คุณสมบัติของนักเผยแผ่ : หน้า 92/188

สําหรับสร้างนักเผยแผ่ที่สามารถฝึกฝนอบรมตนเองไปพร้อมกับ การทำงานเผยแผ่พระพุทธศาสนา ซึ่งประกอบด้วย ๑) ธัมมัญญู คือ เป็นผู้รู้จักธรรม พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสถึงการฝึกฝนอบรมตนให้ เป็นธัมมัญญูไว้ว่า “ภิกษุในธรรมวินัยนี้ ย่อมรู้ธรรม คือ สุตตะ เคยยะ ไวยากรณะ คาถา อุทาน อิติวุตตกะ ชาตกะ อัพภูตธรรม เวทัลละ ... ฉะนั้นเรา จึงเรียกว่าเป็นธัมมัญญู ด้วยประการฉะนี้” สิ่งสำคัญอันดับแรกสุดของการเป็นนักเผยแผ่ ก็คือ ต้อง แยกให้ออกก่อนว่า ค่าสอนใดใช่หรือไม่ใช่คําสอนของพระสัมมา สัมพุทธเจ้า จะได้ไม่หลงไปปฏิบัตินอกคำสอนของพระองค์ ด้วย สำคัญผิดคิดว่า เป็นคำสอนในพระพุทธศาสนา เพราะเห็นผู้อื่น ทำตามๆ กันมา ด้วยเหตุนี้ กิจสำคัญประการแรกที่พระภิกษุจะต้องกระทำ คือ ตั้งใจศึกษาค้นคว้าพระไตรปิฎกให้จบ ทำความเข้าใจให้ ชัดเจนเกี่ยวกับเรื่องการสร้างบารมีของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า อย่างครบวงจร ตั้งแต่เป็นพระโพธิสัตว์ สร้างบารมี ตรัสรู้ธรรม จนกระทั่งเสด็จดับขันธปรินิพพาน เมื่อมองภาพรวมนี้ออกแล้ว ก็จะได้รู้ว่าตนเองจะต้องทำและไม่ทำอะไรบ้าง จึงจะตรงตามเป้า หมายที่แท้จริงของชีวิตนักบวชตามพุทธประสงค์ ซึ่งได้แก่การ ปราบกิเลสจนกว่าจะหมดสิ้น และบรรลุมรรคผลนิพพาน พุทธภารกิจเร่งสร้างครู ความรู้ประมาณ ๗๘ รากฐานความมั่นคงของพระพุทธศาสนา