กิจกรรมสร้างสรรค์ของเด็ก : หน้า 51/132

ชุวท์ลิยาณมิตร์ในช่วง นบ พระเคชพระคุณ หลวงพีวท่า นิ!ธโ เมตตาแบ:นำ ส่งสวน ช่วยกันเลาะเจาะลึกถึงก้นบึงของ หัวใจ ทั้งคุณธรรมและชีวิตประจํา พี่เลี้ยงเราก็ดีดี ได้แต่อมยิ้ม มี ด้วยตนเฮง โดยเก๋ใน ความสุขที่ได้เห็นความสนุกของ เรื่องของธรรมปฏิบัติ เป็นหลา! และเป็นที่น่า วันของเด็กๆ ทำเอาเจ้าตัวเล็กหัว เด็กๆ จนลืมเจ็บลืมร้อง พวกพ้อง หมุนติ้วเดินโซซัดโซเซออกมากัน เลยต้องสวมวิญญาณพี่เลี้ยงที่แสนดี เป็นแถว แต่พอเจ้าหนูน้อยตาแป๋ว เข้าไปช่วยเหลือ ตั้งตัวได้ ก็เริ่มวาดลวดลายแก้ “หนู...หนูกำลังโยนลูกบอลใส่ เกมส์กันแบบทันควันกันเลยทีเดียว หัวพี่เขานะ! ...ไม่กลัวพี่เขาเจ็บ ทอว่ายวกัลยาณมิตรที่ ดังเช่นเด็กชายร่างเล็กคนหนึ่ง เหรอ?" เจ้าหนูตัวน้อยหันมายิ้ม หลังจากทำความรู้จักกับทีมงาน พร้อมทำดาใสใสแล้วตอบว่า... ของเราดีแล้ว เจ้าน้องแก้วก็เริ่ม ยืดเส้นยืดสายคลายความตึงเครียด โดยการวิ่งโฉบไปเฉียดมาจนพี่ มิวายุเพียงแค่ ๙-๑๕ “ผมไม่ได้โยนใส่หัวพี่เขานะ ...พี่เขาเอาหัวมารับเอง” นิ ๘!งปฏิบัติธรรม อืม...นึกในใจทันทีว่า....จริงแฮะ หนักก็ยังไม่วายหายมันส์ จึงเปลี่ยน เลี้ยงเวียนหัว เลยต้องรวบตัวเอา แล้วหันไปให้กำลังใจพี่เลี้ยงผู้นั้น นั่งไว้บนคัก แต่หนูน้อยร่างเล็กตัว ให้เอาหัวหลบลูกบอลให้ดีก็แล้วกัน อย่างด่วเบวง ความซนของเด็กๆ มักจะเกิด มาเป็นกิจกรรมสร้างสรรค์โดยการ ขึ้นได้ทุกขณะทุกเวลา และผู้ที่ได้ โดยเฉลยไม่ช่วงวบรม โยนลูกบอลลูกเล็กๆ เล่น โยนไปก็ หัวเราะไป เพราะลูกบอลเล็กๆ นั้นมันเด้งกลับมาได้ พอโยนอีกก็ รับผลกระทบโดยตรงก็คงไม่แคล้ว พี่เลี้ยงจอมแซวจอมซ่าส์ ผู้มาจาก เด้งกลับมาอีก ก็ทำไมจะไม่เด้งเล่า ... อาสาสมัครนักศึกษาทั้งหลายมาก มีการนิสมาธิโนถึง มายหลายสถาบัน มีตั้งแต่แสบๆ ก็น้องหนูเล่นโยนลูกบอลใส่หัว มันๆ คันๆ แต่ก็ต้องคัดสรรมา พี่เลี้ยงชายที่เขานั่งตักอยู่นั่นเอง เป็นอย่างดี ว่ามีดีกรีของการอบรม วนิละ ๘-๑๒ นิวิเมิง ๒๕๔๑ พฤษภาคม ๔๙ วารสาวกัลยาณมิตร