การเลือกเด็กดี : หน้า 73/96

ทันโลกทันธรรม ตัดต่อเฉพาะยีนดี ๆ ใส่เข้าไป เป็นการเลือกคนที่ และฉลาด พ่อแม่ชอบ ที่แข็งแรง สมบูรณ์ แต่ว่าจริง ๆ แล้ว ทั้งหมดที่กล่าวมานี้ เป็น แค่ในด้านร่างกาย ถามว่า พ่อแม่เลือกได้ไหมว่า ให้เด็กที่ตัดต่อเสร็จเรียบร้อยแล้วนั้น เกิดมาเป็น เด็กดี มีความกตัญญู มีศีลมีธรรม ไม่ประพฤติเกเร เหลวไหล คำตอบคือเลือกไม่ได้เลย พ่อแม่ไม่รู้เลย ว่า เด็กโตขึ้นจะมีจิตใจเป็นอย่างไร พอลูกคลอด ออกมา ก่อนอื่นแม่จะถามหมอเลยว่า ลูกเป็น อย่างไร ปกติหรือเปล่า ถ้ารู้ว่าปกติ แขนขาไม่มี อะไรพิกลพิการ และร้องอุแว้ได้ แม่ถอนหายใจเฮือก โล่งอกไปที แต่ยังไม่รู้ว่าโตขึ้นลูกจะดีหรือเปล่า จะ เกเรหรือเปล่า แต่อย่างน้อยอวัยวะครบถ้วนบริบูรณ์ ก็สบายใจไปชั้นหนึ่งแล้ว เราคงเคยจำได้ว่า มีหนังสือชื่อ "รอให้ถึง อนุบาลก็สายเสียแล้ว” พูดถึงการเลี้ยงลูก การสอน ลูกว่า พ่อแม่อย่าไปหวังที่จะสอนลูกตอนที่ลูกอ่าน ออกเขียนได้แล้ว เพราะแค่รอให้เข้าอนุบาลก็สาย ไปเสียแล้ว ต้องรีบสอนตั้งแต่เกิดมาเลย แต่จริง ๆ แล้วอาตมาอยากจะตั้งชื่อหนังสือว่า "รอให้ตั้งครรภ์ ก็สายเสียแล้ว” คือ ตั้งท้องขึ้นมาก็สายไปแล้ว ถ้า ต้องการลูกดี ต้องเตรียมการตั้งแต่ยังไม่ท้อง ถาม ว่าเตรียมอย่างไร คุณพ่อคุณแม่ต้องอยู่ในศีลในธรรม ถ้าเราอยากได้ลูกอย่างไร เราก็ต้องปฏิบัติอย่างนั้น เช่น อยากได้ลูกเป็นคนมีน้ำใจ เอื้อเฟื้อต่อทุกคน ไม่เห็นแก่ตัว และมีความกตัญญูต่อคุณพ่อคุณแม่ เราก็ต้องรู้จักให้ทานและไปดูแลพ่อแม่ของเราให้ ดี ๆ อานิสงส์ความกตัญญูจะดูดเอาคนดี ๆ มา เกิด เพราะกายละเอียดที่จะมาเกิดในครรภ์มารดา จะมีกาลังบุญพอ ๆ กับคุณพ่อคุณแม่ในขณะนั้น ถ้าต้องการให้ลูกเกิดมาเป็นคนที่มีศีลมีธรรม ทั้งพ่อ ทั้งแม่ต้องรักษาศีล ๕ เป็นประจำ ถ้าต้องการให้ ลูกเป็นคนฉลาด พ่อแม่ต้องหมั่นสวดมนต์ ทำสมาธิ และทําบุญกุศลเกี่ยวกับเรื่องปัญญาบารมี การศึกษา เล่าเรียน ที่เราสังเกตเห็นพ่อแม่เป็นคนดี แต่ลูกออกมา เกเร เหลวไหล เป็นเพราะอะไร อันนี้เนื่องมาจาก คนเรายังไม่หมดกิเลส คนที่เราว่าดี บางทีก็ขึ้น ๆ ลง ๆ ปกติดูโดยภาพรวมก็เป็นคนพอใช้ได้ แต่เผอิญ ตอนที่เด็กจะมาเกิด เป็นจังหวะที่พ่อไปกินเหล้ามา พอดี คืนนั้นเมาเหล้า กำลังขึ้น แล้วก็อยู่ร่วมห้อง กับคุณแม่ เด็กมาเกิดตอนนั้นพอดี ก็เลยได้ลูก ปัญญาอ่อนมา หรือปกติคุณแม่ก็เป็นคนพอใช้ได้ เผอิญวันนั้นอารมณ์เสีย แล้วเด็กมาเกิดจังหวะนั้น เด็กเลยเป็นคนเจ้าอารมณ์ เจ้าโทสะ อย่างนี้เป็นต้น ถึงบอกว่า จังหวะที่มาเกิดสำคัญมาก ถ้าเป็นคนมีบุญ มาเกิด ประเภทเชิญมาเกิด เราก็ได้เปรียบ ถ้าพ่อก็ ใจหมอง แม่ก็ใจหมอง เด็กที่มาเกิดจะเป็นอย่างไร ก็เป็นเด็กชนิดชิงมาเกิด อย่างนี้พ่อแม่เหนื่อยทั้งชาติ เพราะบุญในตัวเด็กน้อย สอนแทบตายไม่ค่อยจะเข้าหู พ่อแม่จะกลุ้มตลอด ถึงบอกว่าไม่ใช่รอให้ถึงอนุบาลก็สายเสียแล้ว แต่ความจริงรอถึงคลอดก็สายเสียแล้ว แค่รอให้ตั้ง ท้องก็ยังสายไปเสียแล้ว จะให้ได้ลูกดีแล้วละก็ ต้อง เตรียมตัวตั้งแต่ก่อนตั้งท้องเลย อยู่ในบุญทั้งทาน ศีล ภาวนา ให้เด็กที่มาเกิดเป็นเด็กมีบุญ อย่างนี้มีชัยไป ร้อยละ ๘๐-๙๐ แล้ว ถ้าได้คนดีมีบุญมาเกิดอย่างนี้ ก็จะไม่มียีนที่มีลักษณะพิกลพิการ เพราะเป็นคนที่ มีบุญ ได้ยืนที่สมบูรณ์พร้อม และได้ทั้งกายทั้งใจ การตัดต่อพันธุกรรมแบบนี้ ปลอดภัยกว่าไปตัดต่อ พันธุกรรมภายนอก ไม่ต้องอื่นไกล ดูแค่เด็กหลอด แก้ว ผสมไป ๑๐ ราย พิการเสีย ๙ ราย จะรอดถึง รายหนึ่งหรือเปล่า นั่นคือเรื่องจริง การตัดต่อพันธุกรรมก็เหมือนที่คนเราไปผ่าตัด