การเรียนรู้จากการเตือนและการสังเกตตัวเอง แนวฝึก...ต้นแบบศีลธรรม (กล้าเตือนกัน หัวใจมิตรแท้) หน้า 112
หน้าที่ 112 / 131

สรุปเนื้อหา

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการสังเกตตัวเองและการฟังคำเตือนจากคนอื่น หากเราสังเกตตัวเองได้ดี เราจะไม่รู้สึกหงุดหงิดเมื่อมีคนมาเตือนเรา บางครั้งคำเตือนที่ได้รับสามารถนำมาซึ่งพัฒนาการที่ดีในชีวิต หลวงพ่อแชร์ประสบการณ์ส่วนตัวว่าเราเคยเป็นม้ยและได้เรียนรู้จากการฟังพี่น้อง จากการเจอกับการถกเถียง โดยเน้นว่าเราควรเปิดใจรับฟังคำเตือนและไม่ต้องรีบตัดสินใจในทันที สุดท้ายแล้ว ความเจ็บปวดที่เกิดจากความไม่เข้าใจมักเกิดจากการไม่สังเกตตัวเอง

หัวข้อประเด็น

-ความสำคัญของการสังเกตตัวเอง
-การฟังคำเตือน
-การพัฒนาตนเอง
-ประสบการณ์ของหลวงพ่อ
-การจัดการอารมณ์

ข้อความต้นฉบับในหน้า

ถ้าใครเตือนแล้วเรารับไม่ได้ แสดงว่าเรายังสังเกตตัวเองไม่พอ ถ้าสังเกตตัวเองพอนะ เวลามีใครมาเตือน จะมองออกว่าเขาเพิ่งมาถึงจุดนี้ จริง ๆ เราเลยมาแล้ว หรือ เรายังไม่ถึงจุดนั้นพอเขามาเตือน งั้นเขามาเตือนอะไรก็ไม่ต้องหงุดหงิด ฟังไว้ก่อน พอคิดได้แล้ว ทำตาม ได้ผลลัพธ์ ก็ไปขอบคุณเขา อย่าไปหงุดหงิด หลวงพ่อเคยเป็นม้ย ก็เคย แต่เพราะถูกฝึกจากการเป็นน้องคนเล็ก ต้องฟังพี่ ถะเลาะกัน เราเป็นน้องโดนตีบ่อย ความอ่อนแอ ถ้าโดนพ่ออีก ถ้าพี่ผิดเราก็ไม่ได้ดีคืน พ่อดีเอง เรายังขาดทุนเลยได้มาว่า ถ้าพูดกับพี่แล้วเขาไม่ฟัง ก็รอให้เขาอารมณ์ดีก่อน แล้วค่อยไปคุยใหม่ จนเข้าใจถูกต้องฯ บางทีเราก็เข้าใจก่อน บางทีถูกครั้งเดียว บางทีก็ถูกครั้งเดียว บางทีก็ถูกจริง ๆ สรุปแล้ว ข้อ ๑ แผลเก่านี้ ก็มาจากที่เราสังเกตตัวเองไม่พอ หรือพูดอีกอย่างคือ ใจไม่พอ หรือ สะอาดระเบียบไม่พอ "ถ้าใครเตือนแล้ว เรารับไม่ได้ demon ว่าเรา สังเกตตัวเองไม่พอ"
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More