ข้อความต้นฉบับในหน้า
คือหมอดีเลสแล้ว หารู้ไหมว่าอีกหน่อยก็หลับตุนลงมาอีก ดังนั้น เห็นอธิษฐาน ๔ ในรูปพรหม เป็นอนาคามิ ถ้มนุษย์ได้อนาคามิ ตายไปก็เกิดในรูปพรหม เป็นปัญจสุทธาวาส ฝึกไปเรื่อย ๆ เห็นอธิษฐาน ๔ ในกายอธิษฐาน หมดดีเลสเป็นพระอรหันต์
ดังนั้น พวกที่แบบ ๆ ก็ถึงแต่โสดาบัน สกทาคามิ อนาคามิ แวบหนึ่งคือเห็น แต่ถ้าให้ประติบต่อกันจริง ๆ ยังไม่สิ้นขึ้น จึงเกิดคำว่า
- ปุตฺตชเญ เป็นคนกิเลสหนา ๆ? ก็นั่งอยู่ในนี้ทั้งหมดแหละครับหนึ่งคือเห็น แต่ถ้าให้ประติบต่อกันจริง ๆ ยังไม่สิ้นขึ้น จึงเกิดคำว่า
- อธิษฐาน เป็นคนที่กิเลสเกบางมากแล้ว คือฉันแต่โสดาบัน ขึ้นไปถึงอนาคามิ พวกนี้เห็นนิพพานแล้ว เห็นอธิษฐาน ๔ แล้ว แต่กิเลสยังไม่หมด เลยยังเข้านิพพานไม่ได้ ใจยังไม่สิ้นที่ศูนย์กลาง-กาย มีเนติเที่ยว แต่ยังมากกว่า หรือ เห็นพระธรรมกายอยู่แต่ให้อยู่กับพระธรรมกายตลอด ๒๕ ชั่วโมง ยังไม่ได้ เหมือนได้อนุญาตินาแล้ว
- โคตรภูชน คือ คนที่กำลังจะเปลี่ยนโคตร ก็สลาบางลงระดับหนึ่ง เท้าขวาเหยียบ นิพพาน เท้าซ้ายเหยียบโลก ถ้ามะระวัง