การเห็นองค์พระในสมาธิ : หน้า 62/96

"ตอนนี้ไม่ว่าจะทําอะไร เดินไปไหน ถ้าจิตใจไม่สั่นไหว ก็จะเห็นองค์พระได้เสมอ อาตมารู้สึกว่าท่านยิ้มให้ตลอด เวลา เหมือนท่านคอยอาตมาอยู่ในศูนย์กลางกาย องค์พระทําให้อาตมามีความสุขมาก มีจิตใจเบิกบาน ไม่เครียด ไม่วุ่นวายใจเลย" ใจ ๆ 6 พอวันที่ ๒ ของการอบรม พระอาจารย์เอาดวงแก้ว มาให้ดู สอนให้รู้จักศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ท่าน บอกว่าเวลานั่งสมาธิให้ทำตัวสบาย ๆ แค่หลับตา ลงเท่านั้น อาตมามองดวงแก้วที่อยู่ในมือพระอาจารย์ นิ่ง ๆ พอหลับตาปุ๊บ ก็เอาภาพดวงแก้วมาใส่ไว้ใน ตรงศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ฟังเสียงพระอาจารย์ ไป ท่าตามไปเรื่อย ๆ นึกให้มีเครื่องหมายบวกอยู่ ในท้อง เอาลูกแก้วไปวางไว้ตรงกลาง แล้วก็มองไป เรื่อย ๆ นิ่ง ๆ นึกอยู่อย่างนั้น แล้วอยู่ ๆ ก็เหมือน มีคนเอาไฟฉายมาส่องใส่ตา พอมองไปแสงนั้นก็สว่าง ขึ้น สว่างกว่าไฟฉาย แล้วความรู้สึกก็เหมือนกำลัง แหวกลูกแก้วออก ใจมันจ้องแต่ตรงนั้น ไม่มีความ ฟุ้งซ่านเลย แล้วก็เห็นดวงแก้วเยอะมาก ดวงแก้ว ค่อย ๆ ลอยขึ้นมาข้างบนเรื่อย ๆ ตอนแรกรู้สึกตกใจ และแน่นหน้าอก เพราะกลัวดวงแก้วจะพุ่งขึ้นมาชน จึงลืมตา พอไปถามพระอาจารย์ ท่านก็แนะนำว่าให้ มองผ่านดวงแก้วเข้าไปเลย 4 “คราวนี้พอนั่งใหม่ สักพักดวงแก้วก็มาแบบ เดิม จึงมองผ่านดวงแก้วไปนิ่ง ๆ แล้วดวงแก้วก็ผ่าน ตัวไปอย่างแผ่วเบา รู้สึกเย็นไปทั้งตัว สบายมาก ๆ สดชื่นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน พอทำใจนิ่ง ๆ อีก ก็เห็นตรงกลางของดวงแก้วเป็นเศียรพระ มีดอกบัว ตูมสวยมาก ทีแรกก็สะดุ้งนิดหน่อย เพราะตั้งแต่ เกิดมาไม่เคยเจออะไรแบบนี้เลย พอตั้งสมาธิได้ก็มอง ผ่านเศียรพระไปเรื่อย ๆ อยู่ ๆ ก็เห็นเป็นองค์พระ ทั้งองค์เลย ตอนแรกก็ชัดบ้าง ไม่ชัดบ้าง สลับไป สลับมา แล้วไม่นานก็หมดเวลา “ตั้งแต่นั้นมา อาตมาสามารถตัดเรื่องราว ภายนอกได้ง่าย ไม่มีความกังวล หลับตาไม่นานก็เห็น องค์พระเลย แล้วนั่งทุกวันก็เห็นท่านชัดขึ้นทุกวัน จนตอนนี้เห็นชัดมาก ๆ องค์พระใหญ่ประมาณ ๑ คืบ นั่งสมาธินิ่ง ๆ อยู่ในตัว ท่านสวยมาก ใสมาก ใสเหมือนกระจก แล้วก็มีดวงแก้ววิ่งขึ้นมาตลอดเวลา บางดวงใหญ่มาก ล้อมตัวอาตมาไว้เลย ทำให้อาตมา รู้สึกเหมือนมีเกราะป้องกันตัว แล้วทั้งอาตมาทั้ง องค์พระก็สว่างไสวไปหมด ตอนนี้ไม่ว่าจะทำอะไร เดินไปไหน ถ้าจิตใจไม่สั่นไหว ก็จะเห็นองค์พระได้ เสมอ อาตมารู้สึกว่าท่านยิ้มให้ตลอดเวลา เหมือน ท่านคอยอาตมาอยู่ในศูนย์กลางกาย องค์พระทำให้ อาตมามีความสุขมาก มีจิตใจเบิกบาน ไม่เครียด ไม่วุ่นวายใจเลย” หยุดได้ จึงเห็นพระ ละได้ จึงเห็นธรรม อยาก มีชีวิตที่ไร้ความทุกข์ จึงรู้จักนำใจไปสู่แหล่งแห่ง ความสุข ..แหล่งความสุขที่ว่านี้ อยู่ในกลางกาย ของเราทุกคน “ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ เหนือสะดือ ๒ นิ้วมือ" สุขใจที่จะนิ่ง นิ่งอย่างเป็นสุข ณ ตำแหน่ง นั้น ความสุขอันเป็นนิรันดร์อยู่ใกล้ ๆ อยู่ในใจ ไม่ต้องเอื้อมจริง ๆ บ ๗๒ 72