การเตือนใจและการปฏิบัติธรรม : หน้า 72/131

การเตือนใจไม่ใช่เรื่องง่าย เราเองยังเป็นต้นแบบให้เขาไม่ได้ แล้วเราจะไปเตือนเขาได้อย่างไร ผู้ถูกเตือนต้องนึกขอบคุณ ถ้าเราโกธรจะเหมือนความตายดด ความโมโหรังตาและบังใจ ชาตินี้เอาดีไม่ได้ การเตือนเป็นอริยประเพณี ชาตินี้เราจึงต้องฝึกเตือนกัน เพื่อ ต่อไปเราจะเตือนกันได้มากขึ้น นักบวชต้องศึกษาข้อปฏิบัติให้ดี เช่น ถ้านักบวชมารปรุงอาหารถ้าได้ ต่อไปปัญญาจะไม่มาถวาย นักบวชไม่เป็นอ่อนปฏิบัติธรรม เพราะเสียเวลาในการงุหอาหาร” พระพุทธองค์ทรงย้ำเตือน ถ้าเดินทางไปไกลไม่มีบ้านคนเลย ยกเว้นให้ ถ้ามีบ้านคนอย่าไปแย่งหน้าทีม พูดอีกที พระหรืออุบาลกาส อุบาลกาสามีหน้าที่สร้างอริทรัพย์ ส่วนโจมิมีหน้าที่สร้างโลกียทรัพย์ แล้วเราก็เอโลภทรัพย์มาเพื่อประคองชีวิตของเราไป มันเป็นอย่างนี้แหละลูกเอ๋ย “สำหรับค้นธารชาดก เป็นเรื่องการเตือน คิดว่าเป็นเรื่องที่หลวงพ่ออยากสอนมานาน โดยให้เราฝึกฝนตนเองให้เตือนกันได้ น้อง ๆ เติบได้ ดีหีเตือนน้องได้ ขณะเดียวกันต้องมีคุณธรรมความศรัทธา ปัจจุบันลูกน่าไปใช้แล้วค่ะ ลูกอยู่กับน้องที่ละเอียดประณีตกว่า บางครั้งก็พูดอ้อม ๆ ลูกรับได้ เพราะลูกรู้ตัวว่าเป็นคนทำอะไรไม่ค่อยเรียบร้อยนัก” ต้องได้อย่างนี้ลูกรัก