การฝึกฝนธรรมะเพื่อการเป็นมิตรแท้ : หน้า 70/131

“ธรรมะนั้นจะเป็นตัวแทนตลอด พระพุทธศาสนาอยู่ในใจของคนที่ประพฤติดีจริง ถ้าไม่เอาไปปฏิบัติก็ไม่อยู่ในใจเรา ประกอบเหตุสังเกตผล จนเห็นธรรมในตัว เห็นดวงธรรม อายพระพุทธ ศาสนาจะได้ยาวนาน ลูกเป็นอุบาสิกาในยุคที่พระพุทธศาสนาถูกตัดตอน ต้องตั้งใจฝึกตัวเอง เอาธรรมะฝึกสอนตนเองเพื่อเป็นครูสอนศีลธรรม หากอยากได้มิตรแท้ให้เริ่มจากมิตรแท้ให้เกิดขึ้นในตัวเรา เมื่อเกิดกับตัว ผู้อื่นจะเห็น แล้วจึงเป็นมิตรแท้ให้เขาได้ สิ่งนี้จึงเป็นเรื่องสำคัญจำเป็น เป็นหนทางขัดเกลาดตนเอง ลูกรู้สึกสนุก มีความสุขที่ได้ฝึกตนเองจากสังเกติดีเสตตนเองและผู้อื่น จึงกล้าตื่นนภาพขึ้น ความกล้มี ๒ นัยยะ คือกล้าปฏิบัติสมบัติของมิตรแท้ และกล้าตื่นผู้อื่นด้วยความอาจาหาญ ไม่ว่าจะทำดีหรือชั่ว ต้องเอาชีวิตเป็นเดิมพัน โลกมีมิตรมีสว่าง สว่างมากมีน้อย ลัดส่วนต่างกัน การสร้างมิตรเหล็กเช่นกัน แม้จะเหนื่อยแต่ต้องเอาชีวิตเป็นเดิมพัน อยู่ต่อไปเพื่อทำความดีให้ได้ ลูกมีเวลาจำกัด ไม่รู้จะมีเวลานานแค่ไหน ลูกไม่อยากสร้างบารมีแบบเอื่อยๆ เรื่องๆ เถอะๆ เถอะๆ เถอะๆ ลูกจะทำเหมือนนักกีฬาที่จะลงสนาม ฝึกตนเองจากเรื่องเล็กๆ ไปเรื่อยๆ จนชนะตนเองไปจนถึงที่สุดแห่งธรรม” www.dattajeewo.com