การบัญญัติพระวินัยและการพร่ำสอนพระธรรม : หน้า 70/188

บัญญัติพระวินัยไว้ เมื่อพระองค์เสด็จดับขันธปรินิพพานและ เหล่าพระอรหันต์สาวกนิพพานหมดสิ้นแล้ว พระพุทธศาสนาก็ อันตรธานหายไปอย่างรวดเร็ว ดังนั้น การบัญญัติพระวินัยและการพร่ำสอนพระธรรม จึง เป็นรากฐานสำคัญยิ่งที่จะช่วยยืดอายุพระพุทธศาสนาให้ยืนยาว สืบไป เพราะวันใดที่โลกสิ้นพระพุทธองค์และเหล่าพระอรหันต์ สาวกแล้ว พระธรรมวินัยก็จะเป็นศาสดาสั่งสอนอบรมพระภิกษุ และชาวพุทธรุ่นหลังแทนพระองค์สืบต่อไปได้ ซึ่งจะทำให้ พระพุทธศาสนามีอายุยืนยาวต่อไปได้ตราบนานเท่านาน เมื่อเข้าสู่ช่วงปลายพุทธกาล ในราวพรรษาที่ ๔๔ ก่อนที่ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าจะเสด็จดับขันธปรินิพพาน ๑ พรรษา พระองค์ได้ทรงนำนิสัย ๔ อปัณณกธรรม ๓ และพระวินัย ๒๒๗ ข้อ มาสรุปเป็นหลักสูตร ๗ ขั้นตอน สำหรับฝึกอบรมพระ ภิกษุ โดยตรัสแสดงเหตุผลว่า การฝึกอบรมคนในพระธรรมวินัย นี้ มีการศึกษาไปตามลำดับ มีการปฏิบัติไปตามลำดับ ดัง ปรากฏหลักฐานอยู่ใน คุณกโมคคัลลานสูตร หลักสูตรทั้ง ๗ ขั้นตอนนั้น สรุปได้ดังนี้ ด ๑) ฝึกให้รักษาศีล ๒) ฝึกให้สำรวมอินทรีย์ ๓) ฝึกให้รู้จักประมาณในการบริโภคอาหาร คุณกโมคคัลลานสูตร, ม.อุ. ๒๒/๙๓/๑๔๓ (มมร.) พุทธกิจเร่งสร้างคน ๕๖ ความรู้ประมาณ รากฐานความมั่นคงของพระพุทธศาสนา