2 ครั้ง

พิจารณาว่าทุกๆ คนเคยเกิดมาหลายภพ เราคงเคยไปทําผิดพลาดล่วงเกิน หลายชาติ ผู้อื่นมาก่อน จึงจำเป็นต้องฝึกความอดทน อดกลั้น เพราะยังไม่มีใครสมบูรณ์ อาจขัดหู ขัดตา ขัดใจเราบ้างก็อย่าสนใจ ให้สนใจแต่ ศูนย์กลางกาย ต้องรู้จักให้อภัยเสมอต่อผู้ที่มา กระทบกระทั่ง ต้องสอนตัวเองว่า เราเรียน ธรรมะเพื่อตัวเราไม่ใช่เรียนเพื่อคนอื่น ต้องปล่อยวางจริงๆ คิดว่าหากต้องตายใน อีก ๕ นาที จะต้องเตรียมตัวอย่างไร ปล่อยวาง อารมณ์โดยหายใจออกแรง ๆ สั่งความหมอง ความขุ่นมัวออกไป ให้มีแต่ความใสอย่างเดียว รักษาใจให้ผ่องใส ไม่ประมาท ออกห่างจาก สิ่งที่เป็นอสัปปายะ สอนตัวเองว่าถึงฟ้าจะถล่ม แผ่นดินจะทลาย จำไว้สองคำ “ช่างมัน”
- การให้อภัยและการปล่อยวาง