ปัญหาจากการบริโภคเพื่อสนองตัณหา : หน้า 174/188

การบริโภคเพื่อสนองตัณหาได้ก่อปัญหาหลายอย่างขึ้นใน สังคม จนกระทั่งเกิดการบัญญัติศัพท์เรียกสังคมที่ไม่รู้จัก ประมาณในการบริโภคนี้ว่า “สังคมบริโภคนิยม” หรือแท้จริงก็ คือ “สังคมที่บริโภคเพื่อสนองตัณหา” ซึ่งก่อให้เกิดปัญหา หลายอย่างขึ้นในชีวิตประจำวัน เช่น ปัญหาหนี้นอกระบบ ปัญหาบุกรุกทำลายป่า ปัญหาคอรัปชั่น ปัญหาทำลายสิ่ง แวดล้อมธรรมชาติ ปัญหาอบายมุขท่วมเมือง เป็นต้น ซึ่งปัญหา เหล่านี้เกิดจากความไม่รู้ประมาณในการบริโภคปัจจัย ๔ ทั้งสิ้น ถ้าหากยังบริโภคกันแบบนี้ตลอดไป ก็คงหลีกหนีไม่พ้นการตก เป็น “ทาสตัณหา” ไปตลอดชีวิต และเป็นสาเหตุให้ต้องติดอยู่ ในการเวียนว่ายตายเกิดในคุกแห่งวัฏสงสารไปตลอดกาลนาน ๓) บทฝึกพิจารณาความเป็นธาตุเปื่อยเน่าของ ร่างกายทำให้แปดเปื้อนปัจจัย ๔ บทฝึกที่สามของการสู้กับกิเลส เริ่มต้นที่การเปรียบ เทียบสภาพของวัตถุที่เกิดขึ้นก่อนและหลังการใช้ปัจจัย ๔ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงสอนให้รู้จักพิจารณาความเป็น ธาตุเปื่อยเน่าของร่างกายทำให้แปดเปื้อนปัจจัย ๔ ซึ่งดูจาก สภาพก่อนใช้นั้น ปัจจัย ๔ ยังมีความสะอาดอยู่ แต่เมื่อผ่านการ บริโภคไปแล้ว ก็กลับกลายเป็นของสกปรกขึ้นมา เพราะมีธาตุ ความเปื่อยเน่าของร่างกายแปดเปื้อนและปนเปื้อนลงไปด้วย โดยทรงให้พิจารณาว่า การฝึกความรู้ประมาณเพื่อพานักโทษแหกคุก ความรู้ประมาณ ออกจากวัฏสงสาร ด๖๐ รากฐานความมั่นคงของพระพุทธศาสนา