ปกิณกธรรม : หน้า 4/96

ปกิณกธรรม เรื่อง : พระมหาเสถียร สุวณฺณฐิโต ป.ธ. ๙ / พระมหาวิริยะ ธมฺมสารี ป.ธ. ๙ / ภาพประกอบ : กองพุทธศิลป์ ชีวิตที่ประเสริฐ อยู่ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงเป็นต้นแบบในการดำเนินชีวิต แต่ละภพชาติของการสั่งสมบารมี นั้น ท่านหาโอกาสแสวงหาสัจธรรมเรื่อยมา พระธรรมคำสอนที่เราได้ยินได้ฟัง จึงเป็นสิ่งมีค่า มหาศาล เพราะทรงแลกความรู้อันบริสุทธิ์นี้มาด้วยชีวิต เราจึงควรตระหนักในความเป็นผู้มีบุญ ที่ได้มีโอกาสพบกับพุทธธรรมอันเป็นประทีปส่องทางชีวิตให้ก้าวไปสู่ความสุขอันเป็นอมตะ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ในสังยุตตนิกาย สคาถวรรคว่า “สัตว์ทั้งหลายเป็นผู้กำหนัดกล้าใน โภคทรัพย์ที่น่ารักใคร่ ยินดีหมกมุ่นในกาม ย่อม ไม่รู้สึกซึ่งความถล่าตัว เหมือนปลาที่เข้าสอบที่เขา ดักไว้ ไม่รู้สึกตัวฉะนั้น มนุษย์ทุกคนต่างมุ่งแสวงหาความสุขที่แท้จริง แต่ส่วนใหญ่มักหาไม่พบ เพราะแสวงหาผิดที่ เข้าใจ ว่าความสุขอยู่ที่การเห็นรูป ฟังเสียง ดมกลิ่น ลิ้มรส หรือถูกต้องสัมผัสอันน่าพอใจ แล้วไปยึดติดกับสิ่ง เหล่านั้น โดยเข้าใจว่าจะให้ความสุขที่แท้จริงได้ แต่ ตลอดชีวิตที่ผ่านมา กลับไม่เคยพบกับความสุขที่ แท้จริง เพราะแสวงหาผิดที่ และยังทำให้กิเลส พอกพูนขึ้นอีกด้วย ในที่สุดก็ยังคงทุกข์ทรมานอยู่ นนเอง การประพฤติพรหมจรรย์ คือ การประพฤติ อันประเสริฐ เพื่อป้องกันไม่ให้กิเลสกลับฟูขึ้นมาอีก จนกระทั่งกิเลสหมดสิ้นไป พระโพธิสัตว์กว่าจะได้ ตรัสรู้ธรรม ท่านทรงสละความสุขที่สมบูรณ์พร้อม ในทางโลก เพราะทรงเห็นความจริงของชีวิตว่าเป็น ทุกข์ จึงตัดสินพระทัยออกบวชเพราะตระหนักใน คุณค่าของการประพฤติพรหมจรรย์ว่าเป็นทางหลุดพ้น ดังเรื่องราวในอดีตที่พระองค์ได้ตรัสเล่าให้ภิกษุสาวก ฟังว่า ครั้งหนึ่ง ภิกษุสงฆ์กำลังสนทนาธรรมกันใน ธรรมสภา กล่าวสรรเสริญพระบรมศาสดาว่า “ถ้า หากพระทศพลจะทรงครองเรือน จะได้เป็นพระเจ้า จักรพรรดิ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ แต่พระองค์ ทรงสละราชสมบัติมากมายอย่างนี้ เพราะทรงเห็น โทษในกาม จึงเสด็จออกผนวช ได้บำเพ็ญทุกรกิริยา อยู่ถึง ๖ พรรษา แล้วต่อมาจึงหันมาปฏิบัติในหนทาง สายกลางที่เรียกว่ามัชฌิมาปฏิปทา ท่าให้ได้บรรลุ พระสัมมาสัมโพธิญาณ” เมื่อพระ ระสัมมาสัมพุทธเจ้าเสด็จมาที่ธรรมสภา ทรงเห็นเหล่าภิกษุกำาลังสนทนากันอยู่ จึงตรัสว่า “ไม่