ความสำคัญของศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ : หน้า 29/96

พระองค์ประสูติ ตรัสรู้ ปรินิพพานในวันเดียวกัน ณ สถานที่ภายในเดียวกัน แต่สถานที่ ภายนอกนั้นแตกต่างกันไป ซึ่งเราก็ได้ศึกษาเรียนรู้กันไปแล้ว แต่สถานที่ภายในที่ไม่ค่อยได้กล่าวถึง คือ ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ซึ่งเป็นตำแหน่งที่สำคัญที่สุดที่ทำให้พระองค์ได้บรรลุมโนปณิธาน อันยิ่งใหญ่ ตลอดระยะเวลาแห่งการสร้างบารมีมา ๒๐ อสงไขยแสนมหากัป ๗ ศูนย์กลางกายฐานที่ ๓ ตรงนี้ ลูกทุกคนที่เป็นชาวพุทธต้องทำความรู้จัก ต้องให้ความสำคัญ และมองเห็นความสำคัญของตำแหน่งนี้ให้ดี เพราะเป็นสิ่งที่เกี่ยวข้องกับตัวเรา เราเป็นชาวพุทธก็ต้อง ดำเนินรอยตามคำสั่งสอนขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ท่านทำอย่างไร เราก็ต้องทำอย่างนั้น ซึ่งก็จะมีผลคือ ท่านเป็นอย่างไร เราก็จะเป็นอย่างนั้น ตามกำลังแห่งบารมีของเรา ตั้งแต่เป็นกัลยาณชนคนดีที่โลกต้องการ เป็นฌานลาภิบุคคล บุคคลผู้มีฌาน ผู้มีใจตั้งมั่น อย่างดีแล้ว เป็นโคตรภูบุคคลผู้เข้าถึงพระรัตนตรัยภายใน ได้เข้าถึงพระธรรมกายหน้าตักหย่อนกว่า ๕ วานิดหน่อย แล้วก็เข้าถึงความเป็นพระโสดาบัน พระสกทาคามี พระอนาคามี กระทั่งบรรลุอรหัตผล ไปตามลำดับ ให้ดีใจไว้เถิดว่า เราเกิดมาเป็นชาวพุทธ มีพระบรมศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นบุคคลผู้เลิศ บุคคลที่ประเสริฐ บริสุทธิ์บริบูรณ์ตั้งแต่เบื้องต้น ท่ามกลาง และเบื้องปลาย ตั้งแต่ตั้งมโนปณิธานที่ จะเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์หนึ่งในอนาคต เมื่อครั้งยังเป็นมาณพหนุ่มแบกมารดาอยู่กลาง ทะเล ในท่ามกลางก็สั่งสมบุญบารมีตลอดมา จนกระทั่งเบื้องปลายได้บรรลุอนุตตรสัมมาสัมโพธิญาณ ได้อบรมพร่ำสอนจนกระทั่งดับขันธปรินิพพานอย่างงดงาม ไม่มีศาสดาใด ๆ ในโลก จะเทียบเท่ากับ พระองค์ได้แม้เพียงนิดเดียว เพราะฉะนั้น ลูกทุกคนทั้งเพศคฤหัสถ์และบรรพชิตต้องมีความปีติและภาคภูมิใจที่เราได้ เป็นชาวพุทธ ถือว่าเป็นสายโลหิตแห่งพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ความปีติและภาคภูมิใจนี้แหละ จะนำ มาซึ่งความหวงแหนในพระพุทธศาสนาให้คงอยู่คู่โลกต่อไป เพื่อประโยชน์สุขต่อมวลมนุษยชาติที่ จะมาภายหลัง แม้เราละจากโลกนี้ไปแล้วก็ตาม เพราะฉะนั้น ต้องหวงแหนและรักษาพระพุทธ ศาสนาเอาไว้ให้ดี เราจะซาบซึ้งพระองค์ยิ่งขึ้น ถ้าใจเราหยุดนิ่งอยู่ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ พอความซาบซึ้ง บังเกิดขึ้นแล้ว เวลาเรากล่าวคำบูชาวิสาขประทีป หรือเวียนประทักษิณรอบมหาธรรมกายเจดีย์ ซึ่ง มีพุทธปฏิมากรเป็นสิ่งแทนองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ความรู้สึกของเราจะแตกต่างจากทุกครั้ง ที่เรายังไม่ค่อยเข้าใจ ๗ ถ้าใจเราหยุดนิ่งได้ถูกส่วนอยู่ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ เราจะยิ่งเข้าใจเพิ่มขึ้น และถ้าหยุด ถูกส่วน จนกระทั่งเข้าถึงดวงใส มีความสุข ความบริสุทธิ์ ก็จะยิ่งเพิ่มความปีติและภาคภูมิใจในการ เป็นชาวพุทธยิ่งขึ้น จนกระทั่งได้เข้าถึงพระธรรมกายในตัว ความซาบซึ้งจะเต็มเนื้ บซึ้งจะเต็มเนื้อ เต็มตัว เต็มใจ เต็มชีวิต จิตวิญญาณ และจะถูกถ่ายทอดไปยังลูกยังหลานให้รักษาพระพุทธศาสนาสืบต่อไป แล้วก็ จะได้เป็นพยานในการตรัสรู้ธรรมของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ๒๙