การใช้ทรัพย์สมบัติ : หน้า 53/132

ท่านเปรียบคนมีบุญ มีวาสนาเหมือนกับ แอ่งน้ำใหญ่ น้ำฝนซึ่ง ดกบนที่ดอนจะมาก หรือน้อยก็ตาม ย่อมไหลลงมาสู่แอ่งน้ำ นั้นทั้งหมด แม้บาปก็เช่นเดียวกัน เมื่อถึง เอาแต่เก็บไว้อย่างเดียว ไม่ยอมใช้ สถานเริงรมย์บ้าง ใช้เงินทองที่ได้ คราวให้ผล ก็ทำให้ผู้ทำบาปไว้ได้ สอยเพราะกลัวหมดจนกระทั่งตาย มาไปอุดหนุนจุนเจือผู้มีบุญหมด คน รับความเสื่อมความหายนะทันตา ไป อย่างนี้เรียกว่าไม่ได้ใช้ทรัพย์ ไม่มีบุญย่อมเก็บทรัพย์ไม่ได้ อย่าง เห็น ทำให้ชีวิตตกอับคับแค้นลง ทรัพย์ที่หลุดจากมือผู้ไม่มีบุญไปนั้น นี้อย่าว่าแต่ทรัพย์ที่ได้มาด้วยการ เรื่อยๆ เช่นทำให้ประสบความวิบัติ ก็ไปตกอยู่ในมือของผู้มีบุญ ผู้มี ทำงานเลย แม้มรดกกองใหญ่ หาก ทางอาชีพการงาน ถูกถอดถูกฟ้ บุญเหล่านั้นจะมีความรู้ในการหา ตกอยู่ในมือของคนไม่มีบุญแล้ว ไม่ จารณาโทษ บางครั้งถึงกับติดคุก ทรัพย์สมบัติหรือไม่มีก็ตาม ก็ย่อม ติดตะรางเป็นต้น ได้เป็นเจ้าของทรัพย์นั้น ได้ใช้สอย อีกอย่างหนึ่งที่เห็นกันบ่อยคือ ทรัพย์นั้น ท่านเปรียบคนมีบุญมี ทรัพย์สมบัติที่บุคคลได้มาเป็นของ วาสนาเหมือนกับแอ่งน้ำใหญ่ น้ำ ตน จะได้มาด้วยน้ำพักน้ำแรงของ ตน หรือได้มาจากกองมรดกตก ฝนซึ่งตกบนที่ดอนจะมากหรือน้อย ก็ตาม ย่อมไหลลงมาสู่แอ่งน้ำนั้น ทอดที่พ่อแม่ยกให้ หรือได้มาโดย ทั้งหมด เพราะที่ดอนย่อมขังน้ำไว้ ทางใดก็ตาม หากบุคคลนั้นเป็นคน ไม่ได้ฉันใด ทรัพย์สมบัติของผู้ไม่มี ไม่มีบุญ ไม่เคยทำบุญที่จะเป็นเหตุ บุญ ก็ย่อมไหลมาสู่แอ่ง คือผู้มีบุญ ให้รักษาทรัพย์นั้นไว้ได้ ทรัพย์นั้น ทั้งหมด ฉันนั้น คนไม่มีบุญนั้น ส่วน ก็อยู่กับบุคคลนั้นไม่นาน ย่อมจะมี ใหญ่อุตส่าห์ทำงานทำการด้วยความ เหตุให้ทรัพย์เหล่านั้นเปลี่ยนมือไป เหนื่อยยากกว่าจะได้ทรัพย์มา แต่ อยู่ในมือของผู้อื่นเรื่อยๆ หรือจะ เมื่อได้มาแล้วกลับใช้จ่ายอย่างฟุ่ม ต้องจับจ่ายใช้สอยไปในทางที่ไม่ เพื่อย กินเหล้าเมายาบ้าง เล่นการ จำเป็นจนกระทั่งหมด หรือบางราย พนันบ้าง เที่ยวเตร่สนุกสนานตาม ช้าก็เปลี่ยนมือไปหมดสิ้น ท่านว่า ทรัพย์สมบัติที่ได้มานั้น ควรใช้เลี้ยงปากเลี้ยงท้องเลี้ยง ครอบครัวบ้างเก็บไว้เผื่อวันหน้าบ้าง ช่วยเหลือสังคมบ้าง ทำบุญทำกุศล เพื่อทำตนให้เป็นแอ่งบุญบ้าง อย่า คิดรอกินบุญเก่าอยู่ เพราะบุญเก่า นั้นตนจะเคยทำไว้บ้างหรือเปล่าก็ ไม่รู้ ที่แน่ๆ คือทำด้วยตนเองเสีย วันนี้ 0 ธันวาคฝ ๒๕๔๐ ๕๑ [วารสารกัลยาณมิตร