ความจริงของชีวิตและทุกข์ในเบญจขันธ์ : หน้า 33/132

66 ชาดร่างกายยปีปคบเราปั๊บ แก้จริงแส้าเกิดขึ้นมาจากการรามกับขปิงรูป เาหมา สัญญา สังขาร วิญญาณ ซึ่งเรียกว่าเบญจขันธ์ และเบญจขันธ์มี่แหละ เยนด้าหก และเย็นฐานที่ตั้งแห่งความทุกข์ตั้งมาส เพราะส่งที่ดิมไปเล่มไปจริง ๆ ก็ดปีทุกข์ในเบญจขันธ์นี่เชิง " แรกเป็นเรื่องสมมติเรียกกันขึ้น ไม่มีอะไรดับ นี่คือความจริง แต่ เช่นสมมติเรียกว่าคน สัตว์ หรือ นาย เพราะคนเราติดสมมติกันจนแยก ก นาง ข เป็นต้น สมมติอย่างนี้ก็ แยะไม่ออกว่าอะไรจริงอะไรสมมติ ยอมรับกันทั่วไป เพื่อสะดวกต่อ เพราะมองไม่เห็นจึงต้องประสบกับ การเรียกขานทำความเข้าใจกัน แต่ ความทุกข์ ความผิดหวังต่างๆ ใน "จริง" อย่างนี้แปรเปลี่ยนหรือเปลี่ยน เมื่อชีวิตของตนหรือของคนที่ตนรัก แปลงได้เรื่อยๆ เช่นการเปลี่ยนชื่อ แปรเปลี่ยน หรือล้มตายไปตาม สภาพที่เป็นจริงขึ้นมา เป็นต้น ส่วนจริงอีกอย่างหนึ่งเป็นความ หากคนเรารู้จักและเข้าใจแยกแยะ จริงแท้ๆ มิได้สมมติ โดยเฉพาะ ให้เห็นความจริงของชีวิตทั้งสองด้าน ท่านมุ่งถึงความจริงของชีวิตคนเรา คือทั้งสองด้านสมมติและด้านปรมัตถ์ ซึ่งได้แก่ความเกิด ความแก่ ความ ยอมรับความจริงของชีวิตว่าเป็น เจ็บ ความตายหรือความเป็นไป เรื่องของทุกข์ในเบญจขันธ์ทั้งสิ้น ของเบญจขันธ์ ซึ่งได้แก่ร่างกายคน ไม่มีอะไรอย่างอื่น อย่างอื่นเป็น เรานั่นเอง ชีวิตร่างกายของคนเรานั้น เรื่องสมมติกันขึ้นทั้งสิ้น เมื่อรู้อย่าง แท้จริงแล้วเกิดขึ้นมาจากการรวม นี้แล้ว จะได้ไม่ยึดมั่นถือมั่นในสิ่งที่ กันของรูป เวทนา สัญญา สังขาร สมมตินั้นว่าเป็นของจริงแท้ เมื่อ วิญญาณ ซึ่งเรียกว่าเบญจขันธ์ และ คลายความยึดมั่นถือมั่นได้ จิตใจก็ เบญจขันธ์นี่แหละที่เป็นตัวทุกข์และ จะโปร่ง เบา สบาย หายทุกข์ร้อน เป็นฐานที่ตั้งแห่งความทุกข์ทั้งมวล หายริตกกังวล ไม่ต้องเสียใจ ไม่ เพราะสิ่งที่ดับไปเสื่อมไปจริงๆ ก็ ต้องเสียน้ำตาไปกับเรื่องที่สมมติกัน คือทุกข์ในเบญจขันธ์นี่เอง นอก ขึ้นมา เหนือจากทุกข์นี้แล้ว ไม่มีอะไรเกิด พฤ ษ ภ า ค ม ๒๕๔๑ ๓๑ วาวสาวกัลยาณมิตร