การเตือนและการปฏิบัติในพระพุทธศาสนา : หน้า 73/131

“วันนี้นี่ยะหลวงพ่อสอนเรื่องการเตือน ในคำสราญกด ซึ่งใน หมู่บูชาเล่าเป็นเรื่องยาก” อย่างแต่ในหมู่บูชาเล่าเลยลูก ทั้ง โลกเลย “ ต้องอายกัดสั้นใจสูงมาก เพราะกลัวเขาจะโกรธ แล้วก็ ไม่พูดกับเรา ยิ่งฟังหลวงพ่อว่าต้องระดับราบเท้าได้ ถึงเตือนได้ คงจะยาก แต่ที่น่าจะใช้ได้คือหัวหน้าบ้านเตือนสมาชิกบ้านได้ พี่ เลี้ยงเตือนน้องได้ จึงจะปกป้องกันได้ค่ะ” “พระพุทธศาสนาไม่ได้อยู่ที่วัดหรือโบสถ์ จะยืนยาวแค่ไหน อยู่ที่ใจของผู้ปฏิบัติ จากเรื่องคำสราญกด ได้ข้อคิดว่า เมื่ยมายังวัด แล้วจะสะสมอีกหรือ” ดูตรงนี้ นะ อะไรกัน ๑๖,๐๐๐ หมู่บ้าน สมกำลังอ่ะๆ ทีมาแล้วมาสนใจจะไรกับเกลือก้อนเล็ก ๆ แล้วท่านจึงมาเป็น พระสัมมา สมพุทธเจ้า และพระอานนท์ เขาก็เจ็บมาด้วยกัน เลือดชิบ ๆ เกลือก้อนเดียวกันอยู่ไม่ได้ หรือว่าล้างกันว่าวัน ไม่ว่าก็ทำให้พระพุทธองค์ต้องหนีไปเข้าป่าเพื่อเตือนหมู่สูงมั เหมือนกัน หลวงพ่อก็เหมือนกัน เจอเมื่อเดินสวนมา หลวงพ่อ ถามว่าอยากให้ญาติยมมาตักบาตรเยอะ ๆ มึ่ย ช่วยเก็บขยะให้ สะอาด สามแถวไม่รู้จั๋วหลวงพ่อเป็นใร แต่ก็ทำ พระพี่เลี้ยง ก็ยัง ๆ ที่ผ่านมา สอนแล้ว สามเณรไม่ฟัง เพราะฉะนั้นเรามีสิทธิ์ ที่จะสอนตัวเองและเตือนผู้อื่นได้