การบำเพ็ญภาวนาอย่างอุทิศชีวิต : หน้า 68/96

G'O จะตามมาภายหลัง จะได้ยึดถือเป็นแบบปฏิบัติต่อไป ก็จะได้อานิสงส์อีกโสดหนึ่ง เย็นวันนั้นหลังจากได้ฟังพระปาติโมกข์กับเพื่อนสหธรรมิกแล้ว ท่านได้รีบทำภารกิจ ส่วนตัว สรงน้ำให้ร่างกายสดชื่นดีแล้ว จึงเข้าไปในอุโบสถแต่เพียงรูปเดียว เมื่อกราบ พระประธานแล้วก็ได้ตั้งสัตยาธิษฐานว่า “ขอให้พระองค์ทรงพระเมตตาโปรดประทานธรรม ที่พระองค์ทรงตรัสรู้แล้วแก่ข้าพระพุทธเจ้า แม้จะเป็นเพียงส่วนน้อยนิดก็ยินดี ถ้าหากการ บรรลุธรรมของข้าพระพุทธเจ้า จักเกิดโทษแก่พระศาสนา ก็ขออย่าได้ทรงประทานเลย แต่ถ้า จะเป็นคุณแก่พระศาสนาแล้ว ขอได้โปรดประทานแก่ข้าพระพุทธเจ้าด้วยเถิด ข้าพระพุทธเจ้า จะขอรับเป็นทนายพระศาสนาต่อไปจนตลอดชีวิต” น เมื่อได้ตั้งสัตยาธิษฐานแล้ว ท่านก็เริ่มนั่งหลับตา ขณะนั้นมีมดอยู่ในของแผ่นดินที่ ท่านนั่ง กำลังไต่ขึ้นมารบกวน ท่านจึงหยิบขวดน้ำมันก๊าดขึ้นมา เพื่อจะทากันมด แต่แล้ว ก็คิดได้ว่า “ชีวิตของเรา เราได้สละแล้วเพื่อการบำเพ็ญเพียร แต่เหตุไฉนจึงยังกลัวมดอยู่อีก” จึงวางขวดน้ำมันก๊าดลงเจริญกัมมัฏฐานต่อไป จนถึงยามดึกจึงได้เริ่มเห็นดวงปฐมมรรคหรือ ดวงธรรมที่ทําให้เป็นกายมนุษย์ เมื่อได้รู้เห็นธรรมะแล้ว ท่านจึงได้เข้าใจว่า “คมภีโร จาย ธรรมเป็นของลึกซึ้งถึงเพียงนี้ ใครจะไปคิดคาดคะเนเอาได้ พ้นวิสัยของความตรึก นึก คิด ถ้ายังตรึก นึก คิดอยู่ก็เข้าไม่ถึง ที่จะเข้าให้ถึงต้องทำให้รู้ตรึก รู้สึก รู้คิดนั้นหยุด เป็นจุดเดียวกัน แต่พอหยุดก็ดับ แต่พอดับแล้วก็เกิด ถ้าไม่ดับแล้วไม่เกิด นี้เป็นของจริง หัวต่อมีเป็นอยู่ตรงนี้ ถ้าไม่ถูกส่วนดังนี้ก็ไม่มี ไม่เป็นเด็ดขาด เมื่อมองเรื่อยไปก็เห็นดวงใหม่ผุดซ้อนขึ้นมาแทนที่ดวงเก่า แต่ใสสว่างมากยิ่งขึ้น จน ในที่สุดก็เห็นกายต่าง ๆ ตามลำดับจนกระทั่งถึง “ธรรมกาย” คำว่า “ธรรมกาย” นี้ มีพระบาลีรับรองว่า “ตถาคตสฺส วาเสฏฐ์ เอต์ ธมฺมกาโยติ วจน ดูกร! วาเสฏฐะ ธรรมกายนี้เป็นชื่อของพร ของพระตถาคต ในอัคคัญญสูตร ทีฆนิกาย ปาฏิกวรรค พระสุตตันตปิฎก มีพระบาลีดังนี้ว่า “ตถาคตสฺส เหตุ วาเสฏฐา อธิวจน์ ธมฺมกาโย อิติปิ พฺรหฺมกาโยอิติปิ ธมฺมภูโต อิติปิ พฺรหฺมภูโต อิติปิฯ..... ดูกร! วาเสฏฐะและภารทวาชะ คำว่าธรรมกายก็ดี พรหมกายก็ดี ธรรมภูตก็ดี พรหมภูตก็ดีเป็นชื่อของพระตถาคต” ดังนั้น จากปฏิปทาการบำเพ็ญภาวนาอย่างอุทิศชีวิตเป็นเดิมพันของพระเดช พระคุณหลวงปู่วัดปากน้ำนี้เอง ย่อมเป็นการให้กำลังใจว่า การบำเพ็ญภาวนาของพระภิกษุ เถระ พระมัชฌิมะ พระนวกะตามรอยบาทของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าไปนั้น ย่อมเป็นหนทาง แห่งการบรรลุโลกุตรธรรมโดยไม่สูญเปล่าอย่างแน่นอน ๗๙