บทบาทของครูและการเตือนสติ : หน้า 61/131

แต่เพราะเหตุที่รีซชนบงหล่า ศึกษาดีแล้วในสำนักงานอาจารย์นั่น ธีรชนผู้มีวินัยที่ได้แนะนำแล้ว จึงมีจิตตั้งมั่นเทียวไปอยู่ ครู จึงได้ชื่อว่า ครู ชาวขายข้าว ให้เงินค่าข้าวแล้ว ไม่จำเป็นต้องครพ ขนาดกรมชาวนา หมอรักษาโรคแล้ว เราจ่ายเงินค่ารักษาแล้ว ก็ไม่จำเป็น ขนาดกรมหมอ แต่ครู สอนวิชาแล้ว เราเลิกโง่แล้ว ให้ค่าครูแล้ว แต่งต้อง ครรพ เพราะสิ่งที่ครูให้ก็น่าเก่าแรง ครูปิดนรถเปิดสวรรค์ให้ด้วย เราเอง ผู้ที่จะไปเตือน ต้องมีปัญญา และมีวินัยที่ครงครง ไม่อย่างนั้นจะถูกกัดเอา และไปเตือนคนที่ไม่มีปัญญา ไม่มีวินัย เพราะเตือนใไปไม่ได้ประโยชน์ ดังนั้นคนเตือนและคนถูกเตือนต้อง สม้ำสามเนื้อกัน ด้วยเหตุนี้จึงต้องให้มาอยู่ด้วยกัน แล้วช้อมเตือน กันไป ชาติหน้าจะได้เตือนกันได้ดีขึ้น เพราะต่างต้องการดีขึ้นทั้ง นั้น ต่อจากนี้ไป มั่นเตือนตัวเอง มีโอกาสก็เตือนกัน ผิดบ้าง พลัง บ้าง ก็ทน ๆ กันไป ต่อไปปรายหน้าจะได้เตือนกันได้มากขึ้น ฟังกัน ได้มากขึ้น แล้วจึงจะรอดไปถึงที่สุดแห่งธรรม