ฆราวาสธรรมและความรับผิดชอบต่อสังคม : หน้า 65/132

66 มีอะไรก็ปันกันกินปันกันใช้ มีความสะดวกสบายอะไร ก็ไม่เก็บเอาไว้คนเดียว ไม่แสวงหาแด่ความสะดวก สบายเฉพาะหมู่คเนะ เฉพาะพรรคพวกของตัวเอง เห็นใครดกทุกข์ใต้ยาก ต้องทุ่มเทแก้ไข ซึ่งทั้ง ๔ ประการนี้พระสัมมา สัมพุทธเจ้าทรงเรียกว่า ฆราวาส ธรรม เป็นศีลธรรมประจำ ใจของคน ที่ยังจ่า ต้องลุยอยู่ในโลก ยังครองบ้าน ครองเรือน ครองประเทศ ยังไม่ได้ บวชเป็นพระเหมือนหลวงพ่อ ถ้าคนใดมีคุณสมบัติอย่างนี้ท่าน ถ้ามีไม่ครบก็แสดงว่าเราเป็นคนหนึ่ง ที่มีส่วนทำให้บ้านเมืองเดือดร้อน ไม่ ว่าจะเป็นทางตรงหรือทางอ้อมก็ตาม หรือแม้ที่สุด ถ้าเรามีธรรม ๔ ประการนี้ครบแต่ก็ยังไม่พ้นผิด ทำ ไมจงว่าอย่างนั้นล่ะลูก ก็เพราะถ้า เรามีครบแล้ว บ้านเมืองยังเดือดร้อน ?? เรียกว่าเป็นคนดี เมื่อประเทศไหนมี แสดงว่าเราบกพร่องสิ่งหนึ่งไปดียบศ คนดีมากๆ ประเทศนั้นจะไม่มีปัญหา พวองเรองจาคะ คือไม่ถึงกับขาด แต่เรายังไม่สละ ยังไม่ทุ่มเทชีวิตจิต เพราะฉะนั้น ก่อนที่พวกเราจะวิ จารณ์ว่าใครทำเศรษฐกิจของประเทศ ใจในการฝึกฝนให้คนอื่นมีฆราวาส- ไทยให้ล่มจมอยู่ขณะนี้ เราควรถาม ตัวเองก่อนว่า ตัวเรามีหลักธรรม ๔ ประการของฆราวาสธรรมนี้ครบไหม ธรรมตามเราด้วย พูดง่ายๆ เรา เป็นเพียงกัลยาณมิตรให้แก่ตัวเองเท่า นั้น แต่ไม่สามารถที่จะเป็นกัลยาณ ธั น ว า ค ม ๒๕๔๐ ๖๓ วา กรกชชาพครุ