การเตือนกันในหมู่คณะ : หน้า 74/131

"ถ้อยากเตือนเขาจริง ๆ ว่าสิ่งที่เขาทำ ทำให้เราอยู่ไม่ไหวแล้ว ก็ต้องรู้เวลาและอารมณ์ และเลือกคำที่เหมาะสม ไม่ใช่เตือนเพราะสะใจ กรณีที่เราถูกเตือน อาจจะมาในเวลาที่เตรียมตัวไม่ทัน พอเรียนแล้วยพบว่า ถ้าเราไม่รักหมาที่ใหนก็ไม่ออยากเตือน" ชักจะเหมือนหลวงพ่อแล้ว อย่าจำไปใช้เยอะนะลูก " เราต้องอดทน เขาเตือนมาด้วยคำเตือนมาหนึ่ง ๆ ไม่ต้องตอบกลับ แล้วไปทำใจนึง ๆ ลองเอาคำเตือนเขามาพิจารณา บางทีเราอาจจะผิดก็ได้ วันหนึ่งอารมณ์สบายนิ่ง ก็ไปบอกเขาว่าสิ่งที่เตือน เราเอาไปปรับปรุงตัวเองเรียบร้อยแล้วอย่างปราบบง แต่ถ้าเขาเตือนไม่จริง ก็อธิบายเขาไป ไม่ว่าจะเตือนเขาหรือถูกเตือน เราต้องฝึกทั้งสองอย่างเพราะการฝึกเป็นหมู่คณะ ไม่มีทางหนีเรื่องการเตือน" ถูกต้อง การเตือนเท่านั้นจะทำให้เป็นหมู่คณะที่ดงามได้ ลูกเข้าใจถูกต้องแล้วลูก "จับประเด็นจากการสอนของหลวงพ่อ ๑. การอยู่เป็นหมู่คณะอาศัยการเตือนกัน ๒. ผู้เตือนต้องมีปัญญามากพอ ๓. จะเตือนใครให้ถามตัวเองว่า who am I ๔. ผู้รับคำเตือนต้องมีคุณธรรม อ่อนน้อม สันโดษและขยัน ถามตัวเองว่าน่ารักหรือยัง สิ่งที่ลูกอยากถามหลวงพ่อ คือ ทำไมผูกเตือนต้อง สันโดษ และขยันคะ สันโดษกับไม่เอาหมู่คณะเหมือนกันไหมคะ"