มิตรแท้ในชีวิต : หน้า 125/131

บทส่งท้าย มิตรแท้ คือ ผู้ที่ “กล้า” ทำเพื่อเพื่อนแม้ต้องขัดใจเพื่อนหรือแลกด้วยชีวิต ส่วนมิตรเทียมมันเอาเรื่องเอาราวอะไรด้วยไม่ได้ เราจึงควรห่างจากมิตรเทียม และสร้างมิตรแท้ให้ได้มาก ๆ แต่แทนที่จะไปแสวงหามิตรแท้จากคนอื่น เราควรแสวงหาว่าเราจะเป็นมิตรแท้ให้กับตนเองอย่างไร จะสร้างนิสัยมิตรแท้ให้มีในตัวเยอะ ๆ ได้อย่างไร หัวใจของการเป็นมิตรแท้ คือ การตื่นตนเอง และการเป็นกัลยาณมิตรช่วยเตือนคนอื่น การเตือนนี้ไม่ง่ายเลย เพราะแต่ละคนล้วนมี “ทิฐิ” และ “มานะ” เมื่อถูกเตือนจึงมักโกรธอยู่ร่ำไป แต่การเตือนกันเป็นสิ่งสำคัญ หากไม่มีการเตือนกันไม่มีทางพัฒนาได้ จะเป็นเหมือนควายตายอดเที่ยงไปในป่า เพราะเราเองไม่ได้รู้อะไรทุกเรื่อง เรามักฝึกตัวร่วมกันเป็นหมู่คณะนี้เพื่ออาศัยหมู่คณะช่วยตักเตือน ช่วยแนะนำตนเอง ดังนั้น เราพึงฝึกฝนอบรมตนเองให้เป็นผู้พร้อมรับคำเตือนให้นำ้นใจใคร ๆ เขายกเตือน และฝึกตนให้เป็นมิตรแท้สามารถช่วยตักเตือนผู้อื่นได้ จะเป็นเช่นนี้ได้ ต้องอาศัยการมองตนเองให้ชัด www.dattajeewo.com