บทเรียนจากพระโพธิสัตว์ : หน้า 60/131

ก็แค่พระโพธิสัตว์ ครัง้ครั้งกว่าวงี้นะได้ดํารงอยู่ในข้อปฏิบัติที่สมควรแก่โอวาทของพระสวดนี้ว่า "ดู๋ก่อนอนนท์ เราตาคติดจับไม่ทะนุถนอมเลยเหมือนช่างหม้อนะคุณออมภาชนะดีๆวมานิ่งๆ นั้น เราตาคิดบ่ำราบเอาบำราบเอา ผู้ใดหนักแน่น เป็นสาระ ฯ นี้นิจดำรงอยู่ได้" ครูบาอาจารย์ จะเปรี้ยงๆ แบบนี้ได้ แต่เราเป็นพี่ เป็นเพื่อน รอจังหวะหน่อยนะ ทำไมต้องรอจังหวะ ก็ถามว่า Who am I? ต้องระวัง มีเทคนิค มีกลยุทธ์ในการเตือน ไม่อย่างนั้นผิดพลาดนิดเดียวกลายเป็นแย่ เมื่อจะเตือนวิหกตาบอด เพื่อแสดงให้เห็นว่า ท่าน ตักเตือนบำราบแล้ว ตักเตือนบำราบอีก จึงรับบุคคลหลายๆ ผู้เชกกับภาชนะดินที่เผาสุกแล้วไว้ เหมือนช่างหม้อเคาะดูแล้วเคาะอีก ไม่รับเอาภาชนะดินที่ดิบไว้ รับเอาเฉพาะภาชนะดินที่เผาสุกแล้วเท่านั้นไว้ว่ะนั้น ดังนี้แล้ว จึงกล่าวคาถา 2 คาถา ไว่ว่า ถ้าสัตว์เล่านี้มีกะญาณของตนเอง หรือวินัยที่ศึกษาดีแล้วไซร้ คนนะแนมมากกว่าจะเทียมไปเหมือนกระบือดาษ เทียบไปในป่าอะนะ