การสัมผัสองค์พระ : หน้า 61/96

"อาตมาภูมิใจอย่างบอกไม่ถูก ที่สามารถเอาใจไปสัมผัสกับองค์พระได้ เพียงแค่ทำใจนิ่ง ๆ และหลับตาลงเท่านั้นเอง” นั้นไหลลงไปในรูจมูก และสูดลมหายใจเข้า ทําความ รู้สึกให้ไหลขึ้นไปตามสันจมูก ไต่ไปเรื่อย ๆ ตาม ฐานต่าง ๆ ตอนนั้นสมาธิดีมาก ไม่รู้สึกอะไรเลย ไม่ร้อน ไม่หนาว ไม่ปวด ไม่ชา ไม่ได้ยินเสียงอะไรเลย 67 พอมาถึงฐานที่ ๗ จิตก็จดจ่ออยู่ตรงนั้น ใจมันเบา สบาย โล่งไปหมด แล้วความสว่างก็ปกคลุมไปทั่ว พื้นที่ อยู่กับความสว่างจนหมดเวลา วันต่อมานั่ง สมาธิอีกก็สว่างแบบเดิมอีก "จนผ่านไป ๑ สัปดาห์ ขณะที่จิตตั้งอยู่ใน ความสว่างตรงศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ อาตมาก็ เห็นจุดเล็ก ๆ ค่อย ๆ ก่อตัวขยายใหญ่ขึ้นเป็นวง ซ้อน ๆ กันขึ้นมา เป็นความสว่างซ้อนความสว่าง ที่อยู่ในความสว่างที่เคลื่อนตามกันขึ้นมาตลอดเวลา พอมองดูเฉย ๆ อยู่ ๆ ก็เห็นองค์พระเป็นเงา ราง ๆ พอเอาจิตไปจับ ภาพท่านก็ชัดเลย ลักษณะ ของท่านเหมือนพระแก้วมรกต ใหญ่ประมาณ ฝ่ามือ นั่งสมาธินิ่ง ๆ หลับตาปริ่ม ๆ พริ้ม ๆ มี สันจมูกโด่ง ผิวพรรณใสเป็นแก้ว คล้ายพระพุทธรูป ที่ทำมาจากเรซิน (resin) มีฉัพพรรณรังสีพุ่งออกมา จากกลางท้อง เป็นดวงกลม ๆ สว่าง ๆ ขยายซ้อน กันขึ้นมาตลอดเวลา ตอนนั้นรู้สึกเหมือนอยู่อีกโลก หนึ่งที่มีแต่ความสงบ เย็นสบาย “พอลืมตาแล้ว องค์พระก็ยังอยู่ ท่านอยู่กับ อาตมาตลอดเวลา เดี๋ยวนี้พอหลับตา ไม่ต้องไต่ความ รู้สึกไปตามฐานต่าง ๆ แล้ว อาตมาสามารถเอาจิต ไปตั้งนิ่ง ๆ ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ได้เลย ถ้าใจ สงบดี องค์พระใส ๆ ก็จะมาเป็นปกติ ทำให้มีแต่ ความปิติยินดี จิตใจปลอดโปร่ง ไม่มีความกังวลใจ ๗ เลย อาตมาภูมิใจอย่างบอกไม่ถูก ที่สามารถเอาใจ ไปสัมผัสกับองค์พระได้ เพียงแค่ทำใจนิ่ง ๆ และ หลับตาลงเท่านั้นเอง” โอ้! อัศจรรย์ แค่หลับตาเฉย ๆ เท่านั้น ก็เห็นเอง พระธรรมทายาท สิทธิชัย วรมงฺคโล อายุ ๒๐ ปี ศูนย์อบรม วัดท่าเกวียน อ.วัฒนานคร จ.สระแก้ว “ก่อนมาบวชอาตมาได้ไปทำกิจกรรมอาสา พัฒนา ช่วยเด็กยากจนที่โรงเรียนเก่า วันหนึ่งก็มี อุบาสิกาแก้วหน่ออ่อนไปพบท่านผู้อำนวยการ เพื่อ ขอให้ท่านช่วยตามคนไปบวช ท่านก็เลยให้อาตมา พาอุบาสิกาแก้วหน่ออ่อนไปหาคนที่มีแนวโน้มว่าน่า จะบวช ขณะที่กำลังเดินไปยังบ้านเป้าหมาย อุบาสิกา แก้วท่านหนึ่งก็พูดกับอาตมาว่า “คนพาไปก็น่าจะ สมัครบวชก่อนนะ” อาตมาก็ตอบไปทันทีว่า “ไม่บวช ครับ” แต่เขาก็พูดชวนอีก “บวชเถอะ บวชทดแทน คุณบิดามารดา แล้วบวชฟรีไม่ต้องใช้เงินพ่อแม่นะ อาตมาก็ชักจะลังเล พอกลับบ้านไปเล่าให้โยมแม่ฟัง โยมแม่ก็บอกว่า “บวชเลย” อาตมาจึงโอเค เพราะ ตั้งใจจะบวชให้ท่านอยู่แล้ว “ตั้งแต่วันแรกที่เข้าโครงการ อาตมาพยายาม ฝึกฝนตัวเองทุกอย่าง เพื่อให้โยมพ่อ โยมแม่ และ หมู่ญาติ ได้บุญกันเยอะ ๆ แล้วโครงการนี้ก็มี พระอาจารย์และพระพี่เลี้ยงที่ประเสริฐที่สุด ทุกรูป ดูแลดีมาก แถมยังสอนนั่งสมาธิเก่งอีกด้วย วันแรก ที่นั่งสมาธิ อาตมายังนั่งไม่ค่อยได้ เพราะนั่งทีไรจะ มีอาการวูบเหมือนโดนดึงขึ้นไป คล้ายถูกกระชาก อย่างแรง รู้สึกหวาดเสียวจนต้องลืมตา และถ้านั่ง นาน ๆ ก็จะปวดขา ต้องลุกไปเข้าห้องน้ำบ่อย ๆ ๗๑ 71