การเตือนสติของพระพุทธเจ้าเกี่ยวกับความมักง่าย : หน้า 83/131

ต้องเอาอย่างพระสารีบุตร วันหนึ่งท่านไปเข้าสนามบัติในป่า พระพุทธเจ้าเห็นว่าพระสารีบุตรไม่ได้ทำความสะอาดที่นั่งก่อน พระองค์จึงเหาะไปฝากประทับรอยพระบาทไว้ที่ฝุ่นนั้น พระสารีบุตรออกจากนิรรสมบัติเห็นเข้า เหาะไปกราบขอขมา ทรงเตือนว่าถ้าไม่สะอาดพอ ตอนระลึกชาติจะไม่เฉียบ แต่ก่อนทำได้ ๑๐๐ ชาติ ต่อไปจะเหลือแค่ ๑๐ ชาติ ๒๐ ชาติ ขนาดพระสารีบุตรเป็นสาวกเบื้องขวายังถูกเตือน แล้วเราเป็นใคร เราเก่งมากเท่านกหรือ ไอ้ที่เตือนยากนะ เพราะเป็นคนโกรธง่าย สิ่งที่ทำให้คนโกรธง่ายคือความประพฤติดีอธิบายที่ “ง่าย” เพราะฉะนั้น ความมักง่าย คือเครื่องขวางพระนิพพาน ไม่ว่าจะเรื่องอะไรแต่ คู่งมาอย่างนี้ตลอดชีวิต จะว่าอะไร จำไว้ว่าการที่เขาโกรธเพราะไปขัดความมักง่ายในตัวของเขา ขัดใจเรื่องที่คู่งเคย คู่งเคยเรื่องอะไรเรื่องความมักง่าย เขามักง่ายเรื่องนั้น ๆ มาตลอดชีวิตจะให้เขาแก้ไขตอนนี้มันง่ายซะเมื่ไหร่ล่ะ “สิ่งที่ทำให้คนโกรธง่าย คือ ความประพฤติเคยชินที่ “ง่าย” เพราะฉะนั้น ความมักง่าย คือเครื่องขวางพระนิพพาน”