การเรียนรู้และการพ้นทุกข์ : หน้า 102/132

รับความทุกข์ทรมานอันจะน่าพาไป ขึ้นอยู่กับการกฝนความมีใจมั่นคง รับเด็กๆ ในรัย นรัยเรียนในทางโลก สู่ทุคติ ท่าว ให้เราไม่ได้เกิดใหม่ในที่ที่ ในพระรัตนตรัยภายนอกก่อน แล้ว มีญาติๆ ของหนูบางท่านก็มาต่อว่า ดีมีความสุข ต้องไปเกิดในนรกหรือ ไม่ข้าลูกก็จะพบพระรัตนตรัย คุณแม่ว่า “ทำไมไม่ให้เขาได้ความ ภพภูมิอื่น ๆ ที่มีแต่ความทุกข์ ไม่ ภายในที่แท้จริง ลูกก็จะไม่มีความ สนุกได้ความสุขทางโลกก่อนจะเข้า ให้มีเวลาคิดเรื่องว่าอะไรทำ ให้พ้น ลังเลสงสัยอีกต่อไป รัด เข้ารัดเมื่อไรก็ได้ เรียนจบแล้ว ค่อยมาใหม่ก็ได้นี่ สงสารเขานะ มี ทุกข์ได้เลย ส่วนเราเมื่อยังมีเวลา (พอสมควร) อยู่ในโลกนี้ และมี นี่จะครบ ๓ ปี ของการเป็นนัก เงินแต่ก็ไม่ได้ใช้ตักดวงความสุข ปัญญามีโอกาสแสวงหาวิชชาที่จะ เรียนอภิญญาของหนูแล้วหรือจะ ทางโลก ฯลฯ” แม่ก็ได้แต่อธิบาย พาเราให้พ้นทุกข์ให้ได้ หมื่นตรึกถึง แม่ดีใจที่นั่น ได้มาถึงเส้นทางสร้าง (คร่าวๆ) ให้เขาฟังว่า เขายินดีจะ องค์พระให้ดีดเป็นนิสัย เวลาแม่นึก บารมีได้เร็ว และจะได้ยาวนาน อยู่ในทางธรรมเอง ไม่มีใครบังคับ ถึงท่าน แม้จะยังไม่ชัดเจนเหมือน ตลอดไปหรือ ไม่อย่าเพิ่งไปดีด แม่เองก็ไม่อยากชัดคนสร้างบุญ เมื่อใจเราจรดศูนย์ อย่างน้อยใน เพราะจะเป็นเครื่องกังวลใจมั่นทอน สร้างบารมี เคี้ยวตัวเองก็จะสร้าง ยามที่ใจเราห่างศูนย์กลางกาย โดย กำลังกายกำลังใจในขณะที่หนูอยู่ใน บารมีไม่ได้สะดวก ในส่วนตัวเอง เฉพาะเวลาที่ราโกรธ หรือเผลอ ภาวะของนักเรียนอภิญญา ซึ่งอยู่ แม่เองนั้นต้องตัดใจมาก ไม่ให้คิดว่า เพลิดเพลินไปหน่อย เรายังมอง ในเส้นทางบุญได้ตลอดเวลา น้อยคน หนูไปลำบาก แม่คิดว่าหนูโชคดีมี เห็นท่านเพื่อให้องค์พระท่านเป็น (นับได้เพียง ๑๒ คนนะนี่ เฉพาะ บุญที่มาในเส้นทางนี้ และต้องมี สัญลักษณ์ เตือนสติเราให้น้อมใจไป นักเรียนหญิงนะจ๊ะ) จะทำได้ในโลก กำลังบุญที่ท่า มาติในอดีต ที่ ให้มี ตั้งไว้ให้ถูกที่ คือที่ศูนย์กลางกาย นะจ๊ะ เป็นความภาคภูมิใจของหนู โอกาสและจังหวะชีวิตที่เปลี่ยน ฐานที่จืด เมื่อนั้นเราจะได้เห็นองค์ ในชีวิตได้อย่างแน่นอน ใช่ว่า แม่ แปลงชีวิตซองหนูและแม่ก็เชื่อมั่นว่า พระที่ใสสว่างชัดเจน และจะชัดเจน จะทำใจได้เหมือนหนูนะจ๊ะ อาจจะ เมื่อหนูได้เข้าถึงธรรมะภายในแล้ว ใสสว่ายิ่งๆ ขึ้น ยิ่งหนักกว่า เพราะความวิตกกังวล ความเชื่อมั่นในชีวิตทางธรรมของ บางขณะทำ ให้แม่เป็นห่วงหนู หนูนั้น จะมั่นคงยิ่งๆ ขึ้น เพราะ เชื่อใจหยุดนิ่งต่อไปเรื่อยๆ เรียก ห่วงอะไรนั้นก็คงไม่ต้องพูดกันล่ะนะ ชีวิตทางธรรมหรือชีวิตทางโลก ว่าหยุดในหยุด หยุดเข้าไปในกลาง จ๊ะ แต่ที่แม่จะทำต่อไปก็คือ นึกถึง แท้จริงแล้วก็คือความเป็นอันหนึ่ง เรื่อยๆ องค์พระท่านก็จะปาฏิหาริย์ ว่าในแต่ละวันที่หนูตั้งใจปักสมาธิ ยันเดียวกัน หนูจะเข้าใจที่แม่ข้าใจ กายออกเพิ่มนับองค์ไม่ถ้วน เมื่อ ตั้งใจอุทิศกายและใจให้พระพุทธ หรือเปล่าจ๊ะ ที่ไม่ว่า นั้นความสุขกิจะเพิ่มทับทวีตามกาย ศาสนา ปักกายใจในองค์กรให้อยู่ องค์พระที่ทับทวีเพิ่มขึ้นตามลำดับ กับงานบุญตลอดในแต่ละวันเพียง ชีวิตทรงลูกหรือทางธรรมนั้น ปัญหาต่างๆ ที่เกาะกินใจเราให้ แค่ใน ๑ วัน หนูก็ได้บุญดีดตัวไป เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน ก็คือมันไม่ ๓ เศร้าหมองก็จะมอดมลายหายไปสิ้น ในภพชาติหน้า ในชาตินี้เคในระยะ ใช้โดนแยกออกให้เป็นความแตก เพียงแต่พยายามรักษาที่มั่น ใน เพียง ปี ที่ผ่านมาหนูก็ได้บุญ ต่างกัน เสมือนหนึ่งความหวานใน กลางให้อยู่ได้ตลอด ให้มั่นคงยิ่งๆ ข้ามไปไกลกว่าที่จะคิดคำนวณ ถึง น้ำตาล หรือความเค็มในเกลือ เมื่อ ขึ้นไป ความทุกข์ต่างๆ ก็จะไม่ แม้ว่าหนูจะไม่ได้สนุกสนาน เราเกิดมาเป็นมนุษย์แล้ว ชีวิตของ สามารถเล็ดลอดเข้ามาได้อีกต่อไป เพลิดเพลินกับความสุขทางโลกใน เราก็คือ ชีวิตที่เกิดมาเพื่อเอาชนะ วารสารกัลยาณมิตร (COP พฤษภ า ค ม ๒๕๔