การออกบวชของพระโพธิสัตว์ : หน้า 6/96

ใช่แต่บัดนี้เท่านั้น ที่ตถาคตออกสู่มหาภิเนษกรมณ์ แม้ในกาลก่อนก็เคยสละราชสมบัติออกบวชมาแล้ว เช่นกัน” แล้วทรงเล่าให้ฟังว่า ในอดีตกาล พระราชา สัพพทัตตะแห่งนครรัมมะทรงมีพระราชโอรส 9,000 พระองค์ และได้สถาปนาพระโพธิสัตว์ซึ่งเป็นพระ ราชโอรสองค์ใหญ่ พระนามว่า ยุธัญชัย เป็นอุปราช ประจำพระองค์ วันหนึ่ง เมื่อพระกุมาร ธัญชัยประทับบนราชรถ เสด็จไปพระราชอุทยาน ได้ทอดพระเนตรเห็นหยาด น้ำค้างที่ติดอยู่ตามที่ต่าง ๆ เช่น ยอดไม้ ปลายหญ้า กิ่งไม้ และที่ใยแมงมุม ซึ่งดูเหมือนตาข่ายที่ทำด้วย เส้นด้าย จึงตรัสถามนายสารถีว่า “สิ่งที่ปรากฏนั้น คืออะไร” นายสารถีกราบทูลว่า “คือหยาดน้ำค้าง ที่ตกลงในฤดูที่มีหิมะ พระกุมารทรงเล่นในพระราช อุทยานตลอดทั้งวัน แล้วเสด็จกลับในเวลาเย็น และ ไม่เห็นหยาดน้ำค้างเหล่านั้น จึงตรัสถามนายสารถี ว่า “หยาดน้ำค้างเหล่านั้นหายไปไหนหมดแล้ว” นายสาร กราบทูลว่า "หยาดน้ำค้างเหล่านั้น เมื่อดวงอาทิตย์ขึ้นก็จะเหือดแห้งหายไป พระเจ้าข้า” พระองค์ทรงสลดพระทัยยิ่งนัก ดำริว่า “แม้ชีวิต และสังขารของตัวเรา รวมทั้งสัตว์ทั้งหลายต่างเป็น เสมือนหยาดนํ้าค้างบนปลายยอดหญ้า ตอนนี้ เรายังไม่ถูกความแก่ ความเจ็บ และความตาย มาเบียดเบียน ยังอยู่ในวัยที่แข็งแรง เราควรจะอำลา พระมารดาและพระบิดาออกบวชจะดีกว่า" พระองค์ถือเอาความสิ้นไปของหยาดน้ำค้าง นั่นเป็นอารมณ์ จึงมองเห็นภพทั้งสามดุจมีเพลิง ลุกไปทั่ว จากนั้นได้เสด็จไปหาพระบิดาซึ่งกำลัง ประทับอยู่ ณ ศาลาวินิจฉัย เพื่อทูลลาบวช พระบิดา ทรงห้ามว่า “อย่าบวชเลย ถ้าเธอยังพร่องในเบญจ กามคุณ ฉันจะเพิ่มเติมให้ ถ้าหากผู้ใดเบียดเบียนเธอ ฉันจะจัดการเอง” พระกุมารกราบทูลว่า “หม่อมฉัน P