพระธรรมกาย “คุณๆ ๆๆ” ...จนคุณครูเดินมาถึง แล้ว ทุบโตะจึงหลุดค่าว่า “ครู” ออกไปได้ พิธีกร : มาหายตอนทําหน้าที่ผู้นำ บุญ คุณแพงตา : ค่ะ มีเรื่องแปลกแต่จริงอยู่เรื่อง ๒๔ ล้าน ก็เอาเงินมาเดิมจนครบล้าน หนึ่ง วันหนึ่งไปฟังธรรมจากหลวงพ่อ และเป็นประธานรองทุกปี ตั้งแต่ปี ๒๔๓๑ ทัดตชีโว (พระภาวนาวิริยคุณ) ที่ศาลาดุสิต พิธีกร : อนุโมทนา...สาธุ ตอนนั้นทำอย่างไร อยู่ๆ หลวงพ่อก็ชี้มาที่ดิฉันแล้วถามประวัติ ครับ? ถึงทำให้อยากเป็นประธานรองบ้าง ต่างๆ ของดิฉันแล้วท่านก็นึ่งไปพักหนึ่ง คุณแพงตา : ตอนนั้นเป็นงานกฐิน ดิฉันเป็น แล้วบอกว่า “คอยดูนะต่อไปเอ็งจะเป็นนักพูด เจ้าหน้าที่ต้อนรับประธานรอง ติดป้าย ที่ขากรรไกรค้าง” งงเลยค่ะ วันนั้นพาเพื่อน หน้าอกว่า “ต้อนรับพิเศษ” พระอาจารย์ ไปด้วย ๑๐ กว่าคน เพื่อนคงเสื่อมศรัทธา มหาสมบุญ สัมมาปุญโญ ก็เข้ามาทักว่า แน่เพราะเขารู้ว่าดิฉันติดอ่าง คิดในใจใครๆ “แพงดาต้อนรับพิเศษอีกหน่อยจะเป็นบุคคล ก็ว่าหลวงพ่อ มีตาทิพย์ หูทิพย์ มาทายว่า ที่ควรแก่การต้อนรับเป็นพิเศษ” ก็เลยมีความ เราจะเป็นนักพูด ผิดแน่ๆ เลย มั่นใจว่าเราก็เป็นประธานรองได้ เมื่อมีเป้า พิธีกร : แต่หลวงพ่อก็ทายไม่ผิด พูดได้ดี หมายประธานรอง ๑๐๐ คณะ ดิฉันอยาก ชวนให้คนอื่นเป็นประธานรอง ได้หลายคณะ เป็นบ้างก็ไปขอพระอาจารย์ประจำทีม คุณแพงดา : ก็เริ่มต้นจากการทำหน้าที่บอก (ขณะนั้น) ถึง ๒ ครั้ง ท่านก็ห้ามถึง ๒ ครั้ง บุญกองละ ๑๐๐แล้วเพิ่มเป็นกองละ ๑,๐๐๐ เพราะท่านรู้ว่าดิฉันไม่มีเงิน ครั้งที่ ๓ ทน กองละ ๑๐,๐๐๐ กองละ ๑๐๐,๐๐๐ จนกองละ ไม่ไหว เขียนใบปวารณาเปล่งวาจา กับ วาวสาวกัลยาณมิ ว ๑๑๔ พฤษภาคม ๒๕๕®