ข้อความต้นฉบับในหน้า
วัดมุจลินทร์ จ.มุกดาหาร
Pe
จนกระทั่งมาถึงโครงการบวชอุบาสิกาแก้วล้านคนรุ่นผู้นำ เราก็ได้ทำหน้าที่กัลยาณมิตรชวนคนไปบวช
กันที่ศูนย์อบรมเวิลด์พีซ ซึ่งมีคนสนใจสมัครบวชมากถึง ๑๒๐ คน แต่ละคนต้องรักษาศีล ๘ และ
อยู่รวมกันโดยไม่แบ่งชนชั้นวรรณะ ทุกคนได้สวดมนต์ และนั่งสมาธิอย่างเข้มข้น ได้ฟังธรรมะจาก
พระอาจารย์ และแบ่งกลุ่มเพื่อไปบำเพ็ญสาธารณกุศล โดยการพัฒนาวัดในชุมชน คือ วัดหนองจอก ซึ่งใน
๑๒๐ คน เราแบ่งเป็น ๔ กลุ่ม กลุ่มแรกทำความสะอาดโบสถ์ กลุ่มที่ ๒ ทำความสะอาดหอระฆัง กลุ่ม
ที่ ๓ ตัดหญ้า และดูแลสนามหญ้าให้เรียบร้อย กลุ่มที่ ๔ ทำความสะอาดศาลาวัด ซึ่งแต่ละคนช่วยกัน
ทำความสะอาดและพัฒนาวัดด้วยความเบิกบาน พอทำเสร็จก็เกิดความภูมิใจว่า ทั่วทั้งวัดสะอาดได้
ด้วยมือพวกเรา และที่สำคัญความสะอาดภายนอกจะมีผลโดยตรงต่อความสะอาดภายในจิตใจ เพราะ
การทำความสะอาดเป็นการฝึกละกิเลสขั้นพื้นฐาน คือ ฝึกลดทิฐิมานะ ลดความถือตัว เพราะเรากล้า
ทําในสิ่งที่ทุกคนคิดว่าสกปรกให้สะอาด
“การบวชทำให้เราได้ฝึกการมีชีวิตที่เรียบง่ายตามแบบวิถีพุทธ รู้หลักธรรมะที่จะเอามาใช้
กับชีวิต รู้จักปล่อยวาง มองโลกเป็นไปตามความเป็นจริง อีกทั้งยังได้เรียนรู้วัฒนธรรมชาวพุทธที่ถูกต้อง
ซึ่งพอเสร็จสิ้นโครงการแล้ว ก็ได้กลับไปเล่าให้พระลูกชายฟังว่า เราทำอะไรไปบ้าง จนท่านถามว่า
"โยมหม่ามทำได้จริงๆ หรือ ?” พร้อมกับแอบปลื้มกับสิ่งที่เราทำ
“พอมาถึงจุดนี้ เราก็ได้ข้อคิดกับชีวิตว่า แท้จริงแล้วคนเราเกิดมาก็ปรารถนาความสุขกันทั้งนั้น
แต่น่าเสียดายที่ความสุขเป็นสิ่งที่ยกให้กันไม่ได้ แม้มีเงินทองมากมายขนาดไหนก็ไม่สามารถซื้อ
ความสุขที่เกิดจากการปฏิบัติธรรมได้เลย ตอนนี้ถึงได้เข้าใจลึกซึ้งมากขึ้นว่า ทำไมพระสัมมาสัมพุทธเจ้า
44