การนั่งสมาธิและประสบการณ์ทางจิต : หน้า 59/96

201 wwww ที่บาร์น้ำ เตรียมเหล้าไปเสิร์ฟให้คนดื่ม นึกแล้วก็ หวาดเสียว และสิ่งที่ทำให้มีกำลังใจในการฝึกฝน ตนเองอย่างไม่ย่อท้อ คือ การได้นั่งสมาธิทุกวัน “อาตมานั่งสมาธิตามที่หลวงพ่อและพระ อาจารย์สอน โดยเริ่มต้นจากทำใจสบาย ๆ ปิดตา เบา ๆ ไม่กดเปลือกตา แล้วก็ทำหน้ายิ้ม ๆ ทำ แบบคนมีความสุข โดยเอาใจไปไว้กลางท้องเหนือ สะดือ ๒ นิ้วมือ และภาวนา “สัมมา อะระหัง” ไป เรื่อย ๆ ไม่รู้เวลาผ่านไปนานแค่ไหน อยู่ ๆ ก็ได้ ๆ ยินเสียงในกะโหลกดัง...บีบ แล้วสมองก็โล่งไปเลย เย็นไปทั้งกะโหลก ขนลุกซู่ไปทั้งตัว ตัวเบาเหมือน จะลอยได้ แล้วก็เห็นดวงแก้วเป็นลูกกลม ๆ ใหญ่ ประมาณนิ้วหัวแม่มือ ลอยขึ้นมาในท้อง อาตมา ดีใจมาก แต่พอจ้อง ดวงแก้วก็หายไป 4 “พอมาฟังคุณครูไม่ใหญ่สอนในโรงเรียน อนุบาลฝันในฝันวิทยาว่า “อย่าไปจ้อง ให้ทำเฉย ๆ จึงรู้วิธี คราวนี้นั่งใหม่ พอเห็นดวงแก้วอีก ก็ทำ เฉย ๆ ยิ่งเฉย ใจก็ยิ่งนิ่ง ดวงแก้วก็ยิ่งใส ใสเหมือน น้ำ และมีแสงสว่างในตัวเองด้วย ตอนนั้นมีความ สุขมาก สุขแบบอยากให้ทุกคนมีความสุขอย่างนี้ ...สุขดีทีหนึ่งเลย หลังจากนั้นก็ได้มาบรรพชาที่ วัดพระธรรมกาย ดวงแก้วก็ยังอยู่ตลอดเวลา อาตมา ปีติน้ำตาคลอทั้งวัน รู้สึกรักวัดพระธรรมกายมาก ทั้ง ๆ ที่ไม่เคยรู้จัก แต่เหมือนคุ้นเคยกับวัดมานาน “หลังจากบวชแล้ว ประสบการณ์ก็พัฒนาขึ้น วันหนึ่งขณะนั่งมองดวงแก้วอยู่ดี ๆ ก็รู้สึกเหมือนได้ เข้าไปอยู่ในดวงแก้วนั้น พอทำนิ่ง ๆ ก็เห็นองค์พระ ขึ้นมาเลย ไม่รู้ท่านมาอย่างไร เป็นองค์ใหญ่ครอบ ตัวไว้ แล้วตัวก็ลอย ๆ เบา ๆ ภาพของท่านก็ชัด ขึ้นเรื่อย ๆ ท่านมีเกตุเป็นรูปดอกบัวตูม มีจมูก โด่ง ๆ ผิวกายใสเหมือนน้ำ แล้วดวงแก้วก็ยังสว่าง อยู่ในท้องด้วย พอลืมตาแล้วรู้สึกสดชื่นมาก ยิ้ม ได้คนเดียว มีแต่ความเบิกบานใจ ตอนนี้ทั้งดวงแก้ว และองค์พระก็ยังอยู่ ท่านอยู่กับอาตมาเสมอ เหมือน จะคอยสอน คอยเตือนตลอดเวลา ซึ่งปัจจุบันนี้ ท่านก็ใสมากจนมองทะลุได้ และจะนึกให้ใหญ่ขึ้น ก็ได้ เล็กลงก็ได้ ดวงใจอาตมาเป็นสุขทั้งกลางวัน กลางคืน”